De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

God huilt. En dat is hoopvol

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

God huilt. En dat is hoopvol

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

Ík ken zijn overmoed, spreekt de Heere, (...). Daarom zal ik over Moab weeklagen, ja, het over heel Moab uitschreeuwen. Jeremia 48:30-31

In Jeremia 48 lezen we dat Moab vertrouwt op zijn oorlogsgod Kamos. En er is nog meer aan de hand. Dus komt God met Zijn oordeel. Maar dan horen we iets totaal onverwachts... God huilt.

Moab is een oorlogszuchtig volk. En dat is niet het enige. Moab is ook hoogmoedig. We lezen dat in Jeremia 48 verschillende keren: Moab heeft zich groot gemaakt tegen de Heere, is trots en zeer hoogmoedig en denkt alleen aan de eigen hoogheid, de eigen trots en de eigen hooghartigheid (vs.26-29).

Groot tegenover God

Maar het is allemaal hoogmoed tegenover de Schepper van hemel en aarde, tegenover de Heere van de legermachten, de God van Israël. Hoe maken wíj ons groot tegenover de Heere? Door Jezus niet nodig te hebben! Door als trotse mens te leven alsof wij niet afhankelijk zijn van onze Schepper. Door gericht te zijn op onze eigen eer, maar onze Schepper niet te loven om Wie Hij is en dat tergend lang vol te houden. Zo maken wij ons groot tegenover God.

Houding jegens Israël

Er is nog iets wat Moab in een kwaad daglicht heeft gesteld bij de God van Israël. Israël is een broedervolk van Moab, maar Moab heeft Israël telkens weer schandalig behandeld, bijvoorbeeld in de tijd van koning Balak. Deze Moabitische koning doet er alles aan om Israël te vernietigen. Hij wil het laten vervloeken door de profeet Bileam en als dat niet lukt, laat hij het volk Israël in de val lopen van afgoderij en hoererij. De bedoeling van Balak is dat de God van Israël dan Zelf een einde zal maken aan Zijn volk. Nu is het eeuwen later en Israël is intussen in ballingschap gevoerd naar Babel. Dat hebben ze in Moab prachtig gevonden. Ze hebben Israël belachelijk gemaakt, ja, ze hebben geschud van het lachen (vs.27). Jeruzalem verwoest? Prachtig! Daar kan God niet tegen, want Israël is en blijft wel Zijn oogappel. En hier wordt Gods oogappel aangetast. Dus komt God met Zijn oordeel over Moab. Want God is een God van liefde... En daarom haat Hij het kwaad. Wij hebben een God van liefde en daarom stopt Hij het kwaad.

Onverwachtse wending

Maar dan gebeurt er iets verbazingwekkends, iets totaal onverwachts. Wat verwacht je als je hoort over de trots van Moab, de vreselijke afgoderij met een oorlogsgod en van het leedvermaak over Israël? Dan denk je van alles en vooral aan oordeel, maar je rekent níet op wat er in vers 31 en 32 staat: ‘Daarom zal ik over Moab weeklagen, ja, het over heel Moab uitschreeuwen, om de mannen van Kir-Heres zal men zuchten. Meer dan het bewenen van Jaëzer zal ik om u wenen, wijnstok van Sibma.’

Wie is deze ik-figuur? Wie huilt daar, Wie schreeuwt het hier uit van groot verdriet? Dat is de Heere Zelf. De Heere heeft verdriet over Moab. Dat is een belangrijke gedachte in dit bijbelgedeelte. Want wat zegt dat over onze God? Eerst dachten we dat we een God van liefde hebben. Toen hoorden we dat God ook rechtvaardig is en oordeelt over al die volken in die tijd en dachten we dat we een God hebben Die met harde hand het kwaad straft. We dachten misschien aan een God Die hard is en streng en rechtvaardig, een God waar je bang van wordt.

Gods verdriet

Nu blijkt echter dat we ons beeld nóg een keer moeten bijstellen. Want de God Die oordeelt, blijkt ook de God te zijn Die huilt. De God Die een einde maakt aan het kwaad van Moab, is ook de God Die het uitschreeuwt van verdriet over datzelfde Moab. Niet iedere uitlegger is het eens met deze uitleg, die is ontleend aan de exegese die dr. H.G.L. Peels gaf in Theologia Reformata (juni 2019). Er zijn uitleggers die zeggen dat het Jeremia zelf is die hier huilt. Maar dat blijkt nergens uit. Het directe verband wijst één richting uit en dat is naar God.

Dus: de God Die oordeelt, blijkt ook de God te zijn Die huilt. Die gedachte is onverwachts en buitengewoon hoopvol.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 juli 2023

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

God huilt. En dat is hoopvol

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 juli 2023

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's