De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

In zicht

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

In zicht

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

In de maand juli publiceerden RD en ND beide een vraaggesprek met een predikant uit de kring van de Gereformeerde Bond, namelijk predikant-directeur Cees Rentier van de stichting Evangelie & Moslims en ds. Pieter Versloot van de Groningse Martinikerk. Uit beide gesprekken enkele passages. Eerst ds. Rentier in het Reformatorisch Dagblad:

Wat is de missie van uw leven?

‘Die vind ik in de woorden van Johannes de Doper over Christus, in Johannes 3: “Hij moet meer worden, maar ik minder.” Christus is de Bruidegom. Johannes is slechts vriend van de Bruidegom, en hij vindt er vreugde in als mensen Hem vinden. Daar herken ik me in. Ik ben dankbaar als mensen Jezus leren kennen en door genade Zijn liefde in geloof leren beantwoorden. Dan mogen ze mij vergeten.

Het stelt me teleur als mensen na een kerkdienst alleen maar tegen me zeggen: “Het was een mooie preek.” Wat moet ik daarmee? Ik word wel blij als ik zie dat de inhoud van een preek – de woorden van de Heere Jezus Zelf – iets met mensen heeft gedaan, dat ze daar met elkaar over spreken en er iets mee doen. Dat is mijn vreugde.’

Hoe kijkt u naar de toekomst?

(...) ‘Intussen lijken Nederlandse kerken, na een tijd van enorme bloei, steeds meer te wankelen. Dat er de laatste jaren niet nog veel meer mensen afscheid hebben genomen van het christelijk geloof zie ik als genade en geduld van God. Over twintig, dertig jaar zouden de samenleving en de kerk er weleens heel anders uit kunnen zien dan nu. Ik vind het belangrijk dat onder ogen te zien, maar het maakt me persoonlijk niet heel ongerust. Ik ben er diep van overtuigd dat de geschiedenis in de hand van Christus ligt, Die heeft gezegd: “Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde.” Hij leidt de geschiedenis, maar dat gaat wel door het oordeel heen. Ik kan de kerk niet redden, ik kan alleen op Christus wijzen, mezelf op Hem richten en uitzien naar Zijn komst.’


Het ND sprak met ds. Versloot over de diagnose die acht jaar geleden bij hem gesteld werd, parkinson.

De intense worsteling met God bracht me terug bij een eerdere diepingrijpende ervaring met Hem, járen daarvóór; ik was veertien. Er was een Stem, op een beslissend moment in mijn leven. Ik was thuis, op mijn kamer, en ik las Romeinen 8. Ik werd overrompeld. Alles wat het christelijk geloof over God zegt, voelde ik: genade, waarheid, gerechtigheid, liefde. Op een gegeven moment vond ik mezelf op mijn knieën. De ervaring was zo overweldigend dat ik er met niemand over kon spreken en eigenlijk lukt het me nu nog niet om het in woorden te vatten.

Een week nadien heb ik er iets over aan mijn moeder verteld. Ze zei dat ze een soortgelijke ervaring had gehad, toen ze van mij in verwachting was. ‘Mam, ik denk toch dat ik dominee of zendeling moet worden’, zei ik. Het was een Stem, die me had geroepen. (...) In de Martinikerk hangt het schilderij dat Egbert Modderman maakte over de vier mannen die iemand bij Jezus brengen. Daar zie je wat het betekent: gedragen worden. Je moet je overgeven. Toen ik daarover nadacht kwam er een rust over mee. Alle woede sijpelde uit me weg. Als een herder weidt Hij zijn kudde: zijn arm brengt de lammeren bijeen. Hij vlijt ze tegen de borst... (Jesaja 40). Ik was niet de stoere dominee die zijn gemeente wel even bestiert. Ik voelde me een gedragen lammetje, niet meer dan dat. Ik heb moeten leren om zwak te zijn. (...) Gedurende mijn ziekte denk ik vaak terug aan de woorden van de kerkvader Athanasius: Christus is niet in de eerste plaats naar de wereld gekomen om die moreel te verbeteren, maar om die te dragen. De God die ons leven draagt, dat is een rode draad geworden in mijn preken, een kernthema in mijn denken. Dragen is een grondwoord in zowel het Oude als het Nieuwe Testament. Jezus is niet de Almachtige Alleskunner, die gewoon alles even naar zijn hand zet. Hij droeg het kruis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 10 augustus 2023

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

In zicht

Bekijk de hele uitgave van donderdag 10 augustus 2023

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's