Zes jaar in Amerika

Ds. J.A. van den Berg is sinds 2013 predikant van de Providence Reformed Church te Grand Rapids (VS). Op 11 september wordt hij DV bevestigd in de hervormde gemeente te Sint Anthoniepolder.

In 2013 moest en mocht ik gehoor geven aan een roep van de Providence Reformed Church. Deze gemeente hoort bij de Amerikaanse Hervormde Kerk, de Reformed Church in America (RCA). De overgang was groot van de gemeente IJsselmuiden-Grafhorst met twee predikantsplaatsen naar een gemeente met ongeveer dertig gezinnen.

We spreken hier over Church Family, kerkfamilie.

Doordat de gemeente klein is, voelt het als een grote familie. De warmte en de trouw van de gemeente hebben ons goed gedaan. Daar komt bij dat ik hier de rust en de tijd heb om meer aandacht te geven aan preekvoorbereiding. Ik ben geestelijk op adem gekomen.

Verschil in cultuur

In Amerika is alles groot: de winkels, de auto’s, de koffiebekers en de hamburgers. Door de afstanden wonen de mensen niet op loopafstand van de kerk. Iedereen komt dus met de auto. Zelfs wanneer je zou kunnen fietsen, dan zou je dat nog niet doen. Een fiets gebruik je hier nauwelijks als vervoersmiddel, maar meer om te sporten. Het beeld van mensen die lopend en fietsend naar de kerk komen, lieten we dus achter in Nederland.

Een belangrijk verschil in cultuur is hoe de communicatie verloopt. Een Amerikaan communiceert voorzichtiger dan een Nederlander. Nederlanders houden ervan om duidelijk en rechtstreeks te communiceren. In Amerika vindt men dat rechtstreekse communiceren ruw en onbeleefd. Je moet dus extra goed luisteren wanneer je met een Amerikaan praat. Bedoelt men echt wat men zegt en wat is de boodschap achter de woorden? De voorzichtigheid om een ander niet te kwetsen is mooi. Tegelijk is het lastig dat je niet zo goed weet wat er bedoeld wordt.

Door de tijd heen ontwikkel je hiervoor meer gevoel. De mening van een Amerikaan kan ook schuren met die van een Nederlander. Zo denken wij bijvoorbeeld bij revolutie aan de Franse Revolutie en zien we de geest van revolutie als een gevaar. Een Amerikaan ziet revolutie als iets positiefs, omdat Amerika zich door revolutie vrijmaakte van Britse overheersing. Vrijheid is een heel belangrijk begrip in Amerika. Het volkslied zingt dan ook over ‘het land van degenen die vrij zijn.’

Gemeenteleven

De kerk is de plaats waar mensen onder het Woord komen, maar ook de plek waar ze elkaar ontmoeten. Mogelijk ziet men elkaar de rest van de week niet, dit is dus een gelegenheid om met elkaar te praten. In de hal of op de parkeerplaats staan groepjes mensen te praten na de kerkdienst. Men neemt daar de tijd voor, soms wel een half uur.

Zondagsschool en catechisatie vinden na de morgendienst plaats. We drinken een kwartiertje koffie en gaan dan naar de verschillende lokalen. Er is ook een bezinningsgroep voor de volwassenen. Dat betekent dat ikzelf maar één gewone catechisatiegroep leid. Belijdeniscatechisatie is wel op een doordeweekse avond.

Om de week komt de jeugd op zondagavond samen bij iemand thuis om te zingen. Meestal sluit ikzelf deze avond af met een korte bezinning. Het gastgezin zorgt voor hapjes en drankjes.

Met een ouderling ga ik op huisbezoek. We bezoeken jaarlijks elk gezin in de gemeente.

Ook in de kerkelijke vergaderingen proberen we onze stem te laten horen. Twee keer per jaar is er een classisvergadering op zaterdag. Dit jaar was ik afgevaardigde naar de generale synode, die vijf dagen duurt en plaatsvindt in de plaats Holland, hier in Michigan.

Op woensdagavonden hebben we maandelijks een kerkdienst, een gebedsbijeenkomst en een dienst voor daklozen. Daarnaast zijn we begonnen om toerusting te geven over de prediking. Een aantal gemeenteleden werkt namelijk mee aan diensten in bejaardenhuizen, in de gevangenis en bij daklozen. ’s Zondagsmiddags zijn er twee keer per maand diensten van onze gemeente in de gevangenis in Grand Rapids.

Mijn zondag kan dus vol zijn met twee gewone diensten, twee in de gevangenis, catechisatie en jeugdgroep. Gedurende de week is het rustiger in de gemeente dan in Nederland. Een aantal ouderen of alleenstaanden bezoek ik regelmatig. Het wordt over het algemeen niet gewaardeerd wanneer je zonder afspraak bij mensen op de stoep staat. Dat voelt al gauw als inbreuk op de privacy.

Geestelijke herkenning

Heel bijzonder vind ik de geestelijke herkenning die ik ervaar in de gemeente. Dat overstijgt duidelijk de cultuurverschillen. Je merkt dat bij de huisbezoeken, in gesprekken en in gebeden tijdens gebedsbijeenkomsten en vergaderingen. Er is honger naar het Woord en het Woord heeft gezag. Op het bord voor de kerk staat: ‘Kom, hoor over een rijke Christus voor een arme zondaar.’ Dat tekent de geest in de gemeente.

Predikanten uit Nederland

Waarom beroept onze gemeente predikanten uit Nederland? De gemeente bestaat nu 25 jaar en is door een scheuring in de jaren negentig buiten een kerkverband gekomen. Op advies van voorgangers uit Nederland heeft de gemeente aansluiting gezocht bij de Hervormde Kerk in Amerika (RCA). Dit ondanks het feit dat dit kerkgenootschap vrouwen in het ambt heeft. We kunnen zeggen dat er een stukje hervormd denken is overgebracht naar Amerika. Niet afscheiden, maar blijven zolang het kan en bidden om een hervorming van binnenuit.

Dit hervormde denken is niet zo bekend in Amerika. Wanneer een kerk niet goed is, ga je hier naar een andere kerk of je begint een nieuwe kerk. Het is hier dan ook moeilijker om een predikant te vinden die zowel trouw is aan het reformatorische denken alsook bereid is om in een kerk te staan zoals de RCA. Heel fijn is het dat een kerkenraad de vrijheid heeft om voorgangers van andere kerken te laten voorgaan. Ik ben dankbaar dat een aantal gemeenten uit de zusterkerk van de Christelijke Gereformeerde Kerken mij lieten voorgaan.

Onze gemeente hecht aan een bijbelse prediking, persoonlijk en gericht op het hart. Het is een prediking met een bevindelijke diepte die opkomt uit het Woord. In de verkondiging teken ik de verlorenheid van de mens, maar laat ik ook het Evangelie in al zijn ruimte en kracht klinken. Het wonder van de rechtvaardiging van de goddeloze door het geloof wordt beleefd. Daarnaast streef ik ernaar om de realiteit van de evangelische heiligmaking als vrucht niet uit het oog te verliezen.

Toekomst

De prediking en de voorbereiding ervan hebben hier duidelijk de eerste plaats in mijn werk. Dat zeggen we in Nederland ook, maar mijn ervaring is dat het vaak niet lukt. Veel andere dingen vragen de aandacht en daarnaast moet ook nog de preekvoorbereiding gebeuren. Ik zou wat van deze prioriteit voor de prediking willen meenemen naar Nederland. Ook de interkerkelijke kanselruil is me hier goed bevallen. Nu ik een beroep naar de gemeente van Sint Anthoniepolder heb aangenomen, wordt de gemeente hier vacant. Voor een nieuwe predikant wil de kerkenraad zich oriënteren op Nederland, maar ook om zich heen kijken aan deze kant van de oceaan. Het is bijzonder dat deze kleine gemeente een voltijds predikant kan onderhouden. Bovendien waren er de middelen om verbeteringen aan het kerkgebouw en de pastorie aan te brengen. Het is hier de gewoonte om tienden te geven en de Heere heeft harten geneigd. Met dankbaarheid mogen we zeggen dat de gemeente gegroeid is doordat jonge mensen trouwden en bleven. Ook mensen van buiten de gemeente hebben zich aangesloten. De gemeente heeft altijd veel jeugd gehad. De Heere zorgt voor onze gemeente. Er worden weer kinderen geboren en gedoopt. Elk jaar waren er jonge mensen die belijdenis van het geloof aflegden. We hebben gezien hoe het Woord kracht heeft gedaan in de harten en dat mensen tot Christus zijn geleid. Het bemoedigt ons om voort te gaan om het zaad van het evangelie te zaaien.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen