De akker van Barnabas
En Joses, die door de apostelen ook Barnabas genoemd werd (wat vertaald betekent: een zoon van vertroosting), een Leviet, afkomstig uit Cyprus, had een akker, verkocht die en bracht het geld en legde het aan de voeten van de apostelen. Handelingen 4:36,37
Er worden in de Bijbel mensen beschreven die ik graag eens zou ontmoeten. Mannen en vrouwen die liever niet op de voorgrond staan, maar niettemin van grote betekenis zijn voor de gemeente van Christus. Barnabas is zo iemand.
Door hun gebed, door hun milde, niet veroordelende blik en door hun wijze woorden dragen deze mensen bij aan de voortgang van het Evangelie.
Vertroosting
In het boek Handelingen komen we Barnabas tegen op momenten die ook de kruispunten blijken te zijn waarop de jonge gemeente van Christus een weg zoekt door de tijd. Precies daar wordt hij ons beschreven als voorbeeld, als raadgever, als wegbereider.
Wie is hij? Joses (of Josef), zoals hij eigenlijk heet, wordt door de apostelen Barnabas genoemd, de naam die hem blijkbaar typeert. Hij is ‘zoon van vertroosting’. Zegt die naam iets over zijn karakter, over zijn persoonlijkheid? Misschien wel. Maar dat ‘troosten’ doet toch vooral denken aan de woorden die Jezus spreekt over de Heilige Geest, Die Hij de Trooster noemt. Wat in Barnabas’ doen en laten oplicht, laat iets zien van wat de Geest uitwerkt en zichtbaar maakt in het leven van een mens en van een gemeenschap.
Een Leviet
Lukas tekent op hoe betrokken de jonge christengemeente is op elkaar. Gemeenteleden verkopen hun bezittingen en stellen die ten dienste van de gemeenschap: een stuk grond, een huis, een akker. De opbrengst brengen ze naar de apostelen, die weer zorgen voor verdeling. Dat gebeurt op zo’n manier dat niemand gebrek heeft. ‘Aan ieder werd uitgedeeld naar dat men nodig had.’ (vs.35) Een ontroerend plaatje van oprechte diaconale bewogenheid, de spontaniteit van het delen. Je proeft de gemeenschap, de vreugde, alsof de tijd even stil staat. Ook Barnabas verkoopt zijn akker, zijn naam wordt er uitdrukkelijk bij vermeld.
Waarom wordt juist hij naar voren gehaald? Omdat we hem in het boek Handelingen vaker zullen ontmoeten waarschijnlijk, maar ook omdat er iets opmerkelijks te vermelden is. Barnabas, van het eiland Cyprus afkomstig, is eigenaar van een stuk grond nabij Jeruzalem. Nu was dat bij meer Joden uit de diaspora het geval, maar – staat er uitdrukkelijk bij – Barnabas is een Leviet. En Levieten hadden naar het gebod van Mozes geen akker in bezit (Num.18:24). Een Leviet was verantwoordelijk voor de tempeldienst en leefde van de tienden die de Israëlieten inbrachten. Psalm 16 herinnert eraan: ‘De Heere is mijn enig deel.’ (vs.5) Een Leviet leeft uit Gods hand, dat is de gedachte.
Ons bezit
Barnabas bezit tóch een akker. Houdt hij een appeltje voor de dorst achter de hand? Hoe het ook zij: door de Trooster in beweging gezet, doet hij zijn bezit van de hand. Als volgeling van Jezus verkoopt hij zijn grond. Hij legt de opbrengst aan de voeten van de apostelen, en keert terug naar zijn roeping om te leven in afhankelijkheid.
Dat raakt een uiterst gevoelige plek: ons bezit. Al had een Leviet een unieke positie, de vraag komt op: hoe vrij zijn wij van ons ‘hebben en houden’? (W. Barnard). Hoe verhoudt onze welvaart zich tot ons godsvertrouwen? Wat betekent een gelovig leven uit Gods hand voor onze verworven eigendommen en ingebouwde zekerheden? Barnabas houdt ons een spiegel voor, als hij zich aan God overgeeft en zijn bezit uit handen geeft.
Ongemak
In de geschiedenis van de kerk is hierover altijd een gevoel van ongemak geweest: hoe ver moet je gaan? Sommigen, enkelingen en kloosterlingen hebben het radicaal in praktijk gebracht. Zij gaven al hun bezittingen op. Het kan ook snel misgaan, zoals al bij Ananias en Saffira aan het licht komt (Hand.5).
Ook al valt dit niet op deze wijze te realiseren, laten we ons er niet te gemakkelijk van afmaken. Wie zijn oren en ogen openzet, ziet genoeg mogelijkheden om te delen van het vele dat God ons geeft. Spontaan – en met vreugde. Zo blijft deze episode een genadig maar ook hinderlijk steentje in mijn schoen, op de weg achter Christus aan.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 juni 2024
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 juni 2024
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's