SEKSUALITEIT ALS GAVE

Je zult door je echtgenoot genegeerd of geminacht worden, jarenlang; je zult maar verslaafd zijn aan porno, heimelijk; je zult in het huwelijk zo op het lichaam gefocust zijn dat de geest en daarmee de relatie schade lijden – op zoveel manieren zijn ook christenen ver verwijderd van Genesis 2. Dat stelt ons schuldig, als we bezien dat de Heere seksualiteit als gave aan man en vrouw schonk.

Voordat de geschiedenis van de zondeval verhaald wordt, lezen we over ‘Adam en zijn vrouw, beiden naakt, en zij schaamden zich niet’. Het was de tijd dat God zag wat Hij gemaakt had, ‘en zie, het was zeer goed’. Het paradijs ging verloren, maar de rustdag én het huwelijk bleven als genadegeschenken. Juist op die twee inzettingen van de Schepper richt de boze zijn pijlen, nu Nederland de dienst aan God steeds meer loslaat. De kerk, ze mag hier wel heel alert op zijn.

200 VROUWEN, VIER WOORDEN

Begrenzing van de seksualiteit binnen het huwelijk, in de Nederlandse samenleving is dat niet de norm. Schaamteloos biechtte tv-presentator Jeroen Pauw enige jaren geleden op met meer dan 200 vrouwen het bed gedeeld te hebben. Het tijdschrift Esquire concludeerde vervolgens uit een enquête dat op ‘de schaal van Jeroen Pauw’ de Nederlandse man slecht scoort: 69 procent is met minder dan tien vrouwen naar bed geweest. Overigens verstuurde een royale helft van de mannen wel eens suggestieve sms’jes naar vrouwen die niet hun partner zijn.

De vraag is of de christenman Gods goede geboden wél praktiseert. Opvallend is immers dat Paulus in de verwoording van de werken van het vlees vier woorden nodig heeft voor min of meer dezelfde zaak: overspel, hoererij, onreinheid, losbandigheid. (Gal.5:19) Daarin is er blijkbaar niets nieuws onder de zon.

TWEE UITERSTEN

Het ontwikkelen van een gezonde visie op seksualiteit is in de kerk een moeizaam verhaal. In zijn boek Venus aan de leiband heeft de hervormde kerkelijk hoogleraar dr. H.W. de Knijff de twee uitersten benoemd, posities waarop mensen gemakkelijk gaan zitten. Enerzijds seks zonder veel vorming en moraal, wat we rond Israël en de Baälfeesten tegenkomen en waarover we in 1 Korinthe 5 lezen, een ‘zedeloosheid waarvan zelfs onder de heidenen geen sprake is’. Anderzijds is er als reactie de ascetische overdrijving, het onderdrukken van je hartstochten waarin het huwelijk gezien wordt als een mogelijkheid om seksualiteit te kanaliseren voor wie nu eenmaal niet zonder kan.

RECLAME EN MEDIA

Het is de vraag waar onze cultuur zich inzake deze polen bevindt. Wie de ogen open heeft, vindt snel het antwoord. De Knijff: ‘Alles wordt vandaag in verband gebracht met seks, bij voorbeeld in de reclame en de media. Dat lijkt me niet goed. Er is geen enkele reden om geheimzinnig te doen over seks, maar een ander uiterste zien we nu overal om ons heen.’ Ondertussen leren we van christenhulpverleners dat nogal wat mensen hun eigen seksualiteit vrezen vanwege de kwetsbaarheid die hiermee gepaard gaat. In die kwetsbaarheid steek je een grens over naar de intimiteit met de ander. Angst vanwege afwijzing in een onveilig klimaat doet hierin mee. Belangrijk is het jongeren te leren seksualiteit als een gave te zien, een bloem die bloeit binnen de omtuining van het huwelijk, dat verbond waarin niemand zichzelf mag zoeken.

EIGENSOORTIGE TAAL

Seksualiteit benoemen we als een eigensoortige taal waarmee je je aan de ander uit, waarbij we het huwelijk zien als een unieke, heel het leven omvattende verbintenis. Voor de ontplooiing van die levensrelatie (nog één keer prof. De Knijff) ‘heb ik alle middelen om dat ook lichamelijk op een feestelijke manier uit te drukken’.

