Boekbespreking

Hoe beleven gasten de kerkdienst? Op die vraag wilde ds. René van Loon graag antwoord krijgen. Hij stelde de vraag niet alleen in zijn eigen gemeente, maar onderzocht dit landelijk. Er zijn 152 mensen op pad gegaan om als gast een kerkdienst bij te wonen en hun ervaringen op papier te zetten. Ze bezochten evangelische, protestantse en rooms-katholieke diensten. Van 139 van hen zijn de gegevens uitgebreid onderzocht door ds. Van Loon.

De schrijver ziet de gast in de eerste plaats als een geschenk. Gasten zitten doorgaans welwillend en open in de kerk. In het onderzoek maakt hij telkens onderscheid tussen kerkelijke, ooit kerkelijke en onkerkelijke gasten. De kerkelijke mensen geven de dienst gemiddeld het rapportcijfer 7,9, de andere twee groepen geven een 7,4. We moeten dus niet voor de ander invullen dat hij of zij een kerkdienst waarschijnlijk niets vindt. Nodig ze maar eens uit – is een van de aansporingen.

Gasten waarderen de preek positief, maar het gebed minder. Dat had ik niet verwacht. Vooral mensen die geen vaste kerkganger zijn, ervaren het gebed als lastig. Daar draait alles om de Heere God en dat kunnen zij moeilijk meemaken. Een gast gaf zelfs aan dat hij het woord ‘God’ zou willen vervangen door ‘gemeenschapsgevoel’. Dat legt een dilemma bloot. In veel opzichten kun je de drempel voor gasten verlagen. Het blijkt dat ze hedendaagse muziek meer waarderen dan psalmen op het orgel. Maar je blijft aanlopen tegen het feit dat het gelóóf je tot een insider of een outsider van de kerkdienst maakt. Niet in hoeverre de dienst aansluit bij de hedendaagse cultuur. Gelukkig loopt het boek niet uit op de gemakkelijke antwoorden.

Ds. Van Loon wil ons met dit boek een spiegel voorhouden. Aan het einde geeft hij leerzame adviezen mee. Wat mij betreft had dat deel uitgebreider gemogen. Eigenlijk vond ik het onderzoeksgedeelte iets te gedetailleerd uitgewerkt. Ik had liever meer gelezen over de betekenis van de resultaten, de lessen die we daaruit kunnen trekken, inclusief een uitgebreid praktijkvoorbeeld van een gastvrije gemeente. Wellicht komt dat in een volgend boek.

Die spiegel houdt hij ook voor aan vaste kerkgangers. Wat gasten het meest bijblijft – positief of negatief – zijn de mensen die ze in de kerk ontmoeten. Daarom: houd zondags de ogen open om hen te zien, de mond open om hen te begroeten, de oren open om oprecht te luisteren en bovenal: houd de handen gevouwen. Niet voor niets besluit ds. Van Loon met een oproep tot meer gebed om de Heilige Geest.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen