De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

GLOBAAL BEKEKEN

4 minuten leestijd

In 2017 stond in De Waarheidsvriend een briefwisseling tussen dr. Bram Kunz en Bertus van den Berkt over het bijzonder onderwijs. Recent nam Van den Berkt, lid van de GB-werkgroep ‘Christelijk onderwijs’, afscheid als directeur van De Drieslag in Barneveld. Ds. L. Plug sprak hem toe. Een fragment:

Toen ik die briefwisseling las, had je mijn aandacht helemaal. We hebben de belijdenissen namelijk niet voor niets. Ze staan niet zonder reden in de grondslag!

Je spreekt in de briefwisseling uit dat de belijdenisgeschriften geen dode letter moeten zijn, maar levende geschriften. Richting evangelische christenen merk je op dat zij de belijdenisgeschriften als verouderd zien. Richting de gereformeerde orthodoxie stel je de vraag of ze alleen maar dogmatische stokken om te slaan zijn, of dat ze inderdaad levend voor vandaag zijn. De belijdenis is geen dode letter.

Ik ben blij met die woorden. En ik heb daar eens over doorgedacht. De gereformeerde belijdenisgeschriften, zeker de Catechismus en de Nederlandse Geloofsbelijdenis, nemen hun uitgangspunt in het verbond. Wie geen vreemdeling is in het kerkelijke Jeruzalem, weet dat het verbond allereerst zichtbaar wordt waar de Heere God Zijn trouw laat zien aan de kinderen die gedoopt worden. Waar door ouders beloofd wordt hun kinderen te onderwijzen en te laten onderwijzen. En zie daar: de school! In het bijzonder de protestants-christelijke school. Of, nog preciezer, de hervormde school. ‘Smal’ qua grondslag, ‘breed’ qua populatie en aannamebeleid. In die hervormde gedachtegang voel ik me thuis, maar jij ook.

***

‘Corina’ is in de Kaukasus betrokken bij bijbelvertaling onder de Kisun. In De Hervormde Vrouw vertelt ze erover. Vertaling à la Luther!

Vertaalwerk is werk van lange adem. Er zitten heel wat stappen tussen de eerste kladvertaling en een tekst die duidelijk, natuurlijk, en accuraat is. Zo werkte het team vele maanden aan de vertaling van Spreuken (tegelijk met andere boeken). Een hele uitdaging, want Spreuken is een bijzonder boek. Hebreeuwse wijze woorden zijn anders dan Kisun spreekwoorden. Maar mensen hier zijn dol op spreuken en gezegdes! Ons doel was Spreuken zó te laten vertalen dat het recht zou doen aan de eeuwenoude Hebreeuwse wortels, maar dat het ook de harten van de Kisun vandaag de dag zou aanspreken.

Dat leverde heel wat discussie op. We braken ons hoofd over de vertaling van bepaalde termen in het Kisun; niet overal zijn woorden voor! We maakten nauwkeurige afwegingen of we bestaande Kisun uitdrukkingen konden gebruiken. Ik bestudeerde de vorm en inhoud van Kisun spreekwoorden en wat die vertellen over de Kisun denkwereld. De vertalers vroegen op de markt aan de mensen waar ze aan denken bij dit of dat woord. De testers namen de proefvertaling mee naar het dorp, lazen de tekst aan mensen voor en stelden vragen om te zien of de vertaling duidelijk en de stijl natuurlijk is. Een buitenstaander vertaalde het boek weer terug van het Kisun naar de landstaal, als extra controle. We hakten alle Kisun zinnen in stukjes en beschreven voor elk stukje de grammaticale functie. Steeds schaafden we de tekst verder bij. Uiteindelijk kwam de vertaalconsulent op bezoek bij ons team voor de eindcontrole: lange dagen waarin we nog eens naar alle kleine details keken. Maar uiteindelijk was de tekst klaar en goedgekeurd.

Een jonge Kisun vrouw zei: ‘Dit boek beschrijft echt precies hoe mensen zijn. Het is net of het vandaag de dag is geschreven! Ik denk dat wij Kisun het als ons eigen wijsheidsboek zullen beschouwen. Dit boek spreekt zoals wij praten!’ En één van de vertalers, bijna 70, zei: ‘Dit boek komt te laat in onze taal! Had ik dit allemaal maar geweten toen ik 15 was, dan hoefde ik nu niet van zoveel dingen spijt te hebben.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 februari 2019

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 februari 2019

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's