Tieners in Rwanda

Tieners staan niet graag in de belangstelling. Tijdens de kerkdienst verstoppen ze zich graag ergens achterin. Dat is ook in Rwanda zo. Maar als hier het zondagsschoolkoor zingt tijdens de dienst, zijn juist zij het die alles regelen.

Leiding

Thuis moeten ze het huishouden draaiende houden. Tijd om huiswerk te maken is er nauwelijks. Ze koken en zorgen voor hun jongere broertjes en zusjes. Ze nemen hen ook mee naar de vakantiebijbel-club en vinden het dan leuk om te blijven helpen. We zien hen groeien in geloof, vriendschappen en leiderschap. Marleen heeft een bijbellesprogramma opgezet om deze tieners meer kennis van de Bijbel te geven, zodat ze Jezus beter leren kennen en door kunnen groeien. Door dit programma kunnen we hen inzetten als leiding van de jongere groepen op de zondagsschool. Daar zijn we blij mee. Er is namelijk een tekort aan leiding, niet alleen voor de zondagsschool maar ook bij andere activiteiten voor kinderen. Op de vraag ‘Hoe kunnen we dat oplossen?,’ is ons antwoord steevast: Zet tieners in. Breng hen in beeld!

Vertrouwensband

Door ons werk met tieners hebben we een vertrouwensband opgebouwd. Ons huis staat altijd voor hen open. Regelmatig komt een van hen binnenlopen om even te praten, of om gewoon even rust te hebben. We drinken samen wat, soms met wat lekkers. Het kan lang stil zijn en dan komt ineens schuchter een vraag die hen bezighoudt, zoals van een meisje dat al een week thuisbleef van school omdat ze geen geld had om schoenen te kopen voor het verplichte schooluniform: ‘Samen met mijn moeder heb ik gebeden voor een oplossing.’ Meer dan in Nederland gaat men er hier in Rwanda vanuit dat God gebeden verhoort.

Gezien worden

Een andere tiener is Juliety. Ze is wees en woonde tot voor kort bij haar tante. Haar oom heeft haar echter het huis uitgezet. Nu zit ze intern op een van de scholen van de kerk. Een telefoontje van de directeur zet onze dag op z’n kop. Hij vertelt dat Juliety koorts heeft. Ze heeft een dokter nodig en haar tante is telefonisch onbereikbaar.

Martin haalt Juliety op en brengt haar bij haar familie, die een moslimachtergrond heeft. Een gezin zonder vader, en de moeder is dagen afwezig vanwege werk ver weg. De huishouding wordt gerund door twee zussen, ook nog tieners. Ze wonen met nog twee broertjes in een klein, donker huisje met alleen een slaapkamer en een keuken. Er is geen water en voedsel te bekennen, alleen een paar lege jerrycans.

We helpen waar we kunnen. Steeds is de afweging: wat doen we wel en wat niet? Iedere dag zijn we even langsgegaan om met haar te bidden. Ook hebben we onze predikant ingeschakeld. Zelf zullen tieners niet snel een predikant om hulp vragen. De afstand tussen predikanten en tieners is groot. De predikant heeft een fijn gesprek met Juliety. Samen met de lokale overheid zoekt hij naar een oplossing voor haar situatie. Zo proberen we er te zijn voor de tieners. Tieners zijn niet graag in beeld, maar willen wel gezien worden. Jezus laat hen ons zien. Zien wij hen?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen