BOEKBESPREKING

Sam Storms
God in ons midden. De gaven van de Geest in de praktijk.
Uitg. Meer! Haarlem; 327 blz.; € 19,95.

Een charismatische calvinist, zo noemt de Amerikaanse theoloog Sam Storms zichzelf. Dat calvinistische zit hem in de belijdenis van Gods soevereiniteit en het gezag van de Schrift, charismatisch is hij als het gaat om het openstaan voor de gaven van de Heilige Geest in de gemeente. Deze kwalificaties op de achterflap van het boek maken nieuwsgierig, omdat het om twee verschillende of zelfs tegengestelde tradities lijkt te gaan die door deze auteur aan elkaar verbonden worden. Ze wekken de suggestie dat de calvinistische traditie te kort schiet in het zicht op het hedendaagse werk van de Heilige Geest, en dat er een charismatische inhaalslag nodig en geboden is. Storms was daarom ook in Nederland spreker op de conferentie ‘There is more’ van het Evangelisch Werkverband.

De auteur brengt niet het volledige werk van de Heilige Geest ter sprake, maar alleen Zijn gaven. Deze zijn ‘de voornaamste expressie van Gods werk in ons midden’ (p.22), maar volgens Storms worden deze gaven in calvinistische kerken weg getheologiseerd door streeptheologie (de bijzondere gaven golden alleen de apostolische periode van de kerk) en traditionalisme. Als hij in de volgende hoofdstukken uitleg geeft over de betekenis en de toepassing van met name de bijzondere gaven van de Geest (profetie en gezondmaking), vallen mij verschillende dingen op. Positief is dat Storms wil waken voor fanatisme en manipulatie, en dat we vasthouden aan de soevereiniteit van de Heilige Geest Die Zelf bepaalt wanneer en aan wie Hij welke gaven geeft. Daarentegen ontbreekt een bijbels-theologische en exegetische doordenking van de betekenis van 1 Korinthe 12. Waar baseert Storms de overtuiging op dat het bij profetie gaat om het doorgeven van een goddelijke openbaring door een mens (p.97)? Profetie wordt door hem helemaal verbonden aan de verborgen wil van God. Bijbels-theologisch heeft profetie (ook in het Oude Testament) veel meer te maken met de geopenbaarde wil van God. Profetie is daarom ook niet altijd bemoedigend en vertroostend, maar kan ook vermanend en bestraffend zijn. De gave van de genezing wordt één op één ontleend aan de macht die Jezus aan Zijn discipelen gaf, of sterker nog: het is gezag dat God aan ons gedelegeerd heeft (p.184). Ik mis hier de fundamentele theologische verantwoording zoals we die wel vinden in de boeken die dr. L. Floor over dezelfde thema’s schreef. Storms verantwoordt zich vaak in termen van ‘ik vermoed, naar mijn mening, ik neem aan dat’.

Opvallend is ook de rationele stijl waarin geschreven is. Hebben we het hier over dingen die we moeten stimuleren en cultiveren, over principes, methodes en modellen die wij moeten gebruiken, over dingen waarin we onszelf moeten trainen, die wij kunnen controleren en vaststellen, over successen en het gebed als voorspelbaar communicatiekanaal met God? Is het werkelijk waar dat God besloten heeft om niet in onze behoeften te voorzien, tenzij we erom vragen (57)? De manier waarop in dit boek Woord en Geest, ratio en emotie tegenover elkaar worden gesteld, doet denken aan de calvinistische waarschuwing om Woord en Geest, Christus en de Geest niet van elkaar los te maken. Dat gebeurt in dit boek wel. Daardoor krijgt het een wettisch maar ook manipulerend karakter: alsof wij God ‘in ons midden’ moeten halen. Alsof God Zich laat regisseren… Dat karakter wordt versterkt door de bezwerende taal in hoofdstuk 1. Ook begrijp ik niet dat er maar liefst 8 woorden van aanbeveling aan het boek vooraf moeten gaan. Dat geeft iets dwingerigs. Goede wijn behoeft toch geen krans?

Ik deel met de auteur het verlangen naar een krachtige doorwerking van de Heilige Geest in kerk en gemeenten. Ik deel ook zijn overtuiging dat de Heilige Geest Zijn kracht vandaag niet minder zal bewijzen dan in eerdere tijden. Maar van zijn opvattingen hierover ben ik zwaar geschrokken.

Ze brengen aan wat de Heilige Geest in kerk en gemeenten geeft, zo makkelijk schade toe. En ze laten zich niet verbinden aan het katholieke belijden van de christelijke kerk en de grondlijnen van de Heilige Schrift. Van de mogelijkheid om calvinistische en charismatische theologie met elkaar te verbinden, ben ik in door boek niet overtuigd. Veeleer van het tegendeel.

A.J. MENSINK, ELBURG

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen