Tegenliggers of medestrijders

Wie alle boeken over kerkplanting en missionaire gemeenteopbouw wil lezen, heeft nauwelijks meer tijd over om bij de mensen te zijn om wie het gaat. De nieuwkomers die vaak aarzelend wat kennismaken met het christelijk geloof en de kerk. Ik vraag mezelf in ieder geval regelmatig af in hoeverre ik voldoende opmerk wat God doet in het leven van de moslims die ik ontmoet en of ik bereid ben mijn agenda daaraan aan te passen.
Iemand in ons team wees me op de tekst in Johannes 5:19, waar Jezus vertelt dat Hij als de Zoon dát doet, wat Hij de Vader ziet doen. Die houding lijkt me van alle missionaire strategieën de belangrijkste. Wat motiveert al die gemeenteleden die zich vol passie inzetten voor aangepaste diensten, cursussen en nieuwe vormen van kerk-zijn? Soms is het hun eigen moeite met traditionele vormen van kerk-zijn en een dorre dogmatische benadering van het christelijke geloof. Ze zoeken dan naar andere vormen van kerk-zijn en een eenvoudiger verwoording van het geloof. Dat kan legitiem zijn. Ging bij de Reformatie ook niet kritiek op de kerk samen met het verlangen het Woord weer bij mensen te brengen? Nieuwkomers kunnen ons helpen om kernzaken van bijzaken te scheiden. Vragen van moslims helpen gemeenteleden vaak om de kern van het evangelie opnieuw te ontdekken en waarderen.

Gemeenschap van discipelen
Toch zijn er traditionele kerken met een ingewikkelde liturgie die het volhouden als minderheid in de wereld van de islam, zoals de Koptische kerk in Egypte. Het is dus niet eenvoudigweg een kwestie van aanpassing aan je omgeving om als kerk te overleven en te groeien. Als we zelf met ons missionaire werk eigenlijk op weg zijn om de kerk te verlaten, zijn we zelfs tegenliggers voor nieuwkomers. We vangen hen op in aparte activiteiten, zodat ze niet in de kerk komen waar we onszelf niet meer thuis voelen. Soms is dat bittere noodzaak, omdat predikant en gemeente nieuwkomers letterlijk of figuurlijk de deur uit kijken in plaats van welkom heten. Maar als we ons richting uitgang kerk bewegen, omdat de twijfel over de autoriteit van de Bijbel en de betekenis van het kruis van Christus nu ook onder ons hun slag beginnen te slaan, dan zijn we tegenliggers die nieuwkomers kunnen ontmoedigