Jezus wijst de weg

Je eigent ‘het’ geloof persoonlijk toe en laat zien dat het ook ‘jouw’ geloof geworden is. Je stapt als het ware zelf naar voren en zegt: ik hoor ook bij de Heere Jezus.

Maar als in onze cultuur wordt benadrukt dat je het zelf moet doen, dan gaat dat veel verder. Vorig jaar verscheen een zelfhulpboek van een bekende Amerikaanse schrijfster (Rachel Hollis). Zij zegt in dit boek onder andere: ‘Jij bent bedoeld om de held van je eigen levensverhaal te zijn.’ En: ‘Jij en jij alleen bent uiteindelijk verantwoordelijk voor wie je wordt en voor hoe gelukkig je bent.’ Deze schrijfster noemt zichzelf een christen.

Jezus doet het

Wat ze zegt, is echter allesbehalve christelijk. Want een christen heeft een andere held: de Heere Jezus. Hij maakt wat van ons leven. Dat belooft Hij. En geloven wil zeggen dat je je aan Zijn beloften vastklampt en uit Zijn beloften leeft. Gelukkig hoeven we het niet zelf te maken. Dat zou ook op een grote mislukking uitlopen. Nee, Jezus doet het. Sterker nog, in het geloof mag je zeggen: Hij heeft het al gedaan, toen Hij voor mij stierf aan een kruis en voor mij opstond uit de dood.

Dat wil niet zeggen dat ons leven en onze keuzes er niet toe doen. Belofte en gebod mag je niet van elkaar losmaken. Genade maakt je niet vrij van Gods geboden, maar maakt je juist vrij om naar Gods geboden te leven (Gal.5:13-26). Hoe kan het ook anders? Gods geboden zijn niet verkeerd, beperkend of achterhaald. Gods geboden zijn goed, zegenrijk en blijvend relevant. Juist de Heere Jezus Zelf herinnert daar steeds aan.

Natuurlijk werpen Zijn komst en Zijn werk ook nieuw licht op Gods geboden. Hij vervult en verdiept de wet. Maar dat betekent zeker geen relativering of zelfs afschaffing van de geboden. Belofte en gebod zijn vrienden, geen vijanden, ook voor de Heere Jezus.

Belofte

Heel mooi wordt dat geïllustreerd in Mattheüs 11:28-30. Allereerst bevat dit bijbelgedeelte een geweldige belofte: ‘Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn’ (v.28). Aan welke last denkt de Heiland? Dat mogen we breed opvatten. Moeilijke dingen die we meemaken. Onze zwakheid, dat we zo vaak tegen onze eigen grenzen aanlopen. Dat lege gevoel in ons hart: is dit het nu? Maar vooral onze grootste last: dat we zo falen en zoveel stukmaken in de relatie met God en met elkaar. En dat dat zo diep zit: zonde is niet alleen iets wat we doen, maar wat we van nature zijn.

Daarom redden we het niet, leven we zwaar onder de maat en is er een groot tekort aan liefde in ons leven. Dat enorme probleem krijgen we zelf niet opgelost. Gelukkig als we dat ontdekken en dat ook eerlijk voor God belijden. Laten we vluchten naar Zijn Zoon, de Heere Jezus, en ons vastklampen aan Zijn belofte: ‘Heere Jezus, ik ben vermoeid en belast, ik red het niet, maar wilt U er nog wat van maken?’ Dit dan niet één keer of af en toe, maar als een levenshouding, in grote dingen en kleine dingen, op zondag en doordeweeks. Laten we steeds belijden: ‘Heere Jezus, het leven is voor mij te groot. Elke dag loop ik er weer tegenaan: mijn zwakheid, tekort, schuld en onmacht. Maar ik hoef het ook niet zelf te maken. Ik vertrouw op U, op Uw werk, op Uw macht, op Uw genade.’ Dat geeft rust, als we onszelf zo mogen loslaten en vergeten en ons mogen verlaten op de Heere Jezus en Zijn beloften. Een mooi hulpmiddel hierbij is het bekende dagboek van C.H. Spurgeon Elke dag een belofte, waarin Spurgeon elke dag een belofte voor ons ‘uitpakt’ om die gelovig eigen te maken. Of van wat recenter datum: Toekomstige genade van John Piper.

Gebod

Jezus zegt in Mattheüs 11 echter nog meer. Geloven betekent niet alleen dat je een last kwijtraakt, het betekent ook dat je een last opgelegd krijgt. De Heiland zegt: ‘Neem Mijn juk op u.’ (v.29) Je kunt dus niet je zorgen en zonden bij Hem neerleggen om vervolgens gewoon je eigen leven te blijven leiden. Tot Jezus komen betekent ook bij Hem blijven, om je hele leven door Hem en Zijn Woord te laten bepalen. Ook als dat soms voelt als een last, als een juk dat je opgelegd wordt.

Dit is bijvoorbeeld zo als Hij ons leven leidt door diepe dalen en felle stormen. Of als Hij iets van ons vraagt wat de mensen om ons heen vreemd vinden of waar ze zich zelfs aan ergeren. Of, en ik denk dat Jezus dat vooral bedoelt, als Hij iets van ons vraagt wat dwars tegen onze eigen gedachten en onze eigen wil ingaat.

Relatie en regels

Dan wordt het spannend. Nemen we het juk van Jezus op ons? Of duwen we dat juk van ons af? Dat doen we bijvoorbeeld door te zeggen: relatie is belangrijker dan regels. Op zich is dat waar. Maar het is ook een (postmoderne) valse tegenstelling. In de Bijbel gaan relatie en regels helemaal samen. Juist in de concrete ethische keuzes die we maken, blijkt of de Heere Jezus echt Koning voor ons is en of we Hem vertrouwen in de weg die Hij wijst.

Natuurlijk hebben we wijsheid nodig om Gods geboden toe te passen (Ko1.1:9). Echter, het is nooit wijs om Gods geboden aan de kant te zetten of op zo’n manier te herinterpreteren dat we de ‘last’ en het ‘juk’ niet meer voelen. Dat leert de Geest ons in ieder geval niet. Hij maakt Jezus groot, ook als onze Heere en Koning. Hij wijst de weg, niet wij.

Een zacht juk

Dat is wel de goede weg, de weg naar huis. Daarom noemt Jezus Zijn last ook zacht en licht. Of een weg makkelijk of moeilijk is, is uiteindelijk niet relevant. De vraag is: komen we op onze bestemming? Komen we bij God uit en is het de weg naar Zijn komend Koninkrijk? Iemand zei eens: ‘Leven zonder Jezus, dat is alsof je uit een vliegtuig springt zonder parachute. In het begin gaat het nog wel. Je voelt je zo vrij als een vogel. Je valt echter wel te pletter.’

Hoe anders is de weg die Jezus wijst. Het is een smalle weg, zeker. Maar het is wel de weg naar het ‘leven’ (Matt.7:13-14). Trouwens, naar wie kunnen we nu beter luisteren dan naar de Heere Jezus? Hij kwam voor ons uit de hemel. Hij gaf zelfs Zijn leven aan een kruis. Is er iemand die ons meer liefheeft dan Hij (NGB, art.26)? En zelfs die gehoorzaamheid hoeven we niet zelf op te brengen. Jezus zegt: ‘Wie in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht.’ (Joh.15:5) Hij maakt alle geboden tot beloften.

Ds. M.K. de Wilde is predikant van de hervormde gemeente te Sommelsdijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen