Diep geloofsvertrouwen

Ds. E. van den Noort is predikant van de hervormde gemeente in Nijkerk.

Ds. G.H. Molenaar is predikant van de hervormde gemeente in Doornspijk.

Gekomen in de naam van Heere. Ja..., maar wat hebben zij er juist veel van laten zien. Van geloof in Christus. Dwars door armoede, moeiten en uitzichtloosheid heen proefden we een diep vertrouwen. Om stil van te worden.

Natuurschoon

Dat word je ook van de natuur! Malawi heeft alles in zich voor een prachtig vakantieland. Het land heeft hoge bergen, uitgestrekte vlaktes en niet te vergeten: Lake Malawi. Dit meer, dat qua oppervlakte zo groot is als Nederland, telt honderden soorten tropische vissen. Overweldigend. En wat bijzonder om onder het varen de nijlpaarden en de krokodillen om je heen te zien. En dan de landdieren nog: variërend van kuddes olifanten, buffels, cheeta’s en bavianen. Als we de blik nog verder omhoog richten, zien we dat wat boven de aarde is: de visarend, het nationale symbool van Malawi. Wat een natuurschoon: ‘Heer’, onze Heer’, hoe machtig is Uw Naam op heel de aarde!’ En, zo zingt Psalm 8 verder, ‘wie zijn wij dan, mensen, dat U aan hen denkt?’

Gemeenten

Wat een wonder: God denkt aan mensen. Die grote God in de hemel daalde af in de Zoon van Zijn liefde. In Abraham - een van de Malawiaanse predikanten begon zijn gebed met ‘God van Abraham en Izak en Jakob’ - heeft de Heere heel deze aarde op het oog.

En er zijn kerkelijke gemeenten ontstaan.

De zondagse kerkdienst neemt een centrale rol in in het gemeenteleven. De diensten duren twee tot drie uur en beginnen vroeg. Zeven uur ’s morgens is heel gewoon. De diensten worden voor een groot deel bepaald door de inbreng van de vrouwenvereniging en de zondagsschool. Met hun zangkunsten dragen ze de gemeentezang, altijd meerstemmig en vol aanbidding. Zo mooi! Tijdens de dienst is het een zoete inval, maar als de preek na anderhalf uur begint, is iedereen er wel zo’n beetje. Als gasten mochten wij preken. We bedienden het Woord vanuit Psalm 27 en Numeri 10. Het ging over het wachten op God te midden van vijanden. Zo wonderlijk dat Jezus van God verlaten werd, zodat wij nooit meer van God verlaten zouden worden. Ook hoorden we de drievoudige geloofsles van de twee trompetten. God spreekt door Zijn Woord, in Christus, tot verloren mensen, opdat ze zalig worden door het geloof. In het gebed mogen we alles tot God uitroepen. En het loopt uit op de dankbaarheid, nu en tot in eeuwigheid.

In de gemeente waren we te gast bij de predikant, in het Malawiaans ‘abusa’ genoemd. Wat hebben we veel gedeeld en van elkaar geleerd. De predikant is niet alleen verantwoordelijk voor de prediking, die overigens ook door ouderlingen wordt gedaan, maar hij moet er ook voor zorgen dat de kerkelijke administratie op orde is, dat de eredienst in goede banen wordt geleid, dat er voldoende inkomsten zijn en dat er goede pastorale zorg wordt verleend. Aan een gemeente zijn ook prayerhouses (gebedshuizen) verbonden; soms wel zeven. Dat zijn pioniersplekken waar het Woord en de sacramenten bediend worden. In de gemeente proefden we hoe de Heere wereldwijd werkt door Zijn Geest.

