ONMISBARE SCHAKEL

Uw taak? ‘Bij het kosterschap komt veel meer kijken dan mensen meestal denken. We regelen de geluidsinstallatie, we vragen de liturgie op bij de predikant, we zetten stoelen en koffiekopjes klaar, we smeren broodjes, leggen bijbeltjes klaar, enzovoorts. Elke avond zijn mijn vrouw en ik in de weer om alles klaar te zetten, en de volgende ochtend ruimen we het weer op. In ons gebouw vinden begrafenissen van heel Uddel plaats, ook daar komt veel bij kijken. We hebben een reglement opgesteld onder welke voorwaarden we uitvaarten verzorgen. Als er een verzoek komt rond een crematie, stemmen we daar niet mee in. We hebben een uitstekende band met de andere kerken in Uddel.’

Uw motief? ‘Ik ben graag dienend bezig en doe het voor de Heere Jezus Christus – Zijn liefde dringt mij. Ik sta graag klaar voor een ander. Als me iets gevraagd wordt, doe ik het liever vandaag dan morgen. Ik vind het geweldig om te doen en voel me er prettig bij als ik hiermee bezig ben.’

Aantal uren? ‘Gemiddeld besteden we er zo’n anderhalf uur per persoon per dag aan, dus al gauw twintig uur in de week. Mijn vrouw is er soms nog drukker mee dan ik. Vanavond zijn er op drie plekken activiteiten, dat zetten we allemaal klaar. Er is bijna elke avond wel iets te doen in de kerk: Alpha-kring, verenigingen, activiteiten voor jongeren.’

Het belang? ‘Ik vergelijk het reilen en zeilen in de kerk weleens met een fietsketting: elk schakeltje is nodig. Iedereen heeft zijn eigen taak te doen. Soms zeg ik tegen de dominee: ‘Hoe krijgt u het toch elke keer weer voor elkaar om een preek voor te bereiden en catechisatie te geven?’ En dan zegt hij: ‘Maar ik zou nooit kunnen doen wat u allemaal doet!’ Er komen hier ook wel mensen van buiten, die wijs ik dan een plaats. De koster van een ander kerkgenootschap hier in Uddel had een keer mensen weggestuurd omdat ze geen hoedje bij zich hadden, en hij had gezegd: ‘Ga maar naar de Hervormde kerk, daar mag je wel komen zonder hoedje.’ Ik zal nooit ook maar iemand de deur wijzen, je weet nooit wat er met mensen kan gebeuren in een kerkdienst. Het beste wat je hen toewenst, is Jezus Christus.’

Mooi? ‘Ik kan niets noemen dat eruit springt. Ik doe het graag, dat is het mooie. Ik ben eigenlijk dit werk ingerold. Ik was lid van de commissie van bijstand. Wanneer een koster ziek was, viel een ouderling in; dat had ik liever niet, dan vond ik het beter dat ik vanuit de commissie de koster verving.

En zo ben ik er steeds meer in gegroeid. Ze vragen me weleens, hoelang blijf je dit nog doen? Dan zeg ik, tja dat weet ik echt niet, zo lang ik dit nog kan.’

Moeilijk? ‘Ik vind niets echt moeilijk. Misschien de generatiekloof die er is, ik merk de laatste tijd dat ik dat weleens lastig vind. Dan denk ik bij mezelf, moet dat nou zo?’

De kerkelijke gemeente heeft, om goed te kunnen functioneren, ouderlingen en diakenen nodig. Maar waar zou de gemeente zijn zonder de inzet van ‘gewone’ gemeenteleden? In deze rubriek willen we aandacht aan hen geven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen