De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

GLOBAAL BEKEKEN

4 minuten leestijd

In Verbonden (deputaten Kerk en Israël, Chr. Geref. Kerken) schrijft Lieuwe Jan van Dalen over ‘Bewijzen uit de bodem’:

• Op 30 november 2018 nam de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties weer anti-Israëlische besluiten. Twee resoluties, genaamd ‘Jeruzalem’ en ‘Vreedzame oplossing van de Palestijnse kwestie’ negeren de Joodse banden met Jeruzalem. De teksten noemen de Tempelberg alleen met de islamitische naam Al-Haram Al-Sharif. Dat de berg de meest heilige plek voor Joden is, en dus ook een Joodse naam heeft, wordt compleet genegeerd.

• Bulla van Hizkia

Van 727-698 voor Christus regeerde koning Hizkia over Juda en Jeruzalem. Uit die periode is ook een zegel, een ‘bulla’, gevonden. Het zegel is ovaal en ongeveer 13 mm breed. Het maakte deel uit van een document gemaakt van papyrus. Dit document was getekend door koning Hizkia. Er staat in oud Hebreeuws schrift: ‘Dit behoort toe aan Hizkia [zoon van] Achaz koning van Juda’. Tevens staat er een symbool op van een gevleugelde zon. Jeruzalem was in de tijd van Hizkia, de hoofdstad van Juda. De vondst werd al in 2009 gedaan, maar archeologen hebben nu pas ontdekt wat de inscriptie betekent. Dit is de eerste keer dat er een ‘bulla’ in verband kan worden gebracht met een koning uit Israël of Juda. Opnieuw een ‘bewijs uit de bodem’ dat er in Juda een Joodse koning regeerde.

***

Uit Leven met goden van Neil MacGregor (uitg. Hollands Diep, Amsterdam) citeer ik het volgende fragment:

Ook na de Reformatie bleef in de meeste protestantse kerken, net als in de Rooms-Katholieke Kerk, Kerstmis een belangrijk feest. Maar de puriteinen hadden een immense hekel aan een feest dat niet in de Bijbel was verankerd, en dus is het kerstfeest 200 jaar lang een bron van bittere controversies gebleven, in alle lagen van de samenleving. Heel merkwaardig eigenlijk, omdat het vandaag de dag overal heel populair is. Na hun aankomst in Amerika, in 1620, werkten de Pilgrim Fathers op 25 december nadrukkelijk door, omdat er geen Bijbelse reden was dat niet te doen. Tijdens het bewind van Oliver Cromwell (1649-1658) werd in Engeland het feest door de puriteinse meerderheid in het parlement uitgebannen (met breed gedragen protesten tot gevolg). Toen in 1660 de monarchie werd hersteld, kwam ook het kerstfeest terug. Het Schotse parlement verbood in 1640 het vieren van wat werd gezien als een gevaarlijk paaps feest. Het midwinterfeest werd verschoven naar Nieuwjaar, en veel Schotten vieren het nog steeds dan. Nog in 1958 was eerste kerstdag in Schotland een gewone werkdag.

***

Voor Kontekstueel voerde Koos van Noppen een gesprek met prof. dr. H.W. de Knijff naar aanleiding van zijn in 1995 verschenen boek Tussen woning en woestijn. Milieuzorg als aspect van christelijke cultuur. Een fragment:

Als ik nu predikant zou zijn, in de kracht van mijn leven, dan wist ik het wel. Ik zou werken aan een gemeenteleven dat op het gebied van milieu heel andere keuzes maakt dan het nu doet, ten aanzien van autogebruik, vliegen, vakantiebestemmingen, etc. Mijn inzet zou erop gericht zijn om samen te komen tot een werkelijk ascetisch leven, in de goede zin des woords, met het oog op het gemeenschappelijke welzijn van alle mensen op aarde. Dat bewustzijn zou ik de gemeente indragen. Dat zal niet zonder debat gaan, maar dat zij dan maar zo. Ik zie überhaupt weinig debat in gemeenten om gezamenlijk tot een standpuntbepaling te komen. Liever laat men elkaar vrij. Ik herinner me andere tijden in de kerk, waarin je via heftige discussies tot een standpunt kwam. Mijn ouders gingen het gesprek niet uit de weg. Laat het maar eens knetteren, laat men elkaar maar eens in de haren vliegen. Het is niet allemaal om het even. Vergeet niet dat er vandaag nogal wat op het spel staat. Maar we staan voor mijn gevoel nog helemaal aan het begin van dat gesprek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 februari 2019

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 februari 2019

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's