GLOBAAL BEKEKEN

De hervormde wijkgemeente van bijzondere aard Eben-Haëzerkerk in Apeldoorn bestaat veertig jaar, terwijl het tachtig jaar geleden is dat in de evangelisatie de gereformeerde prediking een plaats kreeg. In een glossy komen onder anderen de drie predikanten aan het woord die de gemeente vanaf het begin hebben gediend.

• Ds. W.Chr. Hovius:

Hoe trof u de gemeente aan toen u hier in 1979 intrede deed?

Het was een kleine gemeente, voortkomend uit een evangelisatie. Toen ik op een doordeweekse avond ‘op beroep’ preekte, waren er ongeveer 75 mensen. Een enorm verschil met de erediensten in Katwijk aan Zee. Onder het beroep kwam ik echter niet uit. De Heere wees mij duidelijk de weg naar Apeldoorn.

U verliet Apeldoorn en kwam er na lange tijd weer terug. Herkende u de gemeente die u aantrof nog?

In 1985 kwam opnieuw de roep vanuit Katwijk aan Zee en ik had te gaan. Bij onze terugkomst in Apeldoorn in 1996 was de gemeente enorm gegroeid. De hervormd-gerformeerde identiteit was gelukkig behouden gebleven. In die zin herkende ik de gemeente helemaal.

• Ds. M. Goudriaan:

In hoeverre verandert de prediking in de loop van de tijd in relatie tot maatschappelijke en kerkelijke veranderingen?

In de prediking dienen we oog te hebben voor maatschappelijke en kerkelijke veranderingen. Toch moeten we niet overdrijven. Ze hebben ook iets betrekkelijks, omdat de meest wezenlijke vragen blijvend zijn. Wie is God? Wie is de mens? Wat is de weg van God tot de mens, en omgekeerd? Dat zijn vragen die de eeuwen door recht overeind blijven. Niet alleen de vragen die wij stellen aan de prediking, maar ook de vragen waarmee de prediking tot ons komt. Vergeet niet, de levende God stelt óns vragen!

Als u mij concreet vraagt of ik nog net zo preek als in Apeldoorn, dan sta ik nog helemaal achter de prediking van destijds. Ik zeg dingen hier en daar wat anders, ik breng een notie naar voren die toen ontbrak en laat een andere achterwege.

• Ds. G.D. Kamphuis:

In de invulling van het pastoraat veranderd sinds uw jaren in Apeldoorn?

In het verleden sprak je nog weleens vanuit een tegenover, misschien zelfs van bovenaf. Nu is er een andere houding nodig, waarin je jezelf werkelijk openstelt voor de nood van een ander, waarin je de ander in zijn zoektocht nabij bent. Pastoraat vraagt een dienende houding. Het individualisme, de nadruk op wat goed voelt, het maakt dat pastoraat soms lastiger is, onder andere inzake relaties. Mensen trekken op ethisch terrein vaak toch een eigen spoor, doorzien dan niet waaruit een bijbels vermaan voortkomt.

***

‘Jan Six kende Vondel tot Spinoza’, laat historicus Geert Mak weten in zijn prachtige boek De levens van Jan Six. Een familiegeschiedenis (Atlas Contact, Amsterdam). Een fragment:

Vondel dreef jarenlang met succes een zijde- annex kousenhandel aan de drukke Warmoesstraat. Tegelijkertijd was hij op literair gebied uiterst productief, met een eindeloze reeks verzen, hekeldichten, epische werken en theaterstukken. Op het Sint-Lucasfeest van 20 oktober 1653, een avond waar bijna heel schilderend, dichtend en kunstminnend Amsterdam aanwezig was – inclusief onze Jan – was hij de eregast. Op het hoogtepunt was hij echter opeens weg, nadat hij Govert Flinck over de tafel een briefje had toegeschoven met de tekst:

Govert! – Ick verschrick van kampen,
Vechten, drincken en slampampen,
Razen, buldren, trappen, trampen,
Maegh en darmen vol te stampen
By de kaers of by de lampen,
Hier uit spruyten duizent rampen,
Hooftpijn, zinkingen en dampen,
Zenu-krimpingen en krampen.
Wiltghe blijven? – ick gae schampen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen