Globaal bekeken

In Ecclesia (Vrienden van Kohlbrugge) vertelt dr. H. Klink over een ontmoeting met een predikant in Worms, toen hij op terugreis van zijn vakantie deze Lutherstad aandeed:

Hij vertelde me over een boek waarin hij zich volledig had herkend. Zijn vrouw voegde toe: ‘Ja, toen heb ik je af en toe horen lachen, zoals ik dat in jaren niet gehoord had.’ Het was een onthullend boek over de kerk in Duitsland. De dominee: Het boek vertelt dat Luther korte tijd terugkomt op aarde, met in zijn gedachten de situatie zoals die was in de zestiende eeuw. Hij komt echter in onze tijd en dat rond 2017, het herdenkingsjaar van de Reformatie. Luther was benieuwd naar de kerkelijke situatie. Tot zijn vreugde zag hij een dienst aangekondigd van de Evangelisch-Lutherische Kirche. Het trof hem dat de kerk zijn naam droeg en de naam van het Evangelie. Met verwachting bezocht hij de dienst. Maar wat viel dat tegen! Het Evangelie kwam volstrekt niet uit de verf. De preek ging over goed zijn voor je naaste, over mindie

in Christus naar ons, hopeloze mensen, is gekomen; over het uitzicht op het eeuwige leven dat Hij geeft, de kruisiging die Hij ervoor over had, het gloren van de opstanding; over het licht van het Koninkrijk van God, waardoor je leeft uit de genade; over de doop, die er toegang toe geeft en over de Heilige Geest die je ontvangt. Met grote dankbaarheid ging Luther naar bed. Hij bedacht dat hij vergeten had te vragen waar de man vandaan kwam. De volgende morgen zochten zijn ogen in de foyer de bewuste man. Hij trof hem nergens. Daarop ging hij naar de receptie:

Verblijft hij nog in het hotel? Dat laatste bleek niet het geval. Wie was hij dan? Men wilde dat vanwege de privacy zomaar niet zeggen. Maar toen Luther aandrong, ging men zoeken. Het antwoord was: de bewuste Franz woont in Rome en wel in het Vaticaan. Sinds enkele jaren heeft hij de naam Franciscus aangenomen...

In De Oogst werd de voorpagina afgedrukt van het eerste nummer van De Wijngaard (april 1892), het eerste maandblad van de vereniging Tot Heil des Volks.

‘Wat is er’ zoo zei onze voorzitter in het jongste verslag, ‘geworden van de Apostolische geloofsbelijdenis, “ik geloof een heilige, algemeene Christelijke kerk, de gemeenschap der Heiligen”, wanneer wij acht geven op de verhouding onderling van hen, die naar één naam zich noemen en zich als tegenstanders betoonen; die den bijnaam waardoor zij gedeeld zijn hooger stellen dan den eernaam, die hen samen vereenigen moest. Heb ik alleen het aantal zendingskringen te noemen die een eigenaardig licht werpen over de begeerte om den gezegenden naam onzes Heilands onder de Heidenen te brengen, maar die tevens door de verscheidenheid hunner inzichten, oorzaak zijn dat veel gelden, die anders der zending ten goede kwamen, verloren gaan aan onkosten van allerlei aard.

Hoe zal dat veranderd en gewijzigd worden? Naarmate de Persoon van den Heiland bij de belijdende gemeente meer op den voorgrond treedt. Hij spreekt in de kracht, het bewustzijn van zijn Persoonlijkheid. Door Hem gevoed en in zijne gemeenschap gesterkt, blijven wij verwachten zijn komst op de wolken des Hemels.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen