De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Goedertierenheid gedenken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Goedertierenheid gedenken

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

O God, wij gedenken Uw goedertierenheid in het midden van Uw tempel. Psalm 48:10

Rond 5 mei gedenken we gebeurtenissen uit de Tweede Wereldoorlog: gevechten op de Grebbeberg, de capitulatie, D-day, bevrijdingsdag. Meer nog, we gedenken ménsen. Zes miljoen Joden, talloze soldaten, vele weerloze burgers. De dichter van Psalm 48 wil ons in ons gedenken bovenal op God richten.

O God, wij gedenken… Uw goedertierenheid! Want door Wie anders kreeg Jeruzalem haar vrijheid terug dan door de Heere, onze God?

We zien het voor ons. Vijandelijke koningen hebben het op Jeruzalem voorzien (vs.5). Ze hebben een monsterverbond gesloten. Maar ze rekenden mis, want ze rekenden niet met God. Ze mochten zich dan koningen noemen, maar Jeruzalem was wel de stad van de gróte Koning (vs.3). De dichter jubelt over Wie God is. Daar gaat het om. Hij doet Zijn naam immers eer aan: ‘Zoals uw Naam is, o God, zo is Uw roem.’ (vs.11)

In Gods huis

Een loflied op voordracht van de zonen van Korach. Dat lijkt me een voorstel om juist in Gods huis te gedenken wat God deed, wie Hij was, ja is. Waar gedenken we Gods goedertierenheid beter dan in het midden van Zijn tempel? Daar waar het hart van de verzoening klopt. Daar waar de gemeente de lof bezingt van Hem Die groot en zeer te prijzen is (vs.1). Daar waar de gemeente zich veilig weet in Gods genadige nabijheid (vs.4). Psalm 48 bezingt de heerlijkheid van Sion. Is dit niet de allergrootste zegen van vrij zijn dat er de bediening der verzoening is? O God, wij gedenken Uw goedertierenheid. Zonde, wanneer ons gedenken ons niet hier brengt, aan Zijn Vaderhart. We schieten ons doel voorbij wanneer we in de geschiedenis Gods hand niet meer zien en Hem niet (meer) eren om Zijn grote daden.

Met Israël

Wij paren ons in deze dagen van gedenken aan deze oude lofzang met onze oudste broeder Israël. Daar mogen we wel een dikke streep onder zetten, gedachtig aan wát we gedenken: de poging Gods oogappel te vernietigen. Dat is mislukt natuurlijk. God is hierin te roemen, omdat Zijn rechterhand vol gerechtigheid is (vs.11). Hij deed recht toen Hij het nazisme ten einde bracht en zal in het eindoordeel recht doen over alle onrecht, in het bijzonder Zijn volk aangedaan.

De dichter doet een oproep (vs.13,14) om het gedenken van Gods goedertierenheid vorm te geven voor toekomstige generaties. Opdat wij niet vergeten. Het is een oproep tot blijvend gedenken. Niet om nationalisme aan te wakkeren of ons te verliezen in hol feestgedruis, maar om God in ere te houden. Zo gedenken kan alleen wanneer we zelf oog en oor (vs.9) kregen voor wie God is en wat Hij deed. Wanneer we Hem leerden kennen, kunnen we de goedertierenheid van God gedenken, die een gezicht kreeg in Jezus Christus.

Toekomst

Wat een aangrijpend contrast tussen het gedenken van Gods goedertierenheid en de oogst van onze 75 jaar vrijheid. Het is niet moeilijk je zorgen te maken over hoe het er met ons land voorstaat en waar het naartoe gaat. Meer dan ooit zijn we verlegen om een opwekking in kerk en wereld. In een oorlog is de vraag aan de orde of we aan de goede kant staan. Maar is die vraag in bevríjdingstijd niet even actueel? De psalmdichter roept op om zich te verblijden in de oordelen van God (vs.12). God beschermt Zijn volk immers in het oordeel over de vijand? Maar hoe staan wij ervoor, na 75 jaar vrijheid? Hoe bevrijdend is het komende oordeel eigenlijk voor ons land, voor de kerk, voor ons persoonlijk? Is er geen bekering nodig?

Wie de Heere en Zijn goedertierenheid lief kreeg, kan zomaar gaan somberen. Beter is het echter Gods goedertierenheid te gedenken in het midden van Zijn tempel. Beter is het Zijn goedertierenheid door te geven aan de volgende generaties. Want is Hij niet gebleven met de bediening der verzoening, wat Sion destijds uniek maakte, nu in de verkondiging het Evangelie de wereld door mag gaan? Hebben we geen reden om met Jood en heiden te zingen: ‘Want deze God is onze God, eeuwig en altijd; Hij zal ons leiden tot de dood toe’ (vs.15)? Wij gedenken Zijn goedertierenheid – tot in eeuwigheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 april 2020

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Goedertierenheid gedenken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 april 2020

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's