De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Barnabas verbindt

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Barnabas verbindt

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

Maar Barnabas nam hem (Saulus) onder zijn hoede, bracht hem naar de apostelen en vertelde hun hoe hij onderweg de Heere gezien had. Handelingen 9:27

‘Een mens die mensen vergezelt’ is de titel van een pastoraal handboek. In het woord ‘vergezellen’ hoor ik iets van het geduld en de liefde die wij in Christus’ naam voor elkaar mogen opbrengen. Zou Saulus hebben opgemerkt dat Barnabas iemand met deze eigenschappen is?

Bij zo iemand, die trouw, aandachtig en begripvol is, durf je jezelf uit te spreken, je hart open te leggen.

Wantrouwen

Het begint allemaal bij Saulus, die na zijn bekering op stug wantrouwen stuit in de gemeente van Jeruzalem. Van een vervolger is hij nu een vriend geworden, in dienst genomen door de opgestane Christus. Het gerucht gaat dat hij in Damascus de boodschap verkondigd heeft dat Jezus de Zoon van God is, voordat hij moest wegvluchten in het holst van de nacht. Maar wie gelooft dat in Jeruzalem? Er is te veel gepasseerd, nog maar kortgeleden zijn er door zijn toedoen broeders omgebracht (vs.21). De wonden die geslagen werden, zijn nog vers. Wanneer Saulus in Jeruzalem arriveert is de gemeente bang en schuw. Saulus een volgeling van Jezus? Lijkt dit niet op een sluwe valstrik en zal hij niet opnieuw – en nu nog genadelozer – toeslaan?

Vertrouwen

Op dit kruispunt horen wij opnieuw van Barnabas. Hij neemt Saulus onder zijn hoede, of ‘hij neemt hem bij zich op’ (Naardense Bijbel). Hij trekt zich zijn lot aan, hij hoort diens verhaal over de ontmoeting met de levende Christus en de omkeer in zijn leven. Een wonderlijk verhaal, over een licht en een Stem en dagen van inkeer en tasten naar waarheid. Je moet het maar willen geloven. Maar Barnabas doet dat, hij aanvaardt Saulus en gelooft hem op zijn woord. Je zou het wellicht argeloosheid kunnen noemen, maar ik houd het liever op de herkenning in Christus en de ruimhartigheid van het geloof.

De link

Wat hier beschreven wordt, is typerend voor Barnabas, de ‘zoon van vertroosting’ (Hand.4:36). Wij weten niet hoe dat ‘onder de hoede nemen’ eruit heeft gezien. Heeft Saulus een tijdje bij Barnabas ingewoond? Heeft deze hem beschermd tegen laster en dreiging? Troosten en ‘de Trooster’ (Joh.14-16) hebben alles met elkaar te maken. In Barnabas is de Heilige Geest werkzaam, de Parakleet.

Het werk van de Geest is het om mensen ‘erbij te roepen’, zoals er letterlijk staat, om hen tot Christus te brengen, in de gemeenschap op te nemen. Dat is precies wat Barnabas doet: hij trekt Saulus erbij, bij Christus en bij de gemeenschap. Zo introduceert hij hem bij de apostelen. Hij verbindt, hij legt de link. En omdat de gemeente Barnabas vertrouwt, is Saulus welkom, ondanks zijn verleden. En even later loopt hij al openlijk rond in Jeruzalem, samen met de apostelen, en verkondigt hij vrijmoedig de naam van Christus.

Ten diepste is deze gemeenschap in de gemeente een geheimenis. Wat bindt ons samen? Dat is niet ons verleden en ook niet onze voorkeur. Tussen mij en de ander staat Christus. ‘Tegen alle meningen en overtuigingen in, zal Christus mij zeggen hoe de liefde tot de broeder er in waarheid uitziet.’ (D. Bonhoeffer)

Bescheiden rol

In het vervolg van het boek Handelingen worden wij vooral meegenomen in het voetspoor van Saulus, die vanaf de eerste zendingsreis Paulus gaat heten (Hand.13:9). Eerst nog vergezeld door Barnabas, maar ook later als hun wegen scheiden. Barnabas verdwijnt daarmee uit het zicht. Hij heeft de verbinding gelegd, hij was even in beeld als een belangrijke raadgever en nu gaat de route van het Koninkrijk Gods via Saulus verder.

In dat grote geheel heeft Barnabas een bescheiden rol, maar in het perspectief van het Evangelie duiden wij dat anders. Wat zijn ze belangrijk: mensen zoals Barnabas. Broeders en zusters die het als roeping verstaan om de Heer van de kerk te dienen op hun – bescheiden – plek; om daar met mensen op te trekken die God op hun pad plaatst – geduldig en liefdevol, met het oog op Christus. Op de kruispunten van het leven zijn juist zij van beslissende betekenis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 juli 2024

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Barnabas verbindt

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 juli 2024

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's