NIEUW BEGIN

Soms kan het gewoon zomaar gebeuren dat dingen in je leven heel anders gaan dan je had gedacht. Dat je op een ochtend wakker wordt en denkt: ‘Ik kan niet geloven dat ik een week geleden nog niets wist van de grote verandering die binnen een week in mijn leven heeft plaatsgevonden.’

Wij woonden al bijna zestien jaar in een gesloten land in Azië. Altijd was de gedachte wel op de achtergrond aanwezig dat je ‘er zomaar uitgezet’ kon worden of dat je onverwacht ‘hoog bezoek’ zou kunnen krijgen. Je ontkomt er niet aan om dit als gewoon onderdeel van je leven te zien en om je leven in het land op te bouwen en je thuis te voelen.

En toen was het ineens toch zover. De toenemende dreiging zorgde ervoor dat we heel snel het land uit moesten. We hadden een dag om in te pakken en weg te gaan.

U en ik... wij allen wonen in een wereld waarin een geestelijke strijd gaande is. Dit merk je niet altijd, maar soms wordt het ineens heel duidelijk dat het zo is.

In een oorlog blijven legers niet statisch op één plek, maar bewegen ze als dat nodig is. Daarom vertrokken we met zeven koffers op een ochtend in september, voor dag en dauw... naar het vliegveld.

Een front verplaatsen betekent niet dat de strijd over of verloren is. Integendeel... soldaten worden verplaatst om de oorlog op een andere, strategischere plek voort te zetten.

Erg strijdbaar voelen we ons niet altijd. Onverwachts weggaan uit een land dat je lief is, zonder afscheid te nemen, voelt niet heldhaftig. Een nieuwe taal leren, je weg vinden in een nieuwe woonplaats, een huis opnieuw inrichten gaat niet zonder vallen en opstaan. En, zoals zo vaak in het leven, gaan verdriet en vreugde hand in hand. The sacred dance of grief and joy, noemde iemand het leven eens.

Gelukkig is in alle grote veranderingen wel iets hetzelfde gebleven, namelijk de visie om onbereikte bevolkingsgroepen in het Mekong-gebied te bereiken met het allerbeste nieuws ooit. En nu het schijnt zo te zijn dat juist door de moeilijkheden heen de kerk groeit. We zijn benieuwd!

Marieke den Butter-Kommers is moeder van acht kinderen en woont in Zuidoost-Azië, waar zij en haar man als kerkplanters en in de koffiehandel werken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen