DS. L. QUIST (1931-2018)

Kort na dat telefoontje bezocht ik hem en zijn vrouw Corrie. Ter afsluiting van een hartelijk en diepgaand gesprek hoorden we samen naar Psalm 31. De psalmdichter belijdt daar dat zijn vertrouwen staat op God, dat zijn tijden in Gods hand zijn. ‘Gij zijt mijn God!’ Verwonderd zei Lambrecht: ‘Dat lied spreekt mij al lang bijzonder aan. Vooral de berijmde psalm, vers 17: ‘Geloofd zij God, Die Zijn genade aan mij heeft groot gemaakt!”

Psalm 31 werd dan ook het uitgangspunt voor de Woordbediening in de rouwdienst in de Hervormde kerk te Groot-Ammers, dinsdag 30 oktober.

VERLANGEN DAT BLIJFT

Lambrecht Quist werd op 26 februari 1931 in Stavenisse geboren, op het eiland Tholen. Een eenvoudig gezin, een klein boerderijtje. Vader verdiende zijn geld met het verbouwen van ‘juun’ en wat andere producten en bij het waterschap. Als vader jong sterft, neemt Lambrecht zijn werk over. Dat ligt voor de hand in die dagen.

Lambrecht heeft reeds jong indrukken van tijd en eeuwigheid; een besef dat we leven voor het aangezicht van God. Zijn ervaring op de dijk, tijdens de beschieting van een Duits schip door de geallieerden, raakt hem diep. Hoe nabij was en is de dood. Hij heeft het uitgeroepen: ‘O God, red mijn ziel!’ En nu... er is iets. Iets van een verlangen. Een verlangen dat blijft.

Lambrecht, de verlegen boerenjongen, gelooft dat God hem roept om in Zijn dienst te staan. De jongen die vanwege oorlogsomstandigheden de achtste klas niet eens kon afmaken, begint ‘via de omweg’ aan de studie voor dominee. Hij heeft zich er altijd over verwonderd hoe de Heere het alles heeft willen zegenen.

VIJF GEMEENTEN

Als hij 41 jaar oud is, mag hij zich beroepbaar stellen. Molenaarsgraaf wordt zijn eerste gemeente (1972). Daarna volgen Opheusden (1976), Middelharnis (1981), Bruchem-Kerkwijk-Delwijnen (1986) en Moordrecht (1991). In deze laatste gemeente gaat hij na een hartinfarct met vervroegd emeritaat. Daarna mag hij echter nog de gemeente Spijk (1994) en Opheusden (1998) dienen, als bijstand in het pastoraat. En, afrondend, vanuit Groot-Ammers nog even de gemeente te Streefkerk (2005). In Molenaarsgraaf ontmoette hij zijn Corrie, met wie hij bijna 44 jaar getrouwd mocht zijn. Het echtpaar kreeg twee kinderen, zoon Pieter en dochter Liesbeth.

Op 21 januari van dit jaar mocht hij nog voorgaan in een dienst in Spijk; zijn laatste dienst. Wat een zegen om tot op zo hoge leeftijd (87!) het Woord te mogen bedienen!

HET GROTE THEMA

Wat kenschetst de persoon en prediking van ds. Lambrecht Quist? Ds. Quist was een eenvoudige, rustige man, beducht voor zelfverheffing. Het is immers alles Gods gave! Soms was hij een tikkeltje somber of zwaarmoedig, zou je denken. Dat had een oorzaak. Hij maakte zich zorgen over het kerkelijke klimaat, het geestelijke leven. Beseffen wij wel dat genade altijd van de andere zijde komt? Vervallen wij vandaag niet tot een maakbaar geloof? Gaat het waarschuwende element in de prediking niet meer en meer ontbreken? De zondaar moet met God verzoend worden. Rechtvaardiging van de goddeloze, wordt het nog wel gepreekt? Dat waren dingen die hem bijzonder bezighielden, terwijl hij zichzelf niet verhief boven anderen. ‘Je moet altijd oppassen voor hoogmoed.’

UITVERKOREN

Hij was er bang voor. Wie ben ik? Maar toen die vraag hem eens sterk bezighield, wist hij zijn roeping bevestigd door het Woord dat met kracht tot hem kwam: ‘Gij hebt Mij niet uitverkoren, maar Ik heb u uitverkoren, en Ik heb u gesteld, dat gij zoudt heengaan en vrucht dragen.’ (Joh.15:16)

God is getrouw! Dat is het grote thema in zijn prediking en pastoraat. Zijn prediking werd gekenschetst door zinnen als ‘Geloven is God voor een betrouwbaar Man houden.’ ‘God laat Zijn volk niet zo maar los.’ ‘God is trouw ondanks onze ontrouw.’

Enkele weken geleden had hij het voor zichzelf geestelijk niet zo ruim. Totdat hij opnieuw werd bepaald bij de trouw van God, voor een onwaardige dienstknecht. Toen hij het psalmboek opensloeg, werd hij getroffen door wat hij zag staan als een nieuw en heerlijk woord, voor hem:

Zo laat Gij, HEER’ Uw knecht
naar ’t Woord hem toegezegd
thans henengaan in vrede!
Hij mag Thuis zijn.

G.A. VAN GINKEL, MAARTENSDIJK

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen