Abraham en Melchizedek

De apostel troost de Hebreeën, die op dit ogenblik twijfelmoedig zijn door de vele aanvallen van binnenuit en van buitenaf met voorbeelden uit het O.T. Het voorbeeld van Abraham, de stamvader van de Hebreeën en de vader der gelovigen wordt door de apostel vaak aangehaald. Abrahams volharding, al is het door veel ongeloof heen, is ook ons tot voorbeeld. Niet dat in Abraham iets was van nature, wat God kon behagen, maar wel in de trouw Gods op de weg, die Hij vaak door het onmogelijke heen met Abraham ging, bleek hoe Gods kracht in menselijke zwakheid wordt volbracht en hoe God het geloof in zwakke, broze mensen bevestigt. In de Heere was Abraham dan alleen overwinnaar.
De geschiedenis, die de apostel hier citeert, verplaatst ons naar Genesis 14, waarin beschreven wordt hoe Sodom en Gomarra gewikkeld worden in een geweldige strijd met de koning der volken Kedor Laomer. Zij moesten n.1. schatting betalen en hadden dit geweigerd. De mannen van Sodom waren vernietigend verslagen. Ook Lot en zijn gezin worden weggevoerd en alle bezittingen worden hem ontnomen.
Als Abraham hiervan hoort, laat hij Lot niet maar aan zijn lot over, terwijl dit toch begrijpelijk zou zijn, daar hij Abraham eigenlijk lelijk behandeld had, door de meest vruchtbare landstreek uit te kiezen, maar hij betoont tegenover Lot en tegenover degenen, die de Heere niet kennen barmhartigheid. Genade maakt klein, maar ook mededeelzaam. Genade doet ook niet eigen recht zoeken, maar wel Gods recht! Zo trekt Abraham met slechts 318 mannen uit tegen de machtige coalitie van vele volken o.l.v. Kedor Laomer. En... in Gods kracht verslaat hij deze machtige vorst in de nacht. En Lot en de inwoners van Sodom worden bevrijd.
In deze daad van Abraham zien wij al getekend de overwinning van Christus op de duivel en zijn rijk, maar ook de overwinning van Zijn volk. Niet het getal is daarbij bepalend, maar wel het geloof in de Allerhoogste God. Zo is ook de gang van de strijdende kerk van alle eeuwen: Zij lijkt het te verliezen, maar ze overwint.
Abraham wordt niet groot met deze daad: hij wil zich niet verrijken. In alles geeft Hij God de eer, en getuigt tegenover de heidenen van Sodom, dat God hem deze overwinning geeft. Hebben wij zo ook in ons leven Gods hand opgemerkt en ervan getuigd, als Hij de grootste vijand vernietigd heeft?
De slag, die Abraham leverde op een listige wijze in de nacht was menselijk gezien onzeker, zoals de strijd van het geloof vaak zo onzeker kan lijken en de vertwijfelingen zo groot zijn. Hoe wonderlijk geeft de Heere Zijn overwinning en hoe heerlijk bevestigt Hij dit achteraf.

Er vindt een ontmoeting plaats tussen Abraham en Melchizedek, koning van Salen en een priester van de Allerhoogste God. Hij dient ook dezelfde God als Abraham. Hier is de gemeenschap der heiligen aanwezig. Dat is ook het wonder des geloof s, dat' terwijl de strijd wel eens eenzaam lijkt, God op deze aarde altijd mensen naast ons zet, met wie we ons verbonden mogen weten door de band van hetzelfde geloof. Laten we die band ook zoeken, opdat ook in onze gebrokenheid ten gevolge van de zonden, de gemeenschap met God en met Zijn volk openbaar komt. Wonderlijk is deze ontmoeting wel: wij zouden verwachten, dat er geen mens over is, die dezelfde God erkent als Abraham, maar God heeft nog een koning-priester overgehouden! Gods werk openbaart zich hierin wel op een vrijmachtige wijze, zoals dat Hij dat nog doet!
Echter meer dan een ontmoeting vindt hier plaats: Abraham herkent Melchizedek bovenal als ambtsdrager.
Abraham ontvangt van deze priester de zegen van God. Die hemel en aarde gemaakt heeft. De apostel wil op deze bijzonderheid wijzen: 'hetgeen minder is wordt gezegend van hetgeen meerder is’.
Aan de wieg van de heilsgeschiedenis wordt Abraham en daarmee ook zijn zaad, dus ook Levi, het priesterlijk geslacht, gezegend door Melchizedek. De apostel ziet in deze Melchizedek een type van Christus. Melchizedek bekleedde een uniek koningschap en priesterschap. Hij was niet van koninklijke en priesterlijke afkomst. Zo is Christus ook een uniek Koning en priester, zonder begin en zonder einde, ja tot in eeuwigheid! Als Abraham, de vader gelovigen gezegend wordt, wordt daarmee zijn zaad gezegend als ook het geestelijk zaad de kerk. Deze zegen zal ten volle in vervulling gaan en schitteren in Christus. Met die zegen van de God van hemel en aarde wordt de kerk gezegend in de H. Doop, als de Naam van de drie-enige God op onze voorhoofden wordt gelegd, zoals die Naam van God toen op Abraham werd gelegd, als teken, dat God met ons wilde zijn, reeds aan het begin van ons leven, zoals God hier de zegen laat leggen aan het begin van de heilsgeschiedenis op Abraham.
Wat hebben wij met die Naam gedaan? Ons moet opvallen, dat Abraham die zelfde Naam, nl. de God van hemel en aarde, waarmee Hij gezegend is verkondigt aan de inwoners van Sodom als de God, Die de verlossing heeft aangebracht. Hebben wij zo ook die Naam beleden, overgenomen uit de prediking, die we zondag aan zondag horen en mogen we dat Woord, die Naam van de drieënige God ook doorgeven, omdat Hij het zo waard is om gediend te worden. Dan blijkt het ook in ons leven: Abraham geeft immers tienden van alles, zoals de Israëlieten later tienden betaalden, als erkenning van God, aan wie we alles verschuldigd zijn. Blijkt dat ook in ons leven, dat we aan de Heere zijn toegewijd? Melchizedek betekent Koning der gerechtigheid. Salem of Jeruzalem wordt door de apostel in verband gebracht met de vrede. Van die gerechtigheid en vrede na de slag ontving Abraham zichtbare tekenen, als hij brood èn wijn ontvangt: Hij mag zich sterken na de strijd. Zo is Christus in de tekenen van brood en wijn in het H. Avondmaal zichtbaar de Gerechtigheid, daar Hij immers alle ongerechtigheden op Zich nam en de Vrede, daar het bloed des Verbonds de vrede met God predikt, voor Zijn volk. Zo kan Abraham verder, al is daar in Gen. 15 al weer de twijfeling: ’lk ga toch zonder kinderen heen’, maar Abraham en Gods volk gaan toch van kracht tot kracht steeds voort, want dan hoort Abraham en Gods volk het: ’lk ben Uw Schild’, dat had de Heere toch getoond in de strijd en daarop komt Hij terug! ’lk ben uw Loon’, dat was de gerechtigheid van de grote Koning. Daarom is het door genade; dat Abraham voortgaat hopend en verwachtend, dat God Zijn belofte vervult. Abraham heeft genoeg, al lopen alle wegen dood, aan deze God, aan deze Gerechtigheid. Hij ziet nog niets van de vervulling van de beloften, aan hem gegeven. Zou u dan wanhopen, ziende op dit voorbeeld. Er waren twijfelingen, ook zondige twijfelingen in Abrahams geloof, toch heeft hij gehoopt op Zijn God. Houdt dan maar moed. Want de Heere is een Koning, Die Zijn volk van het begin tot het eind leidt en Die overwint, al zien wij het niet. Al wordt het gelóóf dan beproefd, de kastijding, de beproeving heeft toch — en dat blijkt in Abrahams leven en in dat van Gods volk tot in eeuwigheid — een vreedzame vrucht der gerechtigheid. Want door de strijd heen wordt Abraham en zijn zaad onder de zegenende handen van Christus naar de vaste stad, waar gerechtigheid en vrede woont, gevoerd, door Christus aangebracht! Dan is het zaad van Abraham ook als het zand der zee en als de sterren des hemels!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen