HET TODAH VAN PSALM 100

Met Psalm 100 bevinden we ons precies op twee derde van het Psalmboek. Een mijlpaal dus. En waar zijn we dan inmiddels? Wanneer we bij Psalm 1 de juiste weg hebben gekozen, dan is die gegaan over hoogten en door diepten. Er was dan eens vrolijk gezang vanwege bevrijding, dan weer kolk en afgrond die loeide. En dat via de grazige weiden en de bronnen die de Heere gaf.

DANKZEGGING

Psalm 100 zegt zelf dat ze psalm voor de dankzegging is. Tegen wie zeggen we dat? De moderne psychologie beleerd ons om vooral jezelf te bedanken. Ware theologie weet dat het todah alleen de Heere toekomt.

Je kunt je afvragen waar dat todah zijn grond in vindt. De kern van deze psalm, vers 3, geeft daarop het antwoord: ‘Weet dat de Heere God is; Hij heeft ons gemaakt – en niet wij – Zijn volk en de schapen van Zijn weide.’ Een andere vertaalmogelijkheid is: ‘Hij heeft ons gemaakt, wij behoren hem toe.’

Wij zijn van Hem. Hoe dan? Zijn wij niet van Hem afgevallen? Paulus schrijft: ‘U echter bent van Christus en Christus is van God.’ Ja, ga dan Zijn voorhoven binnen met een todah – een ‘dank U’ – aan de Heere. De Naardense Bijbel vertaalt: ‘Want goed is de Ene – voor eeuwig Zijn vriendschap, en tot geslacht na geslacht is Zijn trouw!’

VRIENDSCHAP

Een todah, zeggen wij dat tegen u, prof. Verboom? Dank u wel – voor alles? Ja, dat zeggen we ook tegen u. Maar we zeggen het vooral tegen de Heere.

Dank U wel! Eeuwig is Zijn vriendschap. Ik mag zeggen, namens de rest, dat we in de kleine kring van de redactie vriendschap hebben ervaren. Maar… de psalm wijst ons vooral op Hem, Die ons Zijn vriendschap biedt – in Christus. Voor eeuwig is Zijn vriendschap. En daarom zeggen wij vanavond: todah! Dank U, Heere!

Ds. C.H. Hogendoorn uit Katwijk is lid van de redactie van De Waarheidsvriend.

ALLE GOET VAN GODT

O Heer, het is van dy dat ick ben wtvercoren
En in u reyne kerck gewonnen en geboren
Dat van mijn kintsheyt aen u waerheyt ick bely
Van my en heb ickt niet, o Heer het is van dy.

Van dy ist dat in ernst mijn sonden my berouwen
En dat op uwen Soon ick stelle mijn betrouwen.
Die van verdoemenis mijn siele maket vry.
Van mij en heb ickt niet, o Heer het is van dy.

Van dy ist dat ick gern mijn schuldenaer vergeve.
En met een dweech-gemoet voor u gerichte beve.
Dat ick mijn even-mensch veel beter acht als my
Van my en heb ickt niet, o Heer, het is van dy

Van dy ist dat ich tracht de werelt te mishagen.
En in gehoorsaemheyt te slijten mijne dagen.
Dat ick in uwe gonst gedurich my verbly
Van my en heb ickt niet, o Heer het is van dy.

Van dy is het alleen dat ick mijn heyl verwachte,
En stier van nu voortaen ten hemel mijn gedachte.
Het goede dat ick heb o Heere is van dy.
En al wat anders is, eylaas, dat is van my.

JACOBUS REVIUS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen