MIDDEN IN HET LEVEN
Kerk in de stad, Groningen
Met de komst van Liudger – de apostel der Groningers – schoot het Evangelie rond 790 na Christus wortel in de Groningse klei. Tien jaar later werd een houten kerkje gebouwd op een hoger gelegen landtong van zand, de Hondsrug. In 1200 verrees op dezelfde plek het schip van de huidige Martinikerk.
Sinds die tijd is de Martini het centrale Godshuis in de stad Groningen. Deze eeuwenoude kerk houdt in ons het besef levend dat wij als wijkgemeente in een lange christelijke traditie staan. Een traditie die verval kende maar ondertussen net als het gebouw de eeuwen trotseerde.
DRIESLAG
Onze wijkgemeente wil recht doen aan die rijke geschiedenis door de Martini ook nu een gebedshuis, een leerhuis en een dorpshuis te laten zijn. In deze drieslag werken we toe naar een diepe verwevenheid met God, met elkaar als leerlingen van Christus én met onze stad (als pars pro toto voor de wereld).
De gemeente is er allereerst voor God. Volgens Paulus worden we primair geroepen tot gemeenschap (koinoonia) met Christus (1 Kor.1:9). Het ultieme doel van de kerk is volgens John Piper niet missionair-zijn maar aanbidding. We zijn vervolgens missionair omdat God niet overal aanbeden wordt. Als orthodoxe gemeente richten we ons op de rechte doxa: de juiste eer aan God. Die krijgt vorm in ontzag en aandacht voor het Woord; een concentratie op Christus als bron van vergeving en verzoening; een houding van afhankelijkheid van God.
Deze driedimensionale levenshouding staat haaks op ons seculiere en tweedimensionale levensgevoel, waarin we het leven hebben gereduceerd tot het zichtbare. We zijn daarnaast zo gewend geraakt aan suiker dat we het zure nauwelijks nog weten te verdragen. Tel daar de hoeveelheid informatie bij op, die dagelijks over ons heen spoelt (inclusief het eisenpakket, dat daarin meekomt) en je hebt een postmoderne gelijkenis over zaad, dat wordt weggepikt, stikt of verdort. Dwars door onze twijfel, ongeloof, stress en relativisme heffen we echter onze geseculariseerde harten op tot God. Om van binnenuit tot een hernieuwde gerichtheid op Christus te komen en van daaruit tot discipelschap, doen we de komende twee jaar mee aan een IZB-Focustraject.
LEERGEMEENSCHAP
De Heere roept ons naast gemeenschap met Christus tot de gemeenschap van Christus: de kring van Zijn discipelen. De gemeente is een leergemeenschap. We leren ons huis op de rots te bouwen: in het horen en doen van Zijn woorden leren we het gewone leven met Zijn doorbrekende Koninkrijk te verbinden. We leren tevens met onszelf, ons verleden en elkaar te leven als broeders en zusters. In dat samenleven met elkaar én de Geest vallen spaanders. Dat mag. Dat moet, als we Christus willen weerspiegelen. Door het gezamenlijk leren dragen we elkaars lasten en groeien we meer naar het Hoofd van het lichaam toe: Christus. ‘De gemeente is geen psychologische gemeenschap van gelijkgezinden maar een pneumatische gemeenschap: samengeroepen door de Geest,’ zegt Bonhoeffer.
In de gemeente leren we het veeleisend dromen over een perfecte gemeenschap af. Dat beschadigt namelijk de gemeenschap. We leren de agapè: een liefde die de gemeenschap opbouwt en die voortkomt uit God. Zij rust op de keuze in alle nuchterheid échte mensen lief te hebben. Bonhoeffer sprak uit ervaring toen hij zei: ‘Wie zijn droom van een christelijke gemeenschap hoger stelt dan de christelijke gemeenschap zelf, verstoort in feite elke christelijke gemeenschap, ook al meent hij het persoonlijk nog zo goed. God haat die dromerij, want ze maakt hoogmoedig en veeleisend.’
ENGELSTALIGE DIENSTEN
Het unieke aan de kerk in onze keuze-samenleving is dat we met zoveel verschillende mensen van elkaar leren. Dat leerproces vindt bij ons met name plaats in de zogenaamde Noorderlichtkringen: gemeentekringen voor alle leeftijden, waar met elkaar gegeten, gebeden en bijbelstudie gedaan wordt. In januari 2019 beginnen we met maandelijkse Engelstalige avonddiensten. Die dienen een missionair doel en willen een geestelijk thuis bieden aan de vele christelijke internationale studenten en expats in Groningen. Maar ze zijn zeker ook bedoeld om door hen heen van de wereldwijde kerk te leren.
BIECHT
Onder het dak van de Martini, Het Pand (onze pioniersplek en gemeente-in-wording in de Korrewegwijk) én onder ons eigen dak leven wij met Christus onder de mensen. We doen dat als leerlingen van Christus in ons persoonlijke, dagelijkse leven. Het LICC (London Institute of Contemporary Christianity) noemt dat de ‘scattered church’ (de verspreide kerk). We doen gewoon mee met activiteiten en netwerken die er al zijn in de straat, de buurt, op school, het werk of in het zorgcentrum. Dat varieert van de voedselbank tot de Rotary.
Daarnaast verweven wij ons – in woorden van het LICC – als ‘gathered church’ (de kerk als geheel) met de stad. We leren van ‘Hirams’, van wat niet-christelijke organisaties aan expertise in huis hebben. We doen mee met activiteiten rondom Sint-Martinus, het Schnitgerfestival, de kerst, pelgrimstochten, etc. We houden vespers in de kerk, organiseren mede het Spoor van Licht (in navolging van de Dom in Utrecht) en dragen mede zorg voor het stiltecentrum in de kerk. Mensen kunnen tevens terecht voor de biecht op woensdagmiddagen. In Het Pand doen we mee met vele activiteiten voor en met mensen uit de wijk. Zo nodig en zo mogelijk werken we in onze activiteiten samen met andere kerken van de protestantse gemeente Groningen, de Russisch Orthodoxe Kerk, de gereformeerde kerk vrijgemaakt, de Nederlands gereformeerde tehuisgemeente, de baptistengemeente en de christelijke gereformeerde kerken.
GOUDEN DRAAD
Als discipel én als kerk gaan we midden in de samenleving staan. We doen dat vanuit een heldere identiteit. Op die manier proberen we de gouden draad van het Evangelie door het leven van mensen te rijgen en hen zo te verbinden aan het lichaam van Christus.
Zowel Tolstoi als Dostojevski zag dat het noodzakelijk was de Russische samenleving te hervormen. Beiden wilden dat aanvankelijk via programma’s op het gebied van onderwijs, bestuur, etc. Tolstoi bleef die programmatische aanpak proberen. Dostojevski koos gaandeweg voor de benadering er gewoon midden in te gaan staan met sterke waarden. In de Martini kiezen we vooral voor de lijn van Dostojevski: midden in het leven staan vanuit krachtige christelijke waarden: toegewijd aan Christus, vriendelijk, tijdloos, verweven met de stad, verbonden met de wereldkerk.
Ds. Pieter Versloot is als predikant verbonden aan de Martinikerk te Groningen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 januari 2019
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 januari 2019
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's