Globaal bekeken

In De Saambinder (kerkelijk weekblad van de Gereformeerde Gemeenten) schreef ds. J. Schipper over ‘Kerk na de kerk,’ herkenbaar over kerkgrenzen heen:

Soms heb je wel eens kerk na de kerk. Dan mag de warmte of de kracht van het Woord ondervonden worden, hoewel de officiële kerkdienst voorbij is. Dat kan gebeuren na de dienst op een gezelschap of in het gezin of in de eenzaamheid of misschien wel tijdens een preekbespreking. Daar is de Heere vrij in.

Consistorie

Ook mag het weleens gebeuren dat er in de consistorie tussen de ambtsdragers een gesprek ontstaat naar aanleiding van het gehoorde, wat deze of gene erg goed doet. Overigens kunnen – vaak goedbedoelde – opmerkingen na een preek voor een predikant overkomen als op hem afgevuurde pijlen. Een predikant kan na een inspannende dienst uitermate gevoelig zijn voor opmerkingen, die de kant op lijken te gaan van correcties of het signaleren van tekorten.

Sommige ouderlingen zijn er ook heel goed in om te spreken over wat ze gemist hebben in de preek. Daarvoor kunnen ze echter beter een geschikter moment uitkiezen. Ook zijn er ambtsdragers met een goed geheugen die direct na aankomst in de consistorie op enigszins triomfantelijke wijze in de herinnering roepen dat een gerenommeerd predikant twintig jaar geleden in het midden van de gemeente op onvergetelijke wijze over dezelfde tekst heeft gesproken. Wat was dat kostelijk! Je ziet dan vervolgens het lichaam van de nog vermoeide voorganger ineenkrimpen. Hij probeert nog wat te glimlachen, maar voelt zich als aangeschoten wild. Dan is het voor hem bepaald geen kerk na de kerk.

Wat hij toevoegt, is vandaag minder herkenbaar:

Goudswaard

Maar het is gelukkig ook weleens anders. Misschien in vroeger dagen wel vaker dan in onze jachtige tijd. Althans, in de nagelaten geschriften van ds. W.C. Lamain lezen we nogal eens over een aangenaam samenzijn na de preek. Zo kwam hij op 25 december 1925 in Goudswaard spreken. Hij schrijft: ‘Op de Korendijk zijn we al spoedig gekomen, nadat we vrijheid hadden om te proponeren. Daar werd gepreekt op een zolder in een schuur die eigendom was van ouderling Schelling. Het was geen kathedraal, alles even primitief, maar een goed plekje.

De dienst begon om half zeven en ongeveer half negen was deze beëindigd. Gewoonlijk keert dan een ieder huiswaarts, doch dat was die avond niet zo. De meeste vrienden bleven, voorzover het mogelijk was. De mensen kwamen in een kring zitten en er werd over het gehoorde met elkander gesproken. Ook werd er onder elkander gesproken over het leven Gods en wat er op de weg naar de hemel beleefd wordt. Het was daar nog kerk na de kerk.’

Ds. J.T. Doornenbal zou het geschreven kunnen hebben.

•••

In de Nieuwsbrief van de hervormde gemeente Ouddorp schreef mevr. H. van den Berg-van Wijk over ‘Heilig Avondmaal’:

Het was zondagmorgen, het Heilig Avondmaal werd bediend in een gemeente. (...) De dienst was bijna ten einde toen er een vrouw naar voren liep en naar de dominee stond te kijken. Ze ging naast de ouderlingenbank staan toen de zegen werd uitgesproken. Ze liep mee met de kerkenraad. Vreemd allemaal? Nee, in de consistorie probeerde ze het te vertellen maar ze sprak alleen Frans. De gedachten van een diaken gingen razendsnel. O ja, ik weet iemand uit de kerk die wel Frans spreekt. Ik roep haar, zo zei hij. Ze kwam samen met haar man naar de consistoriekamer. Deze Franse vrouw vertelde dat ze ook zo’n verlangen had om aan het heilig avondmaal deel te nemen. Ze spraken zo nog even met elkaar en toen zei de dominee: ‘We kunnen toch met deze vrouw nog avondmaal gaan vieren in de kerk?’ Daar gingen ze, terug naar de kerk, de vrouw die vertaalde, haar man en de kerkenraad. Ze zongen met elkaar de psalmen, baden met elkaar en het avondmaal werd gevierd voor en door deze vrouw, een vluchtelinge. Een vrouw, helemaal alleen, uit een vreemd land, mocht ook Christus’ dood gedenken. Wat een feestdag! Zo mag je echt kerk zijn tot Gods eer. ‘’t Is de Heer’, Die vreemdelingen, met een wakend oog beschouwt, weeuw en wees in twistgedingen, en in kommer staande houdt...’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen