‘PLAN VAN AANPAK GEWENST’

De aandacht die in De Waarheidsvriend van 18 oktober gevraagd wordt voor de kleine hervormdgereformeerde gemeenten die onder druk staan, is terecht. De wegen die worden bewandeld en gekozen om hulp te bieden, verdienen onze waardering en navolging. Vanuit mijn persoonlijke perspectief wil ik enkele aanvullende opmerkingen maken.

Sinds enkele decennia mag ik voorgaan in de dienst des Woords. Ten eerste in de gemeente waarin ik gesteld ben en daarnaast in gemeenten die mij verzoeken gastbeurten te vervullen. In de kandidatentijd kon ik deze aanvulling op mijn inkomen goed gebruiken. De studie werd door mijzelf bekostigd en elke financiële vergoeding was welkom. De eerste beurten werden overgemaakt op het gironummer van mijn vader, want een eigen rekening had ik nog niet. De inkomsten van de kandidatentijd staan niet genoteerd, omdat het inkomen te laag was om hier belasting over te hoeven betalen. De eerste dienst die genoteerd staat als betaald, bracht 97 gulden op.

In de jaren dat buitenaf gepreekt werd, was het aantal vervulde diensten elders wisselend. Dit had te maken met het staan in een eenmansgemeente (ca. 40 diensten elders) en later in meermansgemeenten (ca. 50-60 beurten elders). De ene gemeente gaf het bedrag dat staat voor een preekbeurt, met de daarbij behorende reiskosten. Andere gemeenten hanteerden een ander tarief, vaak zonder reiskosten. Daarvan werd geen punt gemaakt.

In de laatste tien jaar is mijn inkomen dermate goed en voldoende dat de inkomsten vanuit extra beurten leuk zijn, maar niet strikt noodzakelijk. Dit komt omdat onze kinderen het huis uit zijn, er geen studieschuld is af te lossen en gepoogd wordt zuinig en verantwoordelijk te leven. In veel gemeenten waar ik voor ga, is het kerkbezoek en het meeleven aanzienlijk gedaald. De kosten die de gemeenteleden moeten opbrengen om een volledige predikantsplaats of partiële bezetting te kunnen realiseren, vraagt vele financiële offers. Een kerkvoogd zei tegen zijn zoon die predikant werd: ‘Wees in de gemeente niet veeleisend, want het wordt opgebracht met dubbeltjes en kwartjes.’

Dit heeft bij mij persoonlijk tot een volgende handelwijze geleid: aan gemeenten die het mijns inziens maar net redden, wordt door mij voorgesteld om helemaal niets te vergoeden of alleen een luttele tegemoetkoming in de reiskosten. In het jaar 2017 zijn er tien diensten die op deze wijze niet of gedeeltelijk werden vergoed. Een eenvoudige rekensom leert dat als alle predikanten hun steentje op dit terrein bijdragen (naar draagkracht en vermogen) er een aanzienlijk bedrag kan worden bespaard.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen