Ds. W. P. van der Aa op de triosynode

Hier volgt de puntsgewijze aanduiding van hetgeen ds. W. P. van der Aa, assessor van de hervormde synode, ter triosynode heeft gezegd ter ondersteuning van zijn amendement aan het begin van de synode, toen hij een minderheidsstandpunt formuleerde ten opzichte van het voorstel van de moderamina.

1. Dit rapport mag nu niet vastgesteld worden in zijn geheel. Er is onvoldoende draagvlak, nog niet eens alleen wat inhoud betreft, maar vooral in de orde van het SoW-proces. De classes zijn aan het considereren over de voorwaarden van SoW, de kerkorde. Daar hoort het principiële debat ook thuis. De classes worden zo 'overruled' indien dit rapport ongeclausuleerd wordt behandeld en vastgesteld. De verklaring van de moderamina spreekt wel van andere mogelijkheden van vereniging, 'het kan allemaal nog wel heel anders'. Een verklaring is echter onvoldoende, dat moet een besluit zijn!

2. Door de ongelijktijdigheid onbreekt het fundament.

3. Over de opmerking in de Verklaring van de moderamina betreffende de Ordinanties èn wat daarin wel en niet wordt geregeld ben ik zeer ongerust. In ieder geval ben ik het er niet mee eens. Maar daarover is nu niet te praten. Er liggen geen teksten. Daarom ga ik daarin nu niet mee. Niet de werkgroep Kerkorde bepaalt de ordinanties met hun verhouding tot de arbeidsorganisatie, maar de synode en daarna de classes (dus gemeenten en kerkeraden). De verhouding tussen ordinanties en arbeidsorganisaties, dus tussen ambtelijke structuur en organisatie-structuur dient mijns inziens dicht bij elkaar te blijven. Omdat over het eerste nog niets valt te zeggen, ligt de structuur dus ook nog helemaal open!

4. Wie ambt en functie scheidt haalt de ruggegraat uit dit rapport. Dat is ook gebeurd! Die twee moeten weer bij elkaar komen, weer sporen. De kerkorde gaat daarbij voorop, heeft primaat in deze gelijktijdigheid van het tweesporenbeleid, waartoe werd besloten. Daaraan houd ik de synode.

5. Het rapport ongeclausuleerd aannemen maakt de arbeidsorganisatie blij met een dode mus. Hun boosheid begrijp ik. Ze missen de steun van de ambtelijke vergaderingen voor hun dienstverlenende en beleidsmatige werk. Zo zou ook ik niet willen werken. Dat is uiterst onveilig. De arbeidsorganisatie moet dat ook weten.  Daarom moeten we nu de structuur niet vastleggen, onveranderlijk en ongefundeerd. Zonder draagvlak is er geen sprake van afnemers, efficiency en motivatie.

6. Het stuur of roer van het schip der kerk moet terug naar de ambtelijke vergaderingen. Dat is goed voor heel de kerk, inclusief haar arbeidsorganisatie. Anders wordt de arbeidsorganisatie een drijvende eigen kracht. En dat is vragen om ongelukken. Dat is pas echte onzekerheid en zet alle mensen en structuren op de tocht!

Daarom:
– behandelen, maar niet in finale zin. Definitieve besluitvorming uitstellen tot vaststelling kerkorde in 2e lezing en ordinanties in eerste lezing;
– die moed moeten wij hebben, niet breken op grond van een structuurrapport. 'Al dan niet SoW' moet worden geconcludeerd op grond van het principiële debat over de kerkorde. Neem het kerk-zijn serieus. 'Beter ten hele gekeerd, dan ten halve gedwaald'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen