Godsdienstige opvoeding in deze tijd

Wanneer we met elkaar gaan nadenken over het onderwerp 'Godsdienstige opvoeding in deze tijd', dan moeten we vooraf twee opmerkingen maken: a. uit de toevoeging 'in deze tijd' blijkt duidelijk, dat we niet altijd kunnen werken met de opvoedingspatronen van vorige generaties. Wij zullen dus de godsdienstige opvoeding moeten doorlichten met een eigentijdse blik.
b. wie denkt, dat in dit korte bestek gezegd zal worden, hoe het allemaal moet, vergist zich schromelijk. Wij kunnen' niet meer doen, dan ons samen over de problemen buigen en er slechts even 'aan ruiken'. Bij de doorlichting van het onderwerp, lijkt het me goed, wanneer we onszelf 3 vragen stellen:

1. Waarom Godsdienstige opvoeding?
2. Waar moet de Godsdienstige opvoeding plaats vinden?
3. Hoe vindt de Godsdienstige opvoeding plaats?

1. Waarom Godsdienstige opvoeding?
Ik meen dat we op deze vraag in eerste instantie een kort en krachtig antwoord kunnen geven, nl. dat wij als mensen tegenover God verplicht zijn tot Godsdienstige opvoeding van de kinderen. Het is Gods gebod, om zoals het Doopsformulier zegt: 'onze kinderen te onderwijzen of te doen en te helpen onderwijzen in de leer der zaligheid'. Dan zijn we ook in de lijn van de Bijbel. Immers de Heere God heeft reeds via Mozes aan het volk Israël geboden, dat zij hun kinderen van jongsaf zouden bekend maken de geboden en beloften des Heeren. We gaan er dus van uit, dat we tot Christelijke opvoeding zijn geroepen van Godswege! Ieder mens, die met kinderen omgaat en dit werk ernstig neemt, zal zich afvragen: 'Wat is 't beste voor het kind?'. ledere goede vader en moeder zal zich die vraag stellen, maar ook iedere onderwijzer, kleuterleidster, zondagsschoolleider e.d. behoort die vraag te stellen: 'Wat is het beste voor het kind?' Wanneer we dat oppervlakkig bekijken, dan zeggen we: 'Wel, wat zou er nu beter voor een kind zijn, dan een goede vader en een goede moeder?' Waar is een kind beter beschermd, dan in de veilige handen van zijn moeder of in de sterke armen van zijn vader? Maar . . . bij de opvoeding blijkt, dat kinderen te zwaar zijn voor sterke mannenarmen en liefderijke moederhanden. Want wij mensen kunnen alles dragen, maar een mensenziel kunnen we niet dragen, die is te zwaar voor ons. Wij kunnen onze kinderen alles geven, voedsel, kleren, een fijne studie en straks een mooie baan en misschien later ook wel een heel grote erfenis, maar wij kunnen ze alleen maar geven de wereld! Maar de kinderen hebben meer nodig. Zij hebben God nodig, als ze klein zijn, maar ook als ze groter worden en niet minder later als volwassenen. En daarom is de Godsdienstige opvoeding zo van zeer groot belang. Nl. door middel van die opvoeding zullen ze God kunnen leren kennen, die ze zo nodig hebben om bij het opgroeien in deze wereld staande te kunnen blijven en om eenmaal zonder verschrikken voor Hem te kunnen verschijnen.

2. Waar vindt de Godsdienstige opvoeding plaats?
Deze vraag hangt nauw samen met de voorgaande. Straks is al gezegd, dat een goede vader en moeder het beste is voor een kind, na de ontmoeting met God Zelf. Dit ziende, kunnen we toch stellen, dat er geen plaats is, waar we beter de eerste beginselen van de Godsdienstige opvoeding kunnen leren, dan bij vader en moeder. In het gezin dus. Dan denk ik wat er staat in Deuteronomium 11 : 19: 'Gij zult deze Mijn woorden uw kinderen leren en daarover spreken als Gij in uw huis zijt'. Moeten we — dit lezende — niet zeggen, dat er in de gezinnen veel niet in orde is. Er kan zoveel zijn dat de verhouding tussen man en vrouw kapot breekt en de band tussen ouders en kinderen verscheurt. Hoeveel ontwrichte en stukgeslagen gezinnen zijn er niet? Hoeveel kinderen lopen niet naar hun vader of moeder of naar beide te zoeken? Als het gezin breekt, dan komt de jeugd op het asfalt terecht.

Alleen de Bijbel kan dit bederf in onze samenleving stuiten. En dan niet de Bijbel in de kast als symbool van vergane Christelijkheid, zoals mensen hun dominee hun trouwbijbel kunnen laten zien in dezelfde ongereptheid als toen ze hem kregen. Neen, de Bijbel stukgelezen! De Bijbel iedere dag open, gelezen met de kinderen! Lezen en erover spreken! Daarmee bedoel ik geen preek van een half uur. Ik bedoel alleen maar dat vader of moeder met enkele rake opmerkingen het gelezene als het ware 'inzaaien' in de kinderharten. Moet de Heilige Geest dan geen bekering en geloof schenken? Jazeker, dat is voluit Gods werk, maar dat sluit de verantwoordelijkheid van de ouders niet uit! Gezinnen die zich zo samen buigen rondom Gods Woord en zo samen luisteren naar Zijn geboden en beloften, die mogen van de Heere rijke zegen verwachten. Wie zo'n gezinsleven achter zich heeft, zal later moeten zeggen: Wat heb ik ontzaglijk veel meegekregen van huis! Gelukig het gezin dat zo de sappen zuigt uit 'de Levensbron! 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen