BLIJDE MAAIERS

Maar ook de wederopbouw kost tranen, naast de tranen van de strijd voor het bestaan. Toch zal het gejuich losbreken. Het is biddag, want onze God verhoort.

God heeft ons beloofd dat zaaiing en oogst niet zullen ophouden tot de dag van de wederkomst van de Heere Jezus. De Joodse ballingen komen na zeventig jaar terug in Israël. Ze huilen als ze zien hoe alles in puin ligt. Stad, muur en tempel moeten herbouwd worden.

VOORUITDENKEN

Ze hadden maar weinig koren meegenomen uit Babel. En van dat weinige moeten ze niet alleen zelf eten, maar ook nog eens op de akker zaaien. Ouders sparen zich het brood uit de mond. Hun kinderen kunnen niet zoveel eten als ze zouden willen. Het voedsel is tegelijk zaaigoed. Je kunt de tarwekorrels naar de molen brengen en tot meel laten malen. Je kunt er brood van bakken voor je levensonderhoud. Maar je kunt diezelfde tarwekorrels op dit moment beter in de grond zaaien. Je moet immers vooruitdenken, aan de toekomst? Je hoeft niet overbezorgd te zijn, maar je moet wel zorgen voor straks. Dan nu maar wat minder eten.

VERDRIET

Terwijl wij biddag houden, gaan veel kinderen in Afrika ’s ochtends met een lege maag naar school. In Nederland kunnen wij het ons nauwelijks voorstellen. Maar het is een bekend beeld in Malawi, waar wij veertien jaar gewoond en gewerkt hebben. Bijna alle mensen verbouwen hun eigen voedsel op een maïsveldje rondom de hut, ergens bij de rivier of op een berghelling. Zaaien doen ze in december, oogsten doen ze in april-mei. Zaaien met tranen, dat is zaaien met verdriet. Het gezin kon niet van de maïs eten. Die laatste halve zak mocht niet aangebroken worden. Het voedsel mocht niet in de mond, maar moest in de grond.

VOOR NIETS

Vader maakt kleine openingen in de nog harde grond. Moeder loopt er met de kinderen achteraan met de kommetjes maïs. In elk gaatje laten ze drie of vier korrels vallen. Het kost zweet en tranen. De grond is arm, door het kappen van bomen om houtskool te maken, spoelt vruchtbare grond de weg over, de rivier in. En jaar op jaar maïs verbouwen op dezelfde akkers vermoeit de grond. Misschien is er straks helemaal geen geld om kunstmest te kopen. Wie weet valt er niet genoeg regen. Dan zal de mais straks verschroeien op het land. Of misschien zal een overstroming de oogst wegspoelen, zoals pas, in januari 2019, gebeurde. Dan is alle moeite voor niets geweest.

Deze psalm bemoedigt de treurige zaaier, want er volgt een rijke belofte. De treurige zaaiers zullen zeker blijde maaiers worden! God belooft het en daarom is het waar. Je mag en je moet altijd uit de belofte leven, want de Hij Die belooft, is getrouw, Hij kan niet liegen. De omstandigheden roepen luid dat het niet kan. Maar God maakt doden levend en laat onvruchtbaren vrolijk zingen. De treurigen van Sion krijgen sieraad voor as en vreugdeolie voor treurigheid. Zou voor de Heere iets onmogelijk zijn? Dat is de wet van het Koninkrijk van God.

LIJDEN EN STERVEN

Het tarwegraan moet in de aarde en sterven, anders kan het onmogelijk vrucht voortbrengen. Onze Zaligmaker vertelt aan Zijn leerlingen dat Hij moet lijden en sterven. Maar ze willen er niet aan. Het druist zo tegen al onze verwachtingen in. Het is de theologie van het kruis, maar ook de theologie van het eeuwig behoud en van gejuich. Jezus moet aan het kruis een vreselijke, pijnlijke en vervloekte dood sterven. Er gaat een zwaard door de ziel van Maria. Wij hadden gehoopt dat Hij Degene was, Die Israël verlossen zou. Ja, dat klopt, maar dat doet Hij anders dan we verwacht hadden. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u dat u zult huilen en weeklagen... en u zult bedroefd zijn, maar uw droefheid zal tot blijdschap worden... en niemand zal uw blijdschap van u wegnemen. Op de paasmorgen is het graf leeg.

Zullen we zo biddag houden en op onze God vertrouwen?

Onze zonde heeft zulke diepe sporen getrokken. De hele schepping zucht als in barensnood. Maar groter dan alle nood is de Verlosser. Hij zaaide Zelf met bittere tranen. Straks zullen allen die in Hem geloofd en op Hem gehoopt hebben, met gejuich maaien. En God zal alle tranen van hun ogen afwissen. Eeuwige blijdschap zal op hun hoofden zijn.

Ds. L. Schaafsma uit Nunspeet is emeritus predikant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen