Volgt u Mij!

Kort nadat Petrus opnieuw is geroepen tot navolging, draait hij zich om en richt zijn blik op Johannes. Het treft hem hoezeer deze mede-discipel de bereidheid uitstraalt om de Heiland te volgen (vers 20).

Spontaan vraagt hij: ‘Heere, wat zal er met hém gebeuren?’ (vers 21) Roep het tafereel voor de geest en zie wat hier gebeurt: nauwelijks heeft Petrus zich weer gevoegd in de weg die Christus met hem wil gaan, of hij maakt zich alweer los van de Heiland. Verbazing hierover past ons niet, want deze neiging is dominant aanwezig in ons aller hart.

Dieper en rijper

Jezus’ reactie is vrij scherp: ‘Als Ik wil dat hij blijft totdat Ik kom, wat gaat het u aan? Volgt u Mij.’ Met andere woorden: ‘Bemoei je met je eigen zaken. Volg jij Mij nu maar, want daar zul je je handen meer dan vol aan hebben.’ Waarom die bestraffende toon? De oorzaak hiervan komen we op het spoor als wij letten op de verhouding tussen deze twee leerlingen, die nauw met elkaar optrekken. Als Petrus op de opstandingsdag in de grafkelder komt, ziet hij dat de doeken waarmee het lichaam van de Heere omwikkeld was, leeg zijn (Joh.20:7). Johannes doet even later dezelfde ontdekking en begint te geloven dat Jezus is opgestaan en daarbij de doeken als een lege huls heeft achtergelaten, als een vlinder die z’n cocon verlaten heeft (vers 8). Johannes heeft dieper inzicht dan Petrus. Datzelfde gebeurt wanneer de leerlingen na een nacht vergeefs vissen op advies van een Vreemdeling op het strand, aan de andere kant van het schip een grote vangst doen. Johannes zegt dan tegen Petrus: ‘Het is Heere!’ (21:7) Opnieuw ziet hij scherper dan Petrus. Liefde ziet scherp. Op subtiele wijze komt naar voren dat Johannes’ liefde voor Jezus dieper en rijper is. En dat heeft Petrus haarfijn aangevoeld.

Vergelijken

Petrus geeft toe aan de diepmenselijke neiging jezelf te vergelijken met anderen. En dan vooral met hen die in onze ogen meer begaafd zijn of het beter getroffen hebben. Daarmee verliezen we de Heiland uit het oog. Door dit vergelijken voelen we ons al snel benadeeld. We raken verstrikt in donkere gevoelens van ontevredenheid, jaloezie en bitterheid. In een periode waarin ik aanliep tegen een trek in het gemeentezijn waar ik echt moeite mee had en die niet te veranderen was, ging ik mij – haast ongemerkt – vergelijken met collega’s die het in mijn ogen beter getroffen hadden. Gevoelens van ontevredenheid en afgunst staken de kop op, die van voldoening en vreugde sijpelden weg.

Bij het bijbellezen aan tafel lazen we dit gedeelte. Plotseling was het alsof Jezus zei: ‘Ik heb deze gemeente aan jou als onderherder toevertrouwd. Wees dan op deze plek en binnen deze omstandigheden Mijn navolger. Dát is je opdracht. En stop ermee je met anderen te vergelijken en je misdeeld te voelen, want dat leidt alleen maar tot frustratie en ergernis.’

Heilzaam

Het was confronterend om te ontdekken hoe je in zo’n situatie om je eigen as begint te draaien. De Hovenier zette zijn scherpe snoeimes trefzeker in het levende hout. Zo’n ingrijpen is niet alleen pijnlijk, maar kan ook heilzaam zijn. Want wie zich door de kracht van de Geest láát wegroepen van deze dwaalweg en zich opnieuw aan Hem toewijdt, doet de kostbare ervaring op dat Hij je opnieuw aanvaardt als volgeling. En in die nieuwe toewijding aan Hem wordt de vrede en de vreugde opnieuw je deel. Wie Hem zo volgt met vallen en terugkeren, zal ook eens Thuiskomen in Gods stralende toekomst. Daar houdt ons zwerversbestaan definitief op en vindt ons onrustige hart volkomen vrede. Wat kun je daar soms naar verlangen!

Ds. H.G. de Graaff uit Nieuwerbrug is emeritus predikant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen