De troonsbestijging
De Heere heeft tot mijn Heere gesproken: Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik Uw vijanden gemaakt zal hebben tot een voetbank voor Uw voeten. (...) U bent Priester voor eeuwig. Psalm 110:1,4
Zonder Lukas konden wij geen Hemelvaart vieren. Lukas neemt ons mee naar de Olijfberg bij Jeruzalem: daar is het gebeurd, voor de ogen van Zijn discipelen – en zegenend. Voor die zegen gaan wij op Hemelvaartsdag ook eerst naar de kerk, voordat we uitgaan.
We zijn solidair met de discipelen van toen, als we tenminste discipelen zijn. Wie meteen maar uitgaat, loopt die hemelse zegen mis. We zijn toch niet zo geseculariseerd dat wij de hemel zijn kwijtgeraakt? De hemel beware ons.
Hierbeneden
Nu was de evangelist Lukas er zelf ook niet bij, maar hij heeft als historicus alles wel nauwkeurig voor ons onderzocht, zegt hij in het begin. Telkens klinkt: en het geschiedde. Nu zegt hij deze woorden voor het laatst. En het geschiedde, terwijl Hij hen zegende, dat Hij Zich van hen verwijderde. (Luk.24:51) Met die ‘hemelvaart’ eindigt zijn Evangelie, maar daarmee opent ook zijn tweede boek, Handelingen. Wat wij ‘Hemelvaart’ noemen, vond hij blijkbaar cruciaal. Natuurwetenschappelijk blijft het een raadsel, maar geschiedwetenschappelijk is het goed gedocumenteerd. Waar? Op de Olijfberg bij Jeruzalem. Wanneer? Veertig dagen na de opstanding. Van Ruler zei zelfs: ‘Voor wie Jezus’ opstanding gelooft, krijgt Hemelvaart iets vanzelfsprekends.’
Daarboven
Wat betékent dit feit? Wat zat erachter? Dat moet je niet aan een historicus vragen, maar aan een theoloog, beter: een apostel. Zo zal Petrus op Pinksteren Psalm 110 citeren: Zit aan Mijn rechterhand.
Hemelvaart blijkt daar dus de troonsbestijging. En Mattheüs, die de hemelvaart niet eens vermeldt, eindigt met het zendingsbevel: Mij is gegeven alle macht, ga dan heen... En wat zit daar weer achter? Het visioen van Daniël dat de Mensenzoon de macht overneemt van de dieren, dus van de wereldrijken. Naar Daniël 7 verwees Jezus Zelf al bij Kajafas (Matt.26:64): Van nu aan zult u de Zoon des Mensen zien zitten aan de rechterhand van de kracht van God en zien komen op de wolken van de hemel. Die profetie werd Hem juist fataal. Maar na kruis en opstanding gaat het er toch op lijken: er volgt een troonsbestijging. Dit heeft de Machteloze echt verdiend. Dit is dus wat er achter de schermen gebeurde. Dit is hemelvaart: Mij is gegeven alle macht, daarboven en hierbeneden. Jezus gaat dus met God meeregeren.
Tussen de tijden
Wat zien we daar echter van? Eerst zagen we de kerk groeien en werd Europa gekerstend, maar daarna sloeg de secularisatie toe. Nu zijn we getuige van ingrijpende gebeurtenissen op het wereldtoneel: in de Stille Week vliegt de Notre Dame, per ongeluk, in brand. Op paasmorgen komen de welbewuste aanslagen in Sri Lanka, niet alleen op rijke toeristen, maar juist ook op kerken met inheemse kerkgangers. Om maar te zwijgen over de herleefde wapenwedloop tussen Oost en West of over de oorlog en cholera in Jemen.
Wij beleven apocalyptische tijden. Regeert Christus nu nog bij de Vader? We staan voor bittere raadsels. Maar tegelijk moeten we wel goed lezen. Er staat: Mij is gegeven alle exousia, dat is bevoegdheid. En bevoegd gezag wordt vaak bestreden. Verder staat er: onderwijs alle volken, en niet: onderwerp hen. Laten we bovenal letten op het woordje ‘totdat’: zit aan Mijn rechterhand totdat Ik uw vijanden (...). Die vijanden zijn er dus nog. Die komen er juist op af. De laatste vijand, de dood, die kanker dus ook, moet zeker nog onderworpen worden. God is er nog mee bezig. Wij leven tussen de tijden.
Priester voor eeuwig
En Jezus, wat doet Hij dan ‘daarboven’ in die ‘tussentijd’? Dat staat verderop in Psalm 110: U bent Priester voor eeuwig. Dat klinkt volgens Hebreeën 5 al op aarde in de hof van Gethsémané. Wij noemen Zijn indrukwekkende gebed, in de laatste nacht voordat Hij werd verraden, daarom ook ‘hogepriesterlijk’: Vader, de wereld heeft hen gehaat, omdat ze niet van de wereld zijn. Vader, bewaar hen. Heilig hen. Ik bid U (...) opdat zij allen één zullen zijn, opdat de wereld zal geloven. (Joh.17) De tussentijd is genadetijd, tijd om tot de genadetroon te gaan.
Ds. C. Blenk uit Den Haag is emeritus predikant.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 mei 2019
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 mei 2019
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's