Vrijheid van meningsuiting
In Zweden en Denemarken zorgen recente koranverbrandingen voor veel ophef. De onrust over deze boekverbrandingen betreft niet zozeer het verbranden van de Koran als zodanig, maar veel meer de reacties daarop in islamitische landen. Daar gaan de mensen de straat op en vallen ze ambassades aan. Ambassadeurs van Zweden en Denemarken in die landen worden op het matje geroepen of het land uitgezet. Het zorgt voor grote politieke spanningen.
NOS.nl
Over koranverbrandingen geeft de NOS op haar website achtergrondinformatie (https://nos.nl/artikel/ 2485107-wie-zitten-er-achter-de-koranverbrandingenin-zweden-en-denemarken).
Wie zitten er achter de koranverbrandingen in Zweden en Denemarken?
De recente koranverbrandingen in Zweden en Denemarken zijn het werk van kleine groepen en soms zelfs individuen. Toch weten ze de relaties tussen de Scandinavische en islamitische landen op scherp te zetten. Beide landen willen aan de ene kant niet tornen aan de diepgewortelde vrijheid van meningsuiting, maar vrezen tegelijkertijd voor de nationale veiligheid. De eerste die veel ophef veroorzaakte met koranverbrandingen, was de Zweeds-Deense politicus en advocaat Rasmus Paludan. In 2017 richtte hij in Denemarken de extreemrechtse partij Stram Kurs (harde koers) op, maar zowel bij de gemeenteraadsverkiezingen als de landelijke verkiezingen wist hij geen zetels te behalen. Volgens Paludan is de islam de vijand van de mens. ‘Het zou natuurlijk het mooiste zijn als er geen enkele moslim meer over blijft op onze dierbare aarde’, zei Paludan in een video in 2019. Ondanks beperkt succes op politiek vlak wist Paludan veel ophef te veroorzaken met een controversiële tour waarbij hij korans verbrandde in multiculturele wijken in Zweden. In april vorig jaar braken er in verschillende Zweedse steden rellen uit waarbij jongeren met een migratieachtergrond de confrontatie zochten met de politie bij zo’n manifestatie.
Begin dit jaar zegde Turkije een bezoek van de Zweedse minister van Defensie af, omdat Paludan een koranverbranding had gepland voor de Turkse ambassade in Zweden. Vorige maand bestormde een woedende menigte de Zweedse ambassade in Irak. Aanleiding hiervoor was een geplande koranverbranding, ditmaal door de Iraakse immigrant Salwan Momika. Irak zette daarop de Zweedse ambassadeur uit.
Momika behoort tot de etnische groep van de Assyriërs, een christelijke minderheid in Irak. Op Facebook omschrijft hij zichzelf als ‘atheïstische denker en schrijver’, hoewel een boektitel of artikel op zijn naam niet lijkt te bestaan. Voordat hij begon met het verbranden van korans, noemde hij het al een ‘boek van terreur’. Hij vroeg de Zweedse regering om het boek te verbieden om het land tegen dit gevaar te beschermen. (...)
In Denemarken is een kleine ultranationalistische groep genaamd Danske Patrioter (Deense patriotten) verantwoordelijk voor de koranverbrandingen die de afgelopen weken hebben plaatsgevonden. De groep verbrandde korans voor de ambassades van Egypte, Turkije en Irak.
De acties worden steeds uitgevoerd door een handjevol leden, in de meeste gevallen zelfs door een tweetal demonstranten. Verder lijkt er maar weinig bekend te zijn over de groep.
Hoewel een klein aantal Denen verantwoordelijk is voor de verbrandingen, veroorzaken ze veel onrust. Honderden demonstranten probeerden vorige maand de Deense ambassade in Irak te bestormen na een koranverbranding. Veiligheidstroepen wisten de demonstranten met waterkanonnen op afstand te houden.
Zowel de regering van Zweden als die van Denemarken heeft laten weten dat ze de koranverbrandingen veroordelen, maar dat ze protesten waarbij een koran wordt verbrand volgens de huidige wetgeving moeilijk kunnen verbieden. De vrijheid van meningsuiting wordt in Zweden en Denemarken namelijk sterk beschermd door de grondwet.
Afgelopen zondag liet de Deense minister van Buitenlandse Zaken aan een Deense omroep weten dat de regering op zoek gaat naar een instrument om koranverbrandingen te voorkomen. Dit zou gebeuren in bijzondere gevallen, bijvoorbeeld wanneer andere landen, culturen en religies worden beledigd, en de koranverbranding de veiligheid van Denemarken in gevaar kan brengen. (...)
De grote meerderheid in Zweden is totaal geen voorstander van het verbranden van de koran. De grote vraag is of het verboden moet worden. Voorstanders van een verbod zien het (de verbrandingen) als discriminatie tegen een religieuze minderheid. Tegenstanders zeggen dat een verbod zou neerkomen op toegeven aan chantage en dreigementen. Ze vinden dat ze juist nu op moeten staan voor de vrijheid van meningsuiting.
Twee werelden botsen op elkaar. Het seculiere Wes-ten en de wereld van de islam. Islamitische landen kennen geen scheiding van kerk en staat en daarom is alles wat met religie te maken heeft ook meteen een politieke zaak. Vanuit islamitisch oogpunt is het begrijpelijk dat de gemoederen hoog oplaaien. Men voelt zich diep beledigd. Maar vooral wordt een koranverbranding als een nationale schoffering opgevat. Dat dit soort praktijken wordt toegestaan, maakt duidelijk hoe doorgeslagen de vrijheid van meningsuiting in de seculiere westerse landen is.
Reformatorisch Dagblad
Toch kan hierbij wel een kanttekening geplaatst worden. Want in een bepaald opzicht wordt de vrijheid van meningsuiting in westerse landen juist ingeperkt. Het RD van 10 augustus bericht over een rechtszaak in Groot-Brittannië.
In het Britse Bournemouth moest woensdag een man voor de rechter verschijnen op beschuldiging van het overtreden van de openbare orde door in stilte te bidden. Dat meldden diverse media. De man, Adam Smith-Connor, wordt aangeklaagd voor het niet naleven van een verordening die van kracht was rond een abortuskliniek. Hij werd in december 2022 door de Britse politie bekeurd omdat hij stil bad in de bufferzone van de abortuskliniek.
In die bufferzone gelden strenge restricties en mogen activisten niet demonstreren of mensen aanspreken. Dat geldt binnen 150 meter van de abortuskliniek. Smith-Connor stond daar echter in stilte. Tegen agenten verklaarde de man dat hij bad voor zijn ongeboren zoon die hij in het verleden had laten aborteren. ‘De feiten van mijn zaak zijn duidelijk. Ik word ervan beschuldigd een bufferzone van een abortuskliniek te hebben geschonden door te bidden voor mijn zoon Jacob en andere slachtoffers van abortus, voor hun families en voor het personeel van de abortuskliniek aan Ophir Road Bournemouth. Ik heb niemand benaderd, ik heb met niemand gesproken, ik heb niemands privacy geschonden. Ik stond gewoon stil. Ik word berecht vanwege de biddende gedachten die ik in mijn hoofd had’, zei Smith-Connor bij het verlaten van de rechtbank. De Brit hield na de rechtszitting een emotionele toespraak.
Jeremiah Igunnubole, juridisch adviseur van ADF UK, was aanwezig bij de rechtbank met Smith-Connor. ‘Dit is de derde keer dit jaar dat we bij ADF UK een burger verdedigen die wordt aangeklaagd vanwege zijn gedachten, uitgeoefend in een openbare ruimte. Als Adam aan een andere kwestie dan abortus had gedacht – bijvoorbeeld klimaatverandering – dan zou er vandaag geen hoorzitting plaatsvinden. In elke democratie met respect voor godsdienstvrijheid zou het iedereen moeten worden toegestaan om te bidden tot de God die ze aanbidden, niet minder in de beslotenheid van hun eigen geest’, zegt Jeremiah Igunnubole. (...) Op 16 november volgt de behandeling van zijn zaak.
Als iets duidelijk is, is dat vrijheid van meningsuiting in de westerse wereld slechts voorbehouden is aan degenen die de zogenaamde westerse waarden ondersteunen. Allen die traditioneel-christelijke waarden en normen willen handhaven, moeten zich stil houden. Het gaat nog verder, want ook de vrijheid van geweten is in het geding. Ik hoop dat onze kerk zich over deze ontwikkelingen duidelijk zal uitspreken.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2023
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 2023
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's