De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Het echte pionieren

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Het echte pionieren

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

De woorden ‘Jullie zullen Mijn getuigen zijn’ vormen een doorgaand motief in het boek Handelingen. Bijzonder is dat Jezus concentrische cirkels aangeeft. Jeruzalem is het centrum en van daaruit gaat het naar steeds nieuwe streken en daarmee nieuwe culturen.

Handelingen laat zich lezen als het boek dat vertelt over het overgaan van bijna niet te passeren grenzen.

Afgelopen najaar heeft de Protestantste Kerk onderzoek laten uitvoeren naar de impact die pionieren heeft op de levens van mensen. Uit de pioniersplekken die langer bestaan, zijn willekeurig twaalf plekken gekozen. Op elke locatie zijn met enkele nieuwe toetreders gesprekken gevoerd.

Christelijke opvoeding

Eén aspect van dat onderzoek trok in het bijzonder mijn aandacht: van 42 geïnterviewden bleken er 35 ergens in hun leven een vorm van christelijke opvoeding te hebben gehad. Van de zeven voor wie dat niet gold, hadden er drie een moslimachtergrond.

Natuurlijk zijn er allerlei methodische voorbehouden te maken als het gaat om de mate van representativiteit van deze cijfers, maar ze geven in ieder geval een indicatie: ruim 83 procent van hen die via pionieren een weg naar kerkzijn vinden, is vroeger al in aanraking geweest met het Evangelie. Godsdienstsociologisch geredeneerd kun je zeggen dat 90 procent een monotheïstische manier van denken heeft ondergaan.

Ergens is dat hoopgevend. Je kunt uit deze gegevens afleiden dat een christelijke opvoeding een belangrijke schakel vormt in het gevonden worden door God. Dat kan de hoop sterken wanneer onze eigen kinderen nu andere wegen gaan. Het zaad dat gestrooid is, heeft een grote kiemkracht. De gebeden die we tot God roepen, worden gehoord. En waar het gaat om gedoopte mensen, worden we er ook aan herinnerd dat God Zijn verbond gedenkt. Dit betekent natuurlijk ook een bemoediging voor mensen die gezonden zijn om het verlorene te zoeken.

Beperkte kring

Er zit echter ook een andere kant aan. Als deze cijfers inderdaad weerspiegelen wat er gemiddeld gebeurt op een pioniersplek, roept het onderzoek ook kritische vragen op. Wie bereiken we eigenlijk met pionierswerk? Geven de cijfers niet aan dat dit een beperkte kring van mensen is? Je kunt toch niet veronderstellen dat 83 procent van de Nederlanders in hun biografie nog ergens een link hebben met het Evangelie. Zeker voor mensen onder de 40 – een categorie die in het onderzoek onder de geïnterviewden ondervertegenwoordigd is – lijkt mij dat hoogst onwaarschijnlijk. Natuurlijk mogen we zeer verheugd zijn over iedereen die nu al gevonden wordt, maar er is nog veel meer te doen. Het echte pionieren moet misschien nog beginnen.

Onbekend land

Toen Jezus Zijn leerlingen uitzond, waren ze eerst in Jeruzalem aan het werk. Daar konden ze aansluiten bij de Tenach en op grond van de Schriften getuigen van de Messias. In Samaria was er ook nog veel gemeenschappelijke bodem om op te staan. Er waren verschillen in opvattingen over hoe en waar bidden en over nog andere dingen. Daarnaast was er echter een gemeenschappelijk geloof in de God van de voorvaderen.

Een volgende grens naar de Griekse cultuur was veel lastiger. Het bereiken van deze echt nieuwe culturen vergt veel en roept spanning en vragen op.

Zo zijn wij ook nog dicht bij huis in het pionierswerk. Misschien in Samaria. Er is gemeenschappelijke grond. Wanneer komen wij in beweging om onbekend land te betreden, om de subculturen in Nederland te ontmoeten waar helemaal geen humuslaagje meer te vinden is?

Vertrouwen

Jullie zullen mijn getuigen zijn, is een belofte en een opdracht tegelijk. We mogen erop vertrouwen dat God alle dingen leidt, ook ons. In Handelingen lezen we zelfs dat een pijnlijke en verwarrende crisis – de vervolging door ene Saulus – maakt dat mensen letterlijk in beweging komen en onderweg het Evangelie gaan delen. Sommigen doen dat inderdaad in Samaria, anderen in Damascus en sommigen zelfs in Antiochië.

De crisis blijkt door de Geest te zijn aangegrepen om de kerk als een uitgebloeide paardenbloem uit te laten waaien naar nieuwe streken. Niet dat dit automatisch gaat of dat je het allemaal kunt zien. Veelmeer gaat het om vertrouwen dat het zin heeft om te gehoorzamen aan je roeping, wat er ook gebeurt. Wanneer wij op weg moeten gaan, letterlijk of figuurlijk, laten we ons dan door de Geest laten inschakelen en delen van wat we hebben ontvangen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 juni 2020

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Het echte pionieren

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 juni 2020

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's