De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

God heeft diepe gevoelens

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

God heeft diepe gevoelens

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

In later tijd echter, spreekt de Heere, zal Ik een ommekeer brengen in de gevangenschap van Moab. Jeremia 48:47

In Jeremia 48 gaat het over Gods oordeel over het oorlogszuchtige en hoogmoedige Moab. Maar dan lezen we iets onverwachts: deze God huilt ook over Moab. Dat verdient nadere toelichting. Een God Die huilt, dat vinden veel uitleggers moeilijk.

Misschien voelt het voor ons ook wel ongemakkelijk om ons een God voor te stellen Die verdriet heeft, Die het uitschreeuwt van verdriet over ons. Past dat bij ons beeld over God? En is het niet vreemd dat God streng straft én daarover verdriet heeft?

Onbewogen

En toch: doen wij niet hetzelfde met onze kinderen? Wanneer zij een gemene streek uithalen, dan zijn we verontwaardigd, boos, we straffen hen, maar dat doet ons ook pijn. We hebben als opvoeders soms de tranen in onze ogen. Wij zijn dan mensen die onze kinderen bestraffen én over hen huilen. Want we hebben hen lief.

Waarom zouden wij dan moeite hebben met de tranen van God? Dat heeft te maken met een theologie van vele eeuwen lang waarin God een onbewogen God is. De achtergrond daarvan is de Griekse filosofie, die zegt dat God een onbewogen God is. God is boven onze menselijke emoties verheven. Daarom zou God niet kunnen huilen. Die manier van denken heeft grote invloed gehad op christelijke denkers.

Intens verdrietig

Maar als God niet kan huilen, kun je Psalm 6 dan wel zingen?

O Heer’, Gij zijt weldadig,

straf mij niet ongenadig

in Uwen toornegloed.

Ai, matig Uw kastijden,

sla mij met medelijden,

gelijk een vader doet.

In zo’n psalm zingen we wel over een God met diepe gevoelens. Zo’n God hebben we nodig: ‘Die, met ons lot bewogen, om ons van zond’ en ongeval t’ ontslaan, een ster in Jakob op doet gaan, de zon des heils doet aan de kimmen staan.’ (Lofzang van Zacharias 4) Gelukkig! We hebben een God Die wel bewogen is met ons.

Zo’n God kan bij wijze van spreken huilen over ons. Dan klopt het toch dat Jeremia schrijft over Gods tranen over Moab. Dat gebeurt in Jeremia wel vaker. In Jeremia 9:1-3 staat: ‘Och, was mijn hoofd maar water en mijn oog een bron van tranen, ik zou dag en nacht wenen over de gesneuvelden bij de dochter van mijn volk.’ En dan eindigt dat met deze woorden: ‘want zij gaan voort van slechtheid tot slechtheid en Mij kennen ze niet, spreekt de Heere.’

Opnieuw horen we hier dat Gód intens verdrietig is, dit keer over Israël zelf, over Zijn eigen volk. Ook daarom denk ik dat het in Jeremia 48 God is Die huilt over Moab en dat de God Die oordeelt, ook de God blijkt te zijn Die huilt.

De tranen van Jezus

En dan moet ik denken aan de Heere Jezus, Die waarachtig mens en God is. In het Nieuwe Testament horen we twee keer dat de Heere huilt. Dat gebeurt bij het graf van Lazarus. Jezus huilt daar omdat Zijn vriend Lazarus is gestorven. De dood is gekomen. De dood is ook een oordeel over onze zonden. Maar deze laat Jezus niet onbewogen. Nee, Hij is heftig ontroerd. Hij huilt van verdriet en van woede. De Vorst van het leven is de vijand van de dood en wil die dus niet. Jezus laat dat zien als Hij Zijn vriend Lazarus uit de dood opwekt.

Hoop

Dat God huilt, dat Jezus huilt, geeft hoop. Dit betekent dat Gods oordeel niet het laatste woord heeft. Het betekent ook dat het oordeel over Moab niet Gods laatste woord is. Daarom eindigt Jeremia 48 toch hoopvol: ‘In later tijd echter, spreekt de Heere, zal Ik een omkeer brengen in de gevangenschap van Moab.’ God zal dus na dit oordeel over Moab iets goeds gaan brengen. Hij zal het lot van Moab ten goede keren, want de God van oordeel is ook de God Die huilt.

Daarom houdt God Moab niet voor eeuwig in het oordeel en blijft Lazarus niet voor eeuwig in de dood. En als wij op de Heere vertrouwen, zullen ook wij eeuwig met God leven. Dat is een totaal onverwachte en onverdiende boodschap.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 10 augustus 2023

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

God heeft diepe gevoelens

Bekijk de hele uitgave van donderdag 10 augustus 2023

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's