Als we de Bijbel openen, ontdekken we dat seksualiteit hoge ogen gooit. Bij de schepping komt dit direct aan het licht: mannelijk en vrouwelijk creëert Hij, met het oog op de voortplanting. Tegelijk vormen man en vrouw samen de ene mens, geschapen naar het beeld van God. Hosea 2 tekent Israël als een overspelige vrouw, maar toch bewijst de Heere Zich als de trouwe Echtgenoot. In zijn huwelijk en liefdesleven is elke trouwe man geroepen dat beeld van God te dragen.

Genesis 1 benadrukt het eigene van man en vrouw, ook in seksueel opzicht. Een hoofdstuk later ontdekken we dat die wederkerige genegenheid los van de voortplanting eveneens betekenisvol is. Aan elkaar worden hij en zij als hulp gegeven, en Adam roept het uit: ‘Deze is ditmaal been van mijn beenderen, en vlees van mijn vlees!’ Hier vinden we het eerste lied in de Bijbel, een lied dat vreugde verwoordt.

‘Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten; en zij zullen tot één vlees zijn.’ Permanent is de band van het huwelijk, van twee mensen die een nieuwe cel in de maatschappij vormen, een band die door God Zelf gelegd is. Ontdekken we vandaag opnieuw dat het leven van een christen haaks staat op het denken in een cultuur die zonder God leven wil? Ga niet mee in het denkschema van de wereld, laat je gezindheid steeds opnieuw vernieuwd worden, schrijft Paulus aan de gemeente van Rome. Ons lichaam aan God wijden, heilig en naar Zijn gebod – dat moet de inhoud van de godsdienst zijn.

HEERLIJKHEID

In Genesis 2 vinden we wat Paulus in 1 Korinthe 11 zal schrijven: ‘De vrouw is de heerlijkheid van de man.’ De Bijbel geeft haar een hoge positie, wat richtinggevend is voor hoe de man naar de vrouw kijkt, met haar omgaat, met haar leeft binnen het huwelijk. Seksualiteit zoals de Heere het beoogde, is daarom een uiting van liefde die gericht is op de ander. Tot welzijn van haar en van hem, tot eer van de Heere.

Seksualiteit moet plaatshebben binnen de duurzame band van het huwelijk, het is een rode draad in de Bijbel. Hoe zou je je geheel kunnen geven aan iemand die jou niet publiekelijk zijn of haar trouw en toewijding beloofde, een belofte die rechten en plichten meebrengt. Dan is je lichaam voor de ander, met wie je je privacy deelt, je gevoelens, je levensgeschiedenis, je familie en je bezittingen.

GEBROKENHEID

Een belangrijke notie in de Bijbel is dat Jezus vasthoudt aan de norm van de goede geboden van Zijn Vader én tegelijk oog heeft voor de gebrokenheid in het leven van mensen. Wie zonder zonde is, mag van Hem de eerste steen naar een overspelige vrouw gooien, een vrouw die Hij niet veroordeelt maar de opdracht geeft om niet meer te zondigen. Nu zelfontplooiing en levensgenot in onze cultuur hoge ogen gooien, doet het relativerende inzake de gaven van huwelijk en seksualiteit van de Bijbel weldadig aan. Met het oog op de dienst aan het Koninkrijk kan ongehuwd-zijn ook als gave benoemd worden – een single komt dus niet pas tot zijn bestemming als hij iets met zijn seksualiteit kan – en met het oog op een intensieve omgang met God is tijdelijke onthouding van seksualiteit van betekenis, zo leert Paulus ons.

VOOR GODS AANGEZICHT

Het geloof in Christus ziet het huwelijk als de ordening van het samenleven van man en vrouw, waarin beiden de beschikking over hun lichaam (1 Kor. 7:4) aan de ander geven: een geheimenis. Voor de onderhouding en verdieping van die relatie is seksualiteit gegeven. Ook dat onderdeel van ons leven heeft voor Gods aangezicht plaats. Als Salomo (Spr.5:18-21) spreekt over je verblijden in de vrouw van je jeugd, over ronddolen in haar liefde, voegt hij toe: ‘Want de wegen van een man zijn vóór de ogen van de Heere, Hij weegt al zijn sporen.’ Seksualiteit als gave van God – dat betekent vreugde en nuchterheid, zelfbeheersing en trouw. Om Hem ook met ons lichaam te dienen.

P.J. Vergunst is hoofdredacteur van De Waarheidsvriend.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen