De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Sterven in het licht van Christus

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Sterven in het licht van Christus

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

In zijn openingswoord van de studieweek voor studenten theologie stelde ds. J.A.W. Verhoeven vast dat er een probleem wordt ervaren: kunnen wij in onze context nog wel spreken over de eeuwigheid? En hoe doe je dat? Een deel van zijn openingswoord, bij Romeinen 5:12-21.

Het besef van eeuwigheid is immers weg. Het leven is geseculariseerd en daarmee ook het sterven. Deze teneur dringt ook door in de christelijke gemeente. Er is een maatschappelijk debat gaande over ouderen en ouderenzorg. Onze samenleving vergrijst. De groep vitale senioren (tussen de 67 en 85 jaar) doet graag vrijwilligerswerk. Daarna wordt het tijd voor ‘gracieus ouder worden’.

De kerk spreekt daarin haar woordje mee, maar ik proef in het thema ‘Leven en sterven in het licht van de eeuwigheid’ de vraag naar God. Sterven betekent: voor God verschijnen, de Rechter. Hij heeft het laatste woord over ons leven. Waar blijft de dimensie van de eeuwigheid, en de ernst van het laatste oordeel?

Romeinen 5

In Romeinen 5:12-21 vergelijkt de apostel Christus met Adam. Vers 12 is een zin die grammaticaal niet goed loopt. Alsof Paulus te veel in één keer wil zeggen. ‘Zoals door één mens de zonde in de wereld is gekomen en daarmee de dood...’, en dan verwacht je zoiets als: ‘zo is ook door één mens de verzoening gekomen en daarmee het leven.’

Die vergelijking geeft inzicht, maar is tegelijk ook voor misverstand vatbaar. Het is alsof Paulus zegt: u moet me wel goed begrijpen. Adam en Christus zijn verge-lijkbaar op één punt: ze zijn hoofd. Hun daden hebben grote gevolgen voor anderen. Maar ze zijn niet gelijkwaardig. Het werk van Christus lijkt niet op het werk van Adam, integendeel. Door de zonde van Adam is de dood gekomen. Wij sterven omdat wij zondaars zijn (Gen.3:3), omdat wij de Heere God wantrouwen.

Leven in de dood

De vergelijking tussen Christus en Adam gaat dus in zekere zin ook níét op. Dat wil Paulus duidelijk maken in Romeinen 5:15-17. De val van Adam sleepte ‘velen’ mee. Dat ging als vanzelf. En één overtreding was voldoende om de zonde en de dood in de wereld te brengen. Adam brengt de dood in het leven. Maar Christus brengt leven in de dood. Hij overwint ‘véle overtredingen’. De genadegave van God in het werk van Christus is veel overvloediger dan de ene overtreding van Adam. Onvergelijkbaar!

Genade regeert

Nu dit alles gezegd is, komt de weg vrij om beide toch te vergelijken. Adam is ‘type’ van Christus (5:14). De volzin in vers 12 struikelt grammaticaal. Geen wonder: er wordt iets gezegd waarvoor nauwelijks menselijke woorden te vinden zijn. Gods genade is zó vol majesteit – je tast naar woorden. Gods genade is zó overvloedig – het kan nooit allemaal in één keer gezegd worden. De vergelijking tussen Adam en Christus omvat de totale geschiedenis van de mensheid. De zonde heeft geregeerd, verwoestend. Zijn koningschap manifesteert zich in onze sterfelijkheid. Maar genade is verschenen in Christus. En die genade regeert, reddend, koninklijk. Vers 12 loopt uit op vers 21. Grammaticaal klopt het niet. Geloofsmatig klopt het goddank toch. Daarvoor zijn de laatste woorden van Romeinen 5 beslissend: ‘door Jezus Christus, onze Heere’. Genade van God regeert. Zijn gerechtigheid regeert, tegen de macht van de dood in, tot het eeuwige leven. De zonde en de dood hebben het nakijken.

Bij het afscheid van de familie Floor

Na het emeritaat heeft ds. D.C. Floor als een soort verlengde roeping, samen met zijn vrouw, tien jaar lang leidinggeven aan de studieweek van de Gereformeerde Bond. Ze deden het echt sámen en met de liefde van hun hart. Bij hun afscheid werden woorden gegeven aan het feit dat de studenten hen op handen droegen. Het geheim? Hun hartelijkheid en hun persoonlijke betrokkenheid op en zorg voor elke student. Het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond spreekt ook hier aan hun adres dank uit voor hun jarenlange toewijding aan dit belangrijke stukje van ons werk, de vorming van jonge mensen tot dienst in Gods Koninkrijk. Gods zegen wensen we hun van harte toe, waarbij we tegelijk denken aan ds. S.A. Doolaard uit Kapelle en zijn vrouw, nu zij de leiding overnemen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 september 2023

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Sterven in het licht van Christus

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 september 2023

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's