Verbinding zoeken

Beste broeders en zusters,

Het is mij een eer en een genoegen om u te mogen toespreken. Vanuit het moderamen van de generale synode breng ik graag de groeten aan u over. Op een jaarvergadering vier eeuwen na de Dordtse en een week voor de Nationale Synode. Als jongere vond ik geloof veel belangrijker dan de kerk. Mijn weerzin had vooral te maken met verzuiling, het verheffen van de eigen gemeenschap tegenover anderen, of dat nu gereformeerden, katholieken of openbaren waren. Nog steeds zoek ik het liefst verbinding. Als moderamenlid probeer ik de breedte van de kerk in het oog te houden en verschillen te waarderen, maar niet te labelen in termen van goed of slecht. Wij kerkmensen moeten traag zijn in ons oordeel, wetend dat we zelf ook kunnen dwalen, wetend dat de Geest op wonderbaarlijke wijze nieuwe wegen kan wijzen, ook via mensen en denkwijzen die we niet een-twee-drie als de onze zien.

Onderzoekende kennis

In de brief van Paulus aan de Filippenzen is Paulus er zelf niet goed aan toe, maar is hij wel blij met de gemeente in Filippi, een gemeente waar het goed gaat. De enige smet lijkt de onenigheid tussen twee vrouwen te zijn, vrouwen die samen met Paulus gestreden hebben in de prediking van het Evangelie. In het eerste hoofdstuk werd ik geraakt door vers 9 en 10: ‘En ik bid dat uw liefde blijft groeien door inzicht en fijnzinnigheid, zodat u kunt onderscheiden waar het op aankomt.’ (NBV) In de Statenvertaling van 1637 klinkt het aldus: ‘Ende dit bidde ik dat uwe liefde noch meer en meer overvloedig worde in erkentenisse en alle gevoelen.’ Bij Paulus gaat het hier niet zomaar om kennis maar om epignosis, kennis die raakt aan ethisch bewustzijn en de ware aard der dingen, het is onderzoekende kennis en begrip. Inzicht.

Het andere woord dat er uitspringt, is aisthèsis, in de Statenvertaling vertaald met gevoelen, in de NBV met fijnzinnigheid. Het gaat om onderscheidingsvermogen, met gevoel en verstand, vaak ook weer in verband met goed en kwaad. Inzicht en fijnzinnigheid hebben de mensen in Filippi nodig om de liefde te laten groeien. Die liefde is de agapè, de liefde tot God en de medemens, de welwillende geesteshouding tegenover geloofsgenoten.

Wederzijdse vooroordelen

Hoeveel van die liefde vinden wij in onze kerk, hoeveel onderzoekende kennis en fijnzinnigheid vinden wij bij ons zelf? Ik zeg het nu tegen u, maar zou het evengoed elders kunnen zeggen. Om ons heen klinken de oneliners, in de politiek, in de media, in het onderlinge verkeer. Ook in de kerk zijn wij er niet altijd vies van. Toen ik vertelde dat ik vandaag hier iets mocht zeggen, kreeg ik soms wat lacherige opmerkingen over ‘de broeders.’ Vervelende vooroordelen die een gesprek in de weg zitten.

Wij houden onszelf en elkaar soms gevangen in wederzijdse vooroordelen. Maar wie gaat het gesprek aan? Volgende week heeft een deel van de hervormde kerkenraad van Zuidhorn een kennismakingsgesprek met die van de hervormde bondsgemeente van Noordhorn. Er zit een kanaal tussen de twee dorpen met een prachtige brug. Maar wij weten niets van elkaar. Ik vind dat erg. En ben benieuwd naar onze kennismaking!

De ambten uitgekleed?

Verschillen zijn er in onze kerk. Zorgen over de toekomst van die kerk ook. Ik begrijp best dat er mensen zijn die vinden dat er te veel gekoketteerd wordt met pioniersplekken. Is dat kerkvernieuwing of kerkvernieling? Worden de ambten uitgekleed als we al te gemakkelijk in zee gaan met het mozaïek van kerkplekken? Tegelijk, als een groep mensen zich verenigd weet door de liefde tot God en medemens en daar samen gestalte aan wil geven, wat is daar mis mee? In Filippi waren opzieners en diakenen. Was dat een kwestie van praktisch regelen of zit daar een soort goddelijke ordening achter? De omstandigheden waaronder Paulus handelde, lijken meer op de huidige pioniersplekken dan op de gevestigde kerk. In een tijd waar er geen synodes, concilies of kerkordes waren. Wat of wie is ons ijkpunt? Met hoeveel inzicht en fijnzinnigheid durven wij de brug van de liefde te betreden?

Wij hebben met zijn allen veel liefde voor elkaar nodig. Liefde als opdracht en uiting van dankbaarheid naar God. Moge die liefde blijven groeien. Mogen wij gezegend zijn en elkaar en de wereld tot zegen zijn. Tot eer van God.

Y. Luinenburg is ouderling in de hervormde gemeente van Zuidhorn en lid van het moderamen van de Protestantse Kerk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen