Zomervruchten
Even was ik van plan om deze column te starten met de vraag: ‘Welke plek hebben jong-volwassenen in uw gemeente?’ De vraag kan onbedoeld het idee oproepen dat het voor een missionaire organisatie ook nooit goed genoeg is, of dat de kerkenraad het weer niet goed doet.
Dr. J.A. van den Berg is directeur van de IZB..
Laat ik daarom liever vertellen wat ik op mijn hart heb. Ik geef een terugblik op een zomer vol vrijwilligerswerk. Met in de bijsluiter een kleine waarschuwing: aan het slot bevat deze tekst mogelijk wat huiswerk.
Ontroerend
IZB Dabar zendt jaarlijks honderden vrijwilligers uit naar campings. En aan het eind van de zomer lezen we via de evaluatieformulieren hun ontroerende verhalen. Hun activiteiten dragen vrucht.
Campinggasten die thuis nooit met geloof in aanraking komen, worden geraakt. Kinderen leren via clubwerk iets van het Evangelie, door de verhalen die worden verteld en door de persoonlijke aandacht die ze thuis zo missen.
Ook voor de vrijwilligers zelf is zo’n periode op de camping van grote betekenis. Ze doen er waardevolle ervaringen op, die ook tot zegen kan zijn voor hun kerkelijke (thuis)gemeente.
Jongvolwassen
De teamleden zijn jongvolwassenen, een interessante leeftijdscategorie in de gemeente. Ze zitten in een cruciale levensfase, waarin grote beslissingen voor de toekomst worden genomen. Door hun opleiding en ervaringen groeien ze toe naar een grotere mate van zelfstandigheid en verantwoordelijkheid.
Voor veel gemeente zijn deze 18 tot 25-jarigen vaak wat ongrijpbaar. Ze hebben het ‘geloofsopleidingstraject’ voltooid, maar worden lang niet altijd voor ‘vol’ aangezien. Wat is er daarna voor hen te doen?
Hoe houd je hen betrokken?
Sommigen gaan studeren en verdwijnen uit beeld. Bij anderen zie je, soms door een relatie, de band met de gemeente losser worden. Weer anderen blijven, maar krijgen ze de kans om te participeren? Gezamenlijk hebben de HGJB, GZB en IZB het initiatief genomen om dit najaar een onderzoek te doen naar de religieuze leef- en belevingswereld van deze jongvolwassenen. Dit onderzoek wordt uitgevoerd door de PThU. Begin 2020 worden de uitkomsten verwacht.
Missionaire houding
In afwachting van die uitkomsten krijgen we nu al signalen onder ogen, die ik graag wil delen. Dit jaar hebben we aan Dabarvrijwilligers gevraagd wat zij hebben geleerd en hoe ze dat weer willen gebruiken in hun leven en inzetten in de gemeente.
Het is hartverwarmend om dan bij velen te lezen dat de zomer op de camping een stevige stimulans is gebleken voor het geloofsleven. Meer dan de helft van de respondenten van afgelopen zomer gaf aan gegroeid te zijn in geloof. Iemand schreef: ‘Op Dabar hebben we vaak gebedsverhoring in kleine dingen ervaren. Dat is heel gaaf om te merken en geeft zekerheid. Ik zou het mooi vinden om daar op de jeugdvereniging iets mee te doen, gebedspunten verzamelen en daar concreet voor bidden. Wie weet wat er gebeurt!’
Uit de antwoorden valt ook op te maken dat hun missionaire houding en hun vaardigheid om het geloof te delen zich hebben ontwikkeld. Ongeveer veertig procent van de respondenten geeft aan dat ze zijn gegroeid in liefde voor de ander, in het ‘zich kwetsbaar op durven stellen’ en in samenwerken. Dit zijn onmisbare eigenschappen voor zowel het delen van het Evangelie als voor het functioneren van de gemeente. Wat zou het mooi zijn als deze gaven en ervaringen vruchtbaar gemaakt kunnen worden voor de gemeente!
Betrokkenheid gemeente
We vroegen hen ook naar de betrokkenheid van de gemeente bij het dabarwerk. In de reacties valt op dat er vooraf veel betrokkenheid is, door kerkdiensten, berichten en voorbede. Sommigen geven ook aan dat er financiële steun is.
De aandacht achteraf, na de zomer, laat een diffuser beeld zien. ‘Wil en kun je wat je geleerd hebt in de praktijk brengen in je gemeente?’, vroegen we.
Ongeveer veertig procent geeft aan dat ze dat inderdaad willen en dat ze daar ruimte voor zien in hun gemeente. Als voorbeelden worden genoemd: het leiden van een kinderclub of zondagsschool. Mooi dat dit gebeurt en dat er zo een wederzijdse kruisbestuiving plaatsvindt. Maar een ongeveer even grote groep (!) geeft aan dat ze wel willen, maar dat ze niet weten of er ruimte voor is in de gemeente, of dat ze menen dat die ruimte er niet is. Precies dáár zie ik huiswerk, voor gemeenten die wel jongvolwassenen in de gelederen hebben, maar hun inbreng kennelijk nog niet op waarde hebben geschat. Mag deze column een aansporing zijn: koester je kapitaal.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 november 2019
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 november 2019
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's