Ruige kinderbijbels

In De Nieuwe Koers van april 2025 las ik het pleidooi van dr. Beatrice de Graaf voor een ruigere kinderbijbel. Met pedagogische, theologische en filosofische argumenten laat de historicus zien dat de verhalen van een verdorstende Hagar, een aangevreten Job en een opengescheurde aarde onder Korach en zijn vrienden, ook nu nodig zijn. Ze zijn nodig om onze kinderen, die leven in een wereld vol reëel onrecht, kwaad en oorlog, houvast en handelingsperspectief te bieden. Kwaad is namelijk echt, zonde heeft ook vandaag nog eeuwige consequenties en overwinning en uitredding zijn ook nu mogelijk. Als moeder van acht kinderen, met vele voorleesuren achter de rug, kan ik me helemaal vinden in het artikel.

In de 28 jaar dat ik moeder ben, hebben we heel wat kinderbijbels versleten. Sommigen hebben we meerdere keren gelezen, anderen maar één keer en er zijn zelfs Bijbels die resoluut bij het oud papier zijn beland. Gewoon omdat de vertelsels mierzoet waren en essentiële verhalen als de zondeval, de vloed en de kruisdood van Jezus simpelweg ontbraken.

Eén kinderbijbel blijft steeds terugkomen: de dikke klassieker van meesterverteller Anne de Vries. Het boek heeft zijn kaft verloren, de scheppingsverhalen en Openbaring zijn eraf gevallen en de pagina’s zijn vergeeld.

Dat komt omdat deze Bijbel inmiddels aan een tweede generatie wordt voorgelezen. Ik herinner me hoe ik zelf als kind huilde bij Davids radeloze verdriet: ‘Absalom, mijn zoon, mijn zoon.’ Ik weet nog mijn afgrijzen bij het verhaal van Achab, wiens bloed begerig werd opgelikt door gore half-wilde honden. En hoe mijn hart samenkromp bij de zweepslagen en het nameloos lijden van Jezus aan het kruis.

Ik zie en voel dezelfde reacties bij mijn kinderen. Afschuw, dicht tegen mij aankruipen en een diepe zucht van opluchting bij de opstanding van de Levensvorst, Die de wereld met God verzoende.

Met De Graaf wil ik daarom een christelijke uitgeverij vragen om een nieuwe uitgave van deze kinderbijbel. Het zou fijn zijn als ook mijn jongste kinderen horen van een zwaarddragende engel bij het paradijs en – als mijn herinnering klopt – van een ontroerende afsluiting waarin allen die door het geloof zijn zalig geworden, samenkomen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen