VOL GAS DE BERG OP

‘Daarom ging ik elke week na catechisatie hardlopen. Wie wilde, mocht mee.

Meteen twaalf kilometer hardlopen, en maar zien of je dat vol kunt houden. Ik wilde ze laten zien dat je door kunt gaan, ook als je heel moe bent. Na afloop dronken we wat met elkaar, en dan kwamen de gesprekken los. Het begon met een paar jongeren, later liepen we met wel twintig man. Het begon uit de hand te lopen, en hardlopen is blessuregevoelig. Kort daarna ben ik naar Middelburg vertrokken. Maar het concept liet me niet los.’

RACEFIETS

‘Ik kwam in Middelburg en dacht: Dit moet ik voortzetten, maar dan met de racefiets – fietsen is veel minder blessuregevoelig dan hardlopen. En we moeten niet in Nederland blijven, maar naar de bergen gaan. In een andere omgeving kun je kritischer naar jezelf kijken. Ik ben een paar jaar met een groep uit Middelburg gaan fietsen in de bergen.

Toen kreeg ik een beroep naar Bodegraven. Het eerste jaar dat ik in Bodegraven stond, ben ik nog meegegaan met een groep uit Middelburg, maar mijn plan was om er daarna mee te stoppen. Daar stak een vrouw die altijd meeging om te koken een stokje voor. Ze zei dat ik niet moest stoppen, maar het juist moest uitbreiden. Ik heb haar woorden ervaren als de stem van God.’

STICHTING

Er klinkt verwondering door in de stem van ds. Van Oordt, als hij vertelt hoe daarna alles samenkwam: ‘In september 2016 heb ik met een vriend uit Hendrik-Ido-Ambacht gepraat over het fietsen in de bergen. Hij adviseerde mij om een stichting op te richten en bood aan om zelf voorzitter te worden. Een andere vriend wilde penningmeester worden. We moesten nog een mooie naam hebben. Ik kwam uit bij Psalm 51, waar staat: ‘Schep in mij een rein hart, o God, en vernieuw in mijn binnenste een standvastige geest.’ Het Hebreeuwse woord voor vernieuwen is chadash.

Een professionele vormgever uit onze gemeente was bereid een logo en ander materiaal ontwikkelen. Een ander gemeentelid uit Bodegraven zei dat hij een huis voor dit doel wilde kopen in de buurt van de Alpe d’Huez. We zijn toen met hem huizen wezen kijken, maar zagen niets geschikts. Eindelijk kwamen we het huis tegen dat we nodig hadden. Het was echter veel te duur. Hij is verder gaan onderhandelen en heeft het kunnen kopen.

Van een fietshandel in Waddinxveen kregen we vier fietsen. Het lijkt wel of, als God wil dat iets echt gebeurt, alles vanzelf gaat.

Ik had altijd klein gedacht, maar het werd iets groots.’

Voor wie is de week in de bergen bedoeld?

‘Oorspronkelijk was het gericht op jongeren, maar nu doen er meer leeftijdsgroepen mee. De Grote kerk uit Hilversum ging als eerste met een groep die voor een groot deel uit ouderen (dertigplussers tot en met vijftigplussers) bestond. Ik merkte dat de generaties tijdens zo’n week met elkaar in gesprek gingen. Wat is dat bijzonder, want waar zijn ouderen en jongeren nu in gesprek met elkaar? Beide groepen waren verbaasd hoe weinig ze elkaar kenden en hoeveel ze elkaar toch te vertellen hadden.’

Wat willen jullie bereiken met een week keihard fietsen?

‘Ons doel is geestelijke opbouw. Veel jongeren worstelen met hun identiteit. Er zijn zoveel mogelijkheden waaruit ze kunnen kiezen, qua opleidingen en werk. Tegelijkertijd is er een enorm tekort aan besef van wie je bent in Christus. In Christus ben je een nieuwe schepping, het oude is voorbijgegaan. Onze lijfspreuk is: niet wat je doet, bepaalt wie je bent, maar wie je bent, bepaalt wat je doet. De strijd tegen zonde kun je pas gaan voeren als je je realiseert wie je in Christus bent.

Tijdens een week op de fiets komen de deelnemers uit hun comfortzone, soms zitten ze er even helemaal doorheen. Ik fiets meestal achterin bij degenen die het het zwaarst hebben, daar wordt de grootste prestatie geleverd. Het mooie is: iedereen komt boven, het gebeurt maar heel zelden dat iemand echt afhaakt. ’s Avonds, als iedereen lekker heeft gegeten en is bijgekomen, gaat de Bijbel open. Dan komen de mooiste gesprekken op gang.’

Hoe houd je die geestelijke winst vast als je weer gewoon in Nederland bent?

‘Ons concept is erop gericht om kerkelijke gemeenten te helpen. Het is dus de bedoeling dat je meedoet met een groep uit je gemeente. We willen graag dat de eigen predikant meegaat. Die hoeft niet mee te fietsen, al doen de meesten het wel. Zo kan er hopelijk continuïteit gegeven worden aan het proces van geestelijke vernieuwing. De stichting levert het materiaal aan voor de bijbelstudies.’

LIBANON

‘Via de GZB steunen we een project in Libanon. In het noorden van Libanon zijn veel vluchtelingenkampen met weinig voorzieningen. De kinderen daar, met name de meisjes, hebben er geen toekomst. Een kerk is gestart met een school voor vluchtelingenkinderen. Het geld dat we overhouden van de fietsweken gaat daar naartoe. Daarnaast vertel ik het verhaal van de nood in Libanon aan de deelnemers, en vraag hen wat ze kunnen doen. Zij geven het door aan de gemeenten waaruit ze komen. Gemeenten reageren verschillend, ze doen wat bij hen past. Zo hebben we in anderhalf jaar tijd 17.500 euro opgehaald. Dit jaar willen we sparen voor speelgoed en speeltoestellen. Er is al 2000 euro gegeven, en ik hoop dat het 10.000 euro gaat worden.’

Esther Visser-den Hertog is eindredacteur van De Waarheidsvriend.

Ook fietsen met een groep uit de gemeente op de Alpe d’Huez? Kijk op www.chadash.nl voor meer informatie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen