Blijdschap

Soms maak je het helemaal mee dat God je blij maakt. Als je een kind ontvangt of als je de liefde van je leven ontmoet. Tegelijk er is ook genoeg aan moeite en zorg die ons de blijdschap kan ontnemen en merken we er misschien wel niets van dat God erop uit is ons blij te maken.

Wat is die vrucht van blijdschap? Betekent het dat we altijd blij zijn? Dat God ervoor zorgt dat ik onbezorgd kan leven en tegenslagen snel kan verwerken? Of zouden we ook blij kunnen zijn als er veel tegenzit?

Afgewezen

De minister van Financiën van Ethiopië reist zijn weg met blijdschap. Even denk je: logisch. Hij heeft alles mee, hij is schatrijk, heeft aanzien, interessante contacten. Maar dat is de buitenkant. Hij is een eunuch, een ontmande. In zijn cultuur waarin het man-zijn draait om potentie, om vruchtbaarheid en nageslacht, wordt op hem neergekeken. Hij is geen echte man, een loser. Daar word je niet blij van.

Hij is naar Jeruzalem gegaan om Israëls God te aanbidden. Maar hij zal ontdekt hebben dat voor een niet-Jood als hij en dan ook nog een ontmande, geen ruimte is. Hij keert terug naar huis, veracht en afgewezen. Dat is om te huilen. Toch is hij blij. Hoe kan dat? Het staat er bijna kinderlijk eenvoudig. Jezus is hem verkondigd. Dat verandert zijn leven blijkbaar tot in de kern.

Hij leest over de lijdende knecht. Een man van wie het leven onvruchtbaar leek, die veracht werd en afgewezen. Niet vreemd dat dit stuk hem zo boeit. Hij herkent iets van zichzelf en toch ook weer niet, want die knecht zal een lang leven hebben en nakomelingen zien. Over wie gaat dit? Filippus verkondigt hem Jezus: Zijn leven dat vruchteloos leek, Zijn sterven. ‘Een Loser’ zeiden de mensen. Maar dwars door het lijden heen ook toekomst en zegen.

Verstrengeld

Deze man leest zijn eigen leven van vruchteloosheid en toekomstloosheid én hij hoort van Jezus, van een vruchteloos leven dat toekomst heeft. Dan gebeurt het geheim. Terwijl Filippus Jezus verkondigt, raakt het leven van deze eunuch met dat van Jezus verstrengeld. Zijn leven wordt ingelijfd in dat van Jezus. Dat is het geheimenis van het geloof. Ik hoef nooit meer over mijzelf te denken los van Jezus. Hij deelt mijn vruchteloosheid en ik deel Zijn toekomst. Gij hebt God een witte naam genoemd, met die van mij, zo dichtte Gerrit Achterberg. Naam van Jezus en mijn naam waardoor mijn leven toekomst heeft. Zo zegt de Heere over de ontmanden: Ik zal hun in Mijn huis een eeuwige naam geven die niet uitgewist zal worden (Jes.56).

Jezus. Dat is een naam om vrolijk van te worden. God Die mijn bestaan deelt, Die er Zelf voor instaat dat ik niet uitgewist zal worden. Die blijdschap wil de Geest in ons laten rijpen, zodat we er alsmaar blijer van worden. Niet zozeer van de omstandigheden van ons leven, maar van Jezus. Hij wil zorgen voor een blijdschap op de bodem van ons leven, al is alles om te huilen.

Dat lijkt me nu echt iets om voor te bidden. ‘Geest van God, maak mij al blijer met Jezus.’

Oefening

‘Verblijd u altijd in de Heere,’ zegt Paulus. Het is dus ook een opdracht en een oefening. Hoe Paulus dat deed? Hij maakte een hoop misère mee en daar middenin keerde hij zich in tot Christus. Hij ging aan Hem denken en dan kwam het op gang. Als God voor mij is, wie zal tegen mij zijn. Meer dan overwinnaar door U, Die mij heeft liefgehad. Ik ben van U en niets kan mij van U scheiden. Zo rijpt de blijdschap in een mensenhart.

God is uit op een eeuwigdurende blijdschap. Die dag is de horizon van ons leven.

Ds. T.L.J. Bos is predikant van de hervormde gemeente te Waddinxveen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen