Een meesterwerk

Ds. H.J. Lam is predikant van de hervormde gemeente te Werkendam.

Je weet niet welk detail je het mooist vindt. Is dat het vertrouwen dat spreekt uit een zin als: ‘Alle dingen moeten mij dienen tot mijn zaligheid’? Dat iemand zoiets zegt, terwijl de brandstapels roken! Ook Paulus beleed dat: ‘God doet alle dingen meewerken ten goede.’ En verzegelt de doop in de naam van de Vader ons niet dat God ‘al het kwaad van ons weren of ons ten beste keren wil’?

Niet alleen Gods zegeningen getuigen van Zijn bewaring, ook tegenslagen zijn daarvan een bewijs. De weg van het kruis is de weg naar huis. Daarom houden we het erop: alle dingen moeten dienen tot onze zaligheid.

Zekerheid

Ook de zekerheid die van dit meesterstuk afstraalt, treft ons. Daarnaar is een mens steeds op zoek. Met alles. Het is de Reformatie geweest die ons de zekere taal van het geloof en van de Schrift heeft bijgebracht. Daarmee nam ze het op tegen de roomse geloofspraktijk, die stelde dat je niet zeker kunt zijn van je heil, hooguit kun je erop hopen. Trouwens, heeft zekerheid geen zorgeloosheid en valse rust tot gevolg?

Krachtig hebben Luther, Calvijn en anderen tegen zulke theologie gefulmineerd. Het is niet overmoedig als wij met al ons lek en gebrek roemen in de zekerheid van het geloof. En als wij soms uit zwakte in zonde vallen, moeten wij aan Gods genade niet twijfelen en ook niet in de zonde blijven, omdat wij een eeuwig verbond der genade met God hebben.

Jazeker, hébben. Dat is de taal die een christen dient te spreken. Want geloof en zekerheid gaan hand in hand.

Ik weet wel: al te vaak is er naast het vuur van het geloof de rook van de twijfel. Toch hoort de zekerheid tot het wezen van het geloof. Niet omdat we haar kunnen narekenen, maar omdat we haar ontvangen, door middel van Woord en sacrament en het getuigenis van de Geest met onze geest.

Toekomst

Meer dan eens zijn we half rooms: we sloven ons uit met allerlei werken, niet alleen van onze hand, maar ook van ons verstand, van ons hart, van ons gevoel.

Daarop willen we onze zekerheid gronden. Niet dat we onszelf niet moeten beproeven. Maar dan wel zó dat het op Christus aangaat. Intussen zingen we wat David zong: ‘Maar word ik ooit met bange vrees belaân, dan zal op U mijn vast vertrouwen staan.’ De catechismus betrekt de zekerheid met name op de toekomst: Christus verzekert ons ‘van het eeuwige leven’ Deze woorden doen denken aan de visioenen van Johannes in Openbaring: van de grote schare die niemand tellen kan, van het nieuwe Jeruzalem, de lichtstad met haar paarlen poorten, van de blijde zangers die daar staan en op de harp en cimbel slaan.

Zondag 1 is een meesterwerk. We blijven het bewonderen

Discipelschap

Tegelijk hebben we de drang om voor Christus te leven. Als Zijn eigendom kunnen we niet anders.

Gelukkig is het dan niet zo dat de verlossing voor rekening van Christus komt en het discipelschap afhangt van onze inzet. Nee, in het leven voor Hem heeft Hij Zelf de hand, helemaal: ‘Hij maakt mij van harte gewillig en bereid voortaan voor Hem te leven.’

- Van harte: we stemmen in met de eindeloze psalm: ‘maar ik bemin met heel mijn hart uw wetten.’

- Gewillig: we herkennen ons in het lijdenslied: ‘Daar G’ U voor mij hebt in de dood gegeven, hoe zou ik naar mijn eigen wil nog leven?’

- Bereid: we staan klaar zoals tallozen voor God hebben klaargestaan, bezield door de vraag: ‘Heere, wat wilt U dat ik doen zal?’ Of zoals Revius dichtte: Zolang als ik op aarde leven zal mijn Koning groot ik ere geven zal.

Inderdaad, Zondag 1 is een meesterwerk. We blijven het bewonderen. Totdat Christus ons thuishaalt en wij Hem en de Vader en de Geest eeuwig loven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen