De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

In zicht

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

In zicht

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

‘Een autobiografisch verslag van een huisarts over invloed en betekenis van zes psychiaters’, zo typeert de Ridderkerker A.C. (Ton) van der Sluijs zijn boek Richting (te bestellen via 0345-475888). Het gaat over nabij zijn als dienst aan de naaste. Een fragment.

Als ik nu terugkijk op mijn levensweg – wat betreft het deel dat te maken heeft met psychologische hulpverlening – heb ik het vaak zo ervaren dat God mij als het ware telkens weer een stukje ‘op liet lopen’ met iemand die hulp behoefde. Dat was zo in de jaren dat ik huisarts was, maar ook daarna in mijn pastorale werk en later met de geregelde contacten met gedetineerden. Zó mocht ik proberen nabij te zijn of te komen.

In het nabij zijn kan er geen verschil in status zijn. Om met een gedetineerde op gelijk niveau te komen was niet zo moeilijk. Vooral niet als je kon laten overkomen dat wij – dus hij en ik – voor God net zulke ‘slechte’ mensen zijn. En dat Hij Zijn genade in Jezus Christus aanbiedt. Als je enigszins besef ervan krijgt hoe heilig God is, dan realiseer je je des te meer hoe onheilig je zelf bent. Je wordt het eens met Paulus en zegt hem na als hij aan Timotheüs schrijft een zondaar te zijn. Je beseft God niet in alles te eren en op het oog te hebben, maar in plaats daarvan juist voortdurend aan jezelf te bouwen en zo jezelf te eren.

Hoe geweldig is het dan om te ontdekken dat God een ‘God van nabij zijn’ is! Zo wordt Jezus ook ‘Immanuel’ genoemd: God met ons. Zó nabij wil Hij ons zijn. Dit intens te realiseren betekent dat je ook nabij Hem wilt zijn én er als vanzelf naar streeft je naaste nabij te zijn.


Na zijn afscheid als directeur-bestuurder van de IZB deed ds. J.A. van den Berg deze maand intrede in de hervormde gemeenten van Bedum en Onderdendam. Op de site van de IZB een vraaggesprek met hem. Een passage over stad en platteland.

‘Eerst hadden we hier (Groningen, Drenthe, red.) niets. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we ook in de kop van Noord-Holland op dit moment geen plek hebben. Nog steeds ligt het zwaartepunt van Impact (de afdeling die pioniersteams ondersteunt, red.) in de grote steden, maar we zijn nu ook actief in kleinere plaatsen als Dwingeloo, Siddeburen en Sebaldeburen. We leren er ook andere dingen van. Als iemand in een kleine gemeente is afgehaakt, dan ligt dat vaak vast. Het vraagt veel moed, veel werking van de Heilige Geest, om iemand dan weer bij een kerkelijke gemeente terug te krijgen. In de stad zijn er zoveel mensen die belangstelling hebben voor iets nieuws. Dat is een belangrijk verschil.’ De IZB zet zich de laatste jaren met nadruk in voor twintigers, waarbij de focus zich met name richt op twintigers buiten de stad. (...) ‘De stad stelt andere vragen dan het gebied eromheen. Daar zijn twintigers soms minder ingesteld op praten en lezen. Dat vraagt een andere aanpak om ze in te zetten voor de gemeente van Christus. Dat laat natuurlijk onverlet dat alles wat in de steden is gegroeid, mooi is.’

En over veranderingen in het missionaire veld. ‘Tien jaar geleden hadden we bijna geen projecten waarbij mensen expliciet gingen geloven, dus belijdenis wilden doen of zich lieten dopen, zonder dat ze een kerkelijke achtergrond hadden. Dat is nu anders. Het tweede punt is dat een missionair project nadrukkelijk als een project werd beschouwd, waarbij mensen zich uiteindelijk bij een bestaande gemeente zouden gaan aansluiten. Dat is veranderd, onder meer door pioniers die zeiden: dit zijn zulke andere culturen; dit matcht niet. Daardoor zijn we missionaire projecten niet meer zozeer als loopplank gaan zien. Nee, een pioniersplek is een eigen gestalte van de kerk als het lichaam van Christus. (...) In pioniersplekken is er soms meer ruimte om je in te zetten dan in een traditionele kerk waar het vrijwilligerswerk soms al lange tijd op een bepaalde manier wordt ingevuld. Als iemand een rol krijgt, groeit hij of zij verder. De laatste jaren zien we sneller dat mensen gaan geloven.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 mei 2024

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

In zicht

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 mei 2024

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's