CCAP en GZB

De gemeenten die we bezocht hebben maken onderdeel uit van de CCAP: Church of Central Africa Presbyterian, een samenvoeging van de Free Church of Scotland en de Nederduitse Gereformeerde Kerken vanuit Zuid-Afrika. Ooit kwamen zendelingen Malawi binnen bij Cape McLear, het mooiste stukje Malawi aan het meer. We bezochten er de zendingsgraven van zendelingen die stierven aan malaria. De CCAP bestaat uit drie synodes: Livingstonia-synod (noorden), Nkoma-synod (midden), Blantyre-synod (zuiden). Daarnaast zijn er tal van andere kerken en gemeenten in Malawi. Tijdens ons verblijf aan Lake Malawi ontmoetten we de vertegenwoordigers van de CCAP en zendingswerkers van de GZB. We hoorden over hun werk. We baden voor en met hen, alsook met de partners van de CCAP. Ook werden we diep geraakt door getuigenissen van ex-moslims. Echt, de Heere bouwt Zijn kerk. Straks zal er een menigte voor God staan uit alle volken om het loflied op het Lam aan te heffen. Wat een dag zal dat zijn. De verwachting van die dag is door de blijmoedigheid van onze broeders en zusters in Malawi aangewakkerd...!

Misschien nog wel te meer, omdat we met een deel van de groep een bijzondere ervaring hadden. We waren hartelijk welkom bij onze hersteld hervormde collega ds. C.J.P. van der Bas. Zo in het gesprek, hoog op een heuvel in Malawi, ontstond er ruimte voor wederzijdse belijdenis van schuld. Er werd gehuild, omhelsd, vergeven en gezongen. Mag dit een les voor Nederland zijn? Hebben we elkaar in deze tijd van ontkerkelijking niet hard nodig? Laten we zoeken naar wat bindt!

Nood

We hebben ook veel nood gezien. Je ziet het op straat. Mensen die bedelen, mensen die van alles verkopen om maar iets te verdienen. We hebben de nood ook gezien in gezinnen, bij ouderen en jongeren. Wat vooral heel veel met ons deed was het bezoek aan de jeugdgevangenis vlakbij Zomba. Tegelijk hebben we er ook hoop gezien. Zo’n 300 gevangenen zongen uit volle borst en luisterden naar het Evangelie: ‘Jezus is de goede Herder, Die ons zoekt in het dal van de schaduw van de dood, Hij zoekt vooral verloren schapen.’ Wat doet dat met jongens die nog vijf of negen of veertien jaar moeten zitten? Heel veel. Ze beantwoordden het met ‘Amen’.

En met ons deed het ook veel, zeker toen we ook nog eens hun leefomstandigheden zagen. We namen ons ter plekke voor om hen een maaltijd voor te zetten.

We hebben de daad bij het woord gevoegd: we brachten er rijst (wat ze al een vijf jaar niet gegeten hadden), tomaten, olijfolie, sojabonen, en dergelijke. De dankbaarheid straalde van de gezichten. Tegelijk zet het aan het denken: zouden wij niet structureel iets kunnen betekenen voor gevangenen in Malawi?

Mond en hart

Tijdens ons verblijf in de dorpen hoorden we hoe er in gezang en verkondiging werd opgeroepen tot een persoonlijke relatie met Jezus Christus. We werden meegenomen in hun zang en dans, hun toewijding aan God. Daar valt echt de grootste les te leren voor ons hervormd-gereformeerden in Nederland: de Heere wil zo graag dat we met mond en HART belijden dat Hij onze Zaligmaker en Koning is!

Wederzijds leren

Van 7 tot 19 november reisde een groep van tien gemeentepredikanten onder leiding van ds. Jan Ouwehand en ds. Lieuwe Schaafsma naar Malawi om de kerk in het Yao-gebied, een regio vlakbij Lake Malawi, te bezoeken. Het overgrote deel van de bevolking is er moslim. Hoe blijf je als kerk staande in deze context en hoe rust je gemeenteleden toe het gesprek aan te gaan met hun buren? Het doel van deze reis was om wederzijds te leren en te inspireren, zodat de reis ook voor gemeenten in Nederland vruchtbaar zal zijn.

Wederzijdse lessen

Tot slot willen we een aantal wederzijdse lessen delen naar aanleiding van deze zendingsreis.

Wat kunnen wij leren van de kerk in Malawi?

• Afhankelijkheid van God in alle omstandigheden en familie die naar elkaar omziet.

• Leven bij het gebed.

• Ruimte in kerkdiensten voor meer geloofsbeleving.

• Zendingsbewustheid richting moslims.

Wat kan de kerk in Malawi leren van ons?

• Predikanten zijn druk met de kerkadministratie, waardoor preken en pastoraat onder druk komen te staan.

• Een meer centrale plaats in de eredienst voor de uitleg van het Woord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen