Zoektocht naar roeping
Nes Ammim, een christelijke gemeenschap in Galilea (2, slot, uitdagingen)
Nes Ammim is zestig jaar geleden opgericht als christelijk dorp met twee samenhangende doelen. Het eerste doel was en is meebouwen aan de ‘nieuwe’ staat Israël. Het tweede doel dat daarmee samenhing, was en is om daarmee te bouwen aan een vernieuwde band tussen de kerk en Israël.
Er werd land gekocht in de buurt van Akko en een dorp gebouwd. Vrijwilligers doen al het werk in het dorp en in de landbouw en bewonen het dorp. De naam Nes Ammim betekent ‘teken tot de volken’ en komt uit Jesaja 11:10.
Wonder
Nes betekent in het hedendaagse Hebreeuws ook ‘wonder’. Het was een wonder dat dit dorp opgericht kon worden, te midden van argwaan en tegenstand vanuit de kibbutzim in de omgeving en van rabbijnen. Het is ook een wonder dat het dorp een zekere mate van continuïteit heeft, terwijl de mensen komen en gaan. Oorlog, faillissement, rechtszaken, op allerlei fronten waren er grote uitdagingen. Toch heeft God steeds opnieuw moed en doorzettingsvermogen gegeven aan de mensen die hier waren.
Nes Ammim viert dit jaar haar 60-jarig bestaan. Door de jaren heen mocht deze gemeenschap een teken van de volken zijn voor de omgeving. Ze heeft haar eigen plek ingenomen in het veelkleurige mozaïek van mensen in de regio. Het wordt breed gewaardeerd als plek van vrede en verzoening. Ook mocht Nes Ammim voor velen uit westerse kerken een ‘teken tot de volken’ zijn: een plek om van binnenuit Israël te leren kennen en die ervaringen mee terug te nemen naar hun eigen context.
Veel werk
De coronajaren betekenden voor Nes Ammim een moeilijke tijd. Voor een groot deel is Nes Ammim nu afhankelijk van binnenlands en buitenlands toerisme. En de vrijwilligers die het dorp draaiende houden en vormen, waren voor twee jaar compleet verdwenen.
In deze toestand voelden wij ons geroepen om dit dorp weer op te bouwen, samen met anderen die ook in dezelfde tijd aankwamen. Geestelijk en praktisch ligt er veel werk. Er zijn grote uitdagingen en grote kansen. We mogen relaties opbouwen, door bijvoorbeeld kerken uit de omgeving uit te nodigen om van onze faciliteiten gebruik te maken. Contacten groeien met rabbijnen, die regelmatig lezingen komen geven over bijvoorbeeld de Joodse feestdagen.
Sinds tien jaar kent Nes Ammim een nieuwe wijk met Israëlische bewoners. Samen vormen we nu een dorp waarin we elkaars tradities en feesten leren kennen en vieren. Als predikant zie ik daar voorzichtig ook een rol om een luisterend oor te bieden en er voor mensen te zijn als ze ziek zijn of andere problemen hebben. In het studieprogramma voor vrijwilligers en in de rondleidingen die we aan toeristische groepen geven, kunnen we veel overbrengen van kennis over het land, ervaringsverhalen van mensen en onze ideologie. Mijn collega organiseert dialoogwerk, waarbij Joodse Israëli’s en Arabische Israëli’s met elkaar in gesprek worden gebracht en we zo in het klein kunnen bijdragen aan vrede voor dit land.
Kortom, we waren hevig aangetrokken door de enorme potentie van Nes Ammim, de geweldige kansen. Welke kant je ook uit loopt, er is altijd werk.
Weinig werkers
Werk genoeg, maar de werkers zijn zo weinig, gaf Jezus aan. Helaas lopen wij hier ook tegenaan. Na corona begonnen we enthousiast met een nieuw team. Al snel werd duidelijk dat de schade van de coronajaren dieper ingreep dan we dachten. Al bijna anderhalf jaar proberen we visa te krijgen voor vrijwilligers. Al die tijd is het voor mensen niet mogelijk om hier langer dan drie maanden te komen en mogen ze officieel ook geen werk doen. Het hotelwerk is daarom nog steeds uitbesteed aan lokale mensen. De gemeenschap bestaat uit kleine aantallen mensen die voor een korte periode komen. De realiteit is dus weerbarstiger dan we al dachten. Een gemeenschap opbouwen met elkaar blijkt onder de huidige omstandigheden bijna onmogelijk.
We zijn blij en dankbaar voor de mensen die gekomen zijn in de afgelopen tijd. Veel kon gelukkig doorgaan, maar het vergt doorzettingsvermogen. Het is een les in afhankelijkheid, omdat in de onzekere situatie we niet weten wat de dag van morgen zal brengen.
Regenbui
Nes Ammim is een prachtige plek, maar het heeft herders nodig. Het moet beheerd worden door mensen. Als die mensen er te weinig zijn, dan komen de wolven die hun kans ruiken om een schaap te kunnen stelen. We zijn ver in het proces om de visa te verkrijgen en blijven hoop houden dat het morgen anders kan zijn. En dan zal het als een regenbui zijn. Hier in Israël verandert één regenbui de aanblik van de natuur, van dor en stoffig naar groen en levendig. We zijn ook verwonderd en dankbaar dat God steeds mensen op ons pad gebracht heeft die ons steunden en die kwamen helpen. En bovenal dat Hij Zelf Zijn nabijheid steeds opnieuw laat blijken. Dat is het meest bemoedigende wat je kunt ervaren.
Onzekere situatie
Als ik eerlijk ben, hebben we ons wel een aantal keer achter de oren gekrabd waar we aan begonnen zijn. Maar steeds opnieuw kregen we de bevestiging, soms heel letterlijk in een bijbeltekst, waarin God tot ons sprak: ‘houd vol, want Ik ben bij je.’ Als we dingen in perspectief zien, dan weten we ook dat er moeilijke dingen op ons pad kunnen komen die veel dieper gaan. Bij ons mocht het zich afwisselen met geweldige ervaringen als gezin en gouden momenten in het werk.
Als gezin hebben wij visa om in het land te wonen en te werken. Dat maakt dat we voor Nes Ammim continuïteit geven. Ook ligt er in deze onzekere situatie de taak om het Woord van God te openen en de lofzang gaande te houden. Het contacten opbouwen, onze wegen leren kennen, activiteiten organiseren en de viering van het 60-jarig jubileum in goede banen leiden, taken genoeg.
Op een dieper niveau probeer ik tegen het licht te houden waar we staan als Nes Ammim en hoe we aan onze christelijke identiteit kunnen werken. Om me hier verder in te oriënteren voer ik gesprekken met kerkleiders uit de omgeving. Mijn vrouw werkt aan de pr, website, social media, en daarin kan ik samen met haar optrekken wat betreft de inhoud. Er liggen mooie plannen voor een Explorer programma, in januari en februari. Dit is een programma van respectievelijk vier weken en drie maanden voor mensen om uitgebreid kennis te maken met Israël.
Geroepen
Werk genoeg, we voelen ons geroepen. En toch, de zoektocht naar roeping blijft. Ik blijf als het ware de horizon afspeuren, is dit waar U mij roept? Ik hoop en bid dat ik hier in het komende jaar meer rust/ duidelijkheid in mag krijgen. En dat dit samengaat met praktische zegeningen, zoals het toekennen van visa. Hiervoor vraag ik ook gebed, voor Nes Ammim, het werk en voor ons als gezin. Wees ook welkom hier, of om ons werk online te volgen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 oktober 2023
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 oktober 2023
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's