Zingen in gebarentaal

Soms maak je op reis dingen mee die je voorstellingsvermogen te boven gaan. Zo ontmoet ik in een nogal gesloten land in Centraal-Azië drie doofstomme evangelisten die zich alleen met gebarentaal verstaanbaar kunnen maken. Ze blijken deel uit te maken van een groep evangelisten die zich richten op het relatief grote aantal doven in dit land.

Vrijmoedig

Doofstom: wat een akelig en volstrekt ongepast woord. Ik ontmoet hier gepassioneerde evangelisten die er twee aan twee opuit trekken om het goede nieuws van het Koninkrijk te delen met hun dove landgenoten. Onbevreesd en vrijmoedig. Ze gaan naar steden en dorpen waar ze niemand kennen. Met hun gebarentaal maken ze contact met mensen op het busstation of in het theehuis. Deze broeders stralen liefde en vriendelijkheid uit en maken opvallend gemakkelijk contact. Totaal onbekenden worden nieuwsgierig en nodigen hen in huis uit. Daar ‘vertellen’ ze in de beslotenheid van de huiskamer hun verhaal en getuigen ze van hun Meester. Soms tot in de late uurtjes zodat ze uitgenodigd worden om te blijven slapen: ‘Blijf bij ons, want het is avond.’ En als ze een keer niet worden uitgenodigd, slapen ze ergens op straat: ‘Dat kan natuurlijk ook, want we zijn gezond en sterk.’

Verstoten

Wat een ervaring om met deze broeders op te trekken. Ze nemen me mee naar een dorp waar inmiddels een kleine huisgemeente is ontstaan die volledig uit doven bestaat. Hier ben ik ineens de ‘doofstomme’. Ik hoor nauwelijks geluid, soms een paar klanken en zie alleen maar levendige gebaren. Via een tolk begrijp ik wat er gezegd wordt en hoor ik van ‘redding en vergeving van zonden’ en ‘genade en vrede met God’. De vreugde en blijdschap is van de gezichten af te lezen.

In hun traditionele cultuur is doof zijn een vloek van God en lopen de mensen met een boog om je heen.

Zelfs je familieleden mijden je. Of erger nog, verstoten je. Deze dove evangelisten laten zien dat het ook anders kan. Ze vertellen niet alleen over de liefde van God voor dove mensen, maar maken deze ook zichtbaar. Met een liefdevolle omarming, een ‘luisterend oor’ en praktische hulp als dat nodig is. En dat werft. Doven komen tot geloof en krijgen Jezus Christus lief.

Geluidloos koor

Op zondag maak ik een kerkdienst mee waar de doven van de gemeente in een apart zaaltje bijeenkomen. De voorganger wordt via gebarentaal vertaald en zelden zag ik zo’n aandachtig gehoor. Het Woord wordt zichtbaar ingedronken. Het allermooist is nog het gezamenlijk zingen in gebarentaal. Geluidloos maar tegelijk zo prachtig! Het hele lichaam doet mee en de blijdschap en vreugde is van de gezichten af te scheppen. Vol overgave heft een oude man zijn handen naar omhoog bij het lied ‘Amazing grace’. Naast hem staat een jonge vrouw met een stralend gezicht en heel de gemeente zingt vol overgave mee. Een geluidloos koor, een heilig gebeuren, een lofzang in stilte tot God.

In deze geheiligde stilte komen als vanzelf de woorden uit Markus 7 naar boven: ‘Hij heeft alles goedgemaakt; ook de doven doet Hij horen en Hij maakt dat zij die niet kunnen spreken, kunnen spreken.’

Mr. A. van der Poel is GZB-regiocoördinator Midden-Oosten en Centraal-Azië.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen