GLOBAAL BEKEKEN

In Protestants Nederland schrijft prof. dr. ir. Aart Nederveen over ‘Humor in de kerk’. Een fragment:

Was het niet dominee Doornenbal die schreef dat hij nergens zo had gelachen als op de gezelschappen van de vromen? Lachen en ware vroomheid gaan wonderwel samen. Misschien kunnen ze wel niet zonder elkaar. Wie het niet gelooft, moet maar eens in een antiquariaat het boek van Okke Jager ophalen, over humor in de bijbel.

Als studenten organiseerden wij ooit een contio over kerkelijke eenheid in de gereformeerde gezindte. Wat wij deden was weer een vervolg op een initiatief uit de jaren ’60. De betrokken studenten uit die tijd waren inmiddels allemaal eerbiedwaardige predikanten. Maar wij hadden ze weer om de tafel gekregen. En we hadden idealen: wij zouden de kerkelijke verdeeldheid gaan oplossen. Het gesprek liep stroef. Totdat er iemand over vroeger begon. De tongen kwamen los. Ze vertelden over hun bezoek aan de oude dominee Tukker. En al snel zaten we met elkaar hartelijk te lachen. Over dominee Tukker die zijn bezoekers met veel trots zijn Jaguar liet zien en het liefst Athanasius las in het Grieks. Ik herinner me niet meer precies wat er nu zo geestig was, maar ik weet dat ik maar een paar keer in mijn leven zo heb gelachen als toen. (…) Wat er precies gebeurde? De humor is een scheppingsgave die stelligheden en zwarigheden kan doen verdwijnen als sneeuw voor de zon. Ze is als een kind dat vraagt om een spel mee te doen. Zelfs de grootste mopperpot wil wel meedoen. Maar waag het niet om de grap te gaan uitleggen. Dan gaat alles weer op slot.

Ik ben niet zo’n voorstander van verzuiling, maar voor humor wil ik een uitzondering maken.

***

Dr. Jan Martijn Abrahamse (docent aan de CHE) schreef een inspirerend boek over de pelgrimspsalmen (Ps.120-134), onder de titel Breekbaar Halleluja (KokBoekencentrum, Utrecht). Een fragment bij ‘Bezield’, over Psalm 122:

Steden zijn innemende en imponerende plekken. Of het nu zit in de grootse gebouwen, de omvang, de drukte, of de levendigheid, steden maken dat we ogen en oren te kort komen om wat we zien tot ons door te laten dringen. Stedentrips zijn daarom ook mateloos populair. Brussel, Washington, Londen, Praag, Boekarest of – zoals in dit lied – Jeruzalem. Ze spreken tot de verbeelding, maken nieuwsgierig en bergen talloze verhalen in zich. Steeds meer mensen gaan in de grote steden wonen. Daar gebeurt het. In de stad komt er van alles bij elkaar. Die bruisende levendigheid gaat onder je huid zitten en wordt deel van je identiteit. Utrecht is je ‘stadsie’, je wordt warm van ‘Oh, oh, Den Haag, mooie stad achter de duinen’ of je woont in Rotjeknor of Mokum. De stad schenkt een identiteit waarin diversiteit en veelkleurigheid een plek kan hebben. Maar de keerzijde daarvan is dat het in een stad ook makkelijk kan mislopen. Die prachtige diversiteit verandert in scherp contrast en de aansprekende veelkleurigheid in voelbare spanning. En dan klinken de kritische stemmen: Is juist een ‘smeltkroes’ niet een bron van conflicten? (…) De pelgrim hier in Psalm 122 haalt zijn hoop uit het herbouwde Jeruzalem, de stad die hij koesterde, als motivatie voor de reis die hij onderneemt. Jeruzalem, de plek van het huis van God. Hij beschrijft de esthetische pracht, de grootheid van die stad, die imponerende muren. Maar Jeruzalem was voor deze pelgrim méér dan een verzameling stenen, het was de plek, zijn Mokum! De plek waar hij van hield, niet zozeer als ontmoetingsplek met God, maar vooral ook de plek waar ze elkaar vonden. Voor deze pelgrim was God geen privéaangelegenheid, geen persoonlijke mening, maar een groepsgebeuren. Zijn motivatie voor deze reis ligt in het samen optrekken naar Jeruzalem.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen