De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Boekbesprekingen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Boekbesprekingen

2 minuten leestijd Arcering uitzetten

Hans Werkman De kwekeling. Ver van huis ontdekt een jongen heimwee, vriendschap en verliefdheid. KokBoekencentrum Uitgevers, Utrecht; 351 blz.; € 23,99.

Een tijdsdocument uit een smalle gereformeerde wereld, dat is de roman De kwekeling van Hans Werkman. De korte hoofdstukjes zijn als 75 foto’s uit de tijd dat de vijftienjarige Simon Poorta in 1954 de beperktheid van het leven in Uithuizermeeden voor drie jaar verlaat, om de verre treinreis naar Enschede te maken. Hier studeert hij tien jaar na de Vrijmaking voor onderwijzer aan een gereformeerde opleiding, waarvoor ouders offers brengen moesten, een kweekschool die ‘geboren is uit de kerk des Heren’.

Het betekent dat er standpunten klinken (over de antithese naar de wereld, over ‘alleen-ware’ opvattingen over schepping, doop, uitverkiezing) en opmerkingen gemaakt worden (‘hervormd’, als ze langs een kerkgebouw fietsen) die in die kerkelijke en culturele kring verleden tijd zijn. Zo waarschuwt een van de vrijgemaakt-gereformeerde dominees tegen de Europazegels, nieuwe postzegels die in strijd zijn met de door God gestelde grenzen.

De auteur typeert zijn boek zelf als ‘kroniek van een kwekeling’, een ‘mengeling van echt gebeurd, half gebeurd, anders gebeurd en niet gebeurd’. Dichtbij komt het portret van een jongen die het leven verkent, die de kameraadschap van zijn klas ervaart als een mensenschool waar kleine verantwoordelijkheden gedragen worden. Treffend is het meest de tekening van Simons hospita, de goedhartige én op zichzelf gerichte juffrouw Kleinlugtenbelt. Twee dingen tot slot: op momenten is het taalgebruik wat onnatuurlijk en zou soberder sterker zijn, zoals in ‘Ze kraaide bedankjes’, ‘Langs zijn slaap daalde als een klein slakje een druppel zweet’ en ‘Maar zij trok haar beige schouders op’. En (p.272), Willem Bilderdijk is niet in 1856 maar in 1756 geboren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 december 2023

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Boekbesprekingen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 december 2023

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's