GLOBAAL BEKEKEN

Een niet alledaags verhaal staat in VolZin (‘religie en samenleving’). De voorzitter van de stichting Huis van Islam was voor dit magazine te gast bij de gereformeerde gemeente in Dordrecht. Na de kerkdienst, met ds. J.S. van der Net als gastpredikant, werd hij gastvrij ontvangen in de consistoriekamer en ten huize van ouderling Nico van Steensel, die twaalf jaar in Nigeria en zes jaar in Angola werkte. Uit het gesprek met Van Steensel:

Ik voel een pessimistisch wereldbeeld in de teksten die ik lees en de gesprekken die ik voer. Van Steensel nuanceert: ‘Het is een pessimistisch mensbeeld, want al het goede in de wereld komt van God. En al het kwade komt van de mens, dus in die zin is het misschien wel een realistisch wereldbeeld.’ Maar alle andere mensen wil ik niet verloren laten gaan, protesteer ik. Ik ben ook van waarde. Ik ben niet verloren. ‘Ik zie dat niet als een waardeoordeel naar jou toe’, vertelt Van Steensel, ‘maar ik voel dat ik het moet uitspreken. Het feit dat ik dit tegen jou moet zeggen, doet mij pijn. En misschien doet het God ook wel pijn. Maar als je je in het leven van Jezus verdiept, zul je begrijpen wat je gemist hebt en wat ik bedoel.’ De woorden worden met een delicate zachtheid uitgesproken, want we voelen beiden dat dit uiteindelijk een zaak is van het hart. Is mijn oproep om mij als gelijkwaardig te zien een verzoeking? Is de mooie gastvrijheid die ik ervaren heb in de kerk en aan deze keukentafel een vorm van evangelisatie? Het zijn voor mij relevante vragen. (...)

Hoe was de ontmoeting met mij, vraag ik. ‘De ontmoeting met jou is heel leerzaam geweest – daarom hadden we er ons tevoren ook al op verheugd. Ook door verschillen tegen te komen, word je verrijkt. Tegelijk zie ik je als iemand die Jezus en het kindschap van God nog niet kent, en uit liefde hoop ik en bid ik bij elk mens die ik ontmoet, dat God Zich ook aan jou en iedereen wil openbaren. Dat is een wezenlijk deel van ons geloof. Daarin kan ik enerzijds een moslim meer waarderen dan seculiere Nederlanders’, besluit Van Steensel.

We ronden het gesprek af door de bijbeltekst van de zondagsdienst samen voor te lezen. Ieder gezinslid een vers. (...)

***

Tijdens een minisymposium ter gelegenheid van het afscheid van prof. dr. Kees van der Kooi als hoogleraar aan de Vrije Universiteit, sprak dr. Arjan Plaisier over ‘de kerk, de verkondiging en de theologie’.

Wend ik me tot de kerk vandaag, dan is het niet gemakkelijk om te zeggen of het peil laag of hoog staat. Ik neem laag peil waar waar het christendom als een grootste gemene deler of een kleinste gemene veelvoud wordt gezien. Waar veel wordt gesproken over de breedte van de kerk maar nooit over de diepte, laat staan de hoogte. Waar we ons richten op protestants en niet op christelijk of katholiek geloof. Waar we druk zijn met de relevantie van het christelijk geloof in de maatschappij maar die in ons persoonlijk leven niet meer aan kunnen of willen wijzen. Het peil staat laag wanneer we veel over de aantrekkelijkheid van de kerk spreken, maar ons weinig bekommeren om haar heiligheid. Het staat laag waar we veel praten en vergaderen en weinig knielen. Waar we veel interpreteren maar niet meer geloven in de verlossende kracht van het evangelie.

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Tot iemand zegt: niet deze klanken. Zie je dan geen belofte van vloed? De kerk is een vreemde plaats. Het kan zomaar weer vloed worden. Vloed worden omdat God leeft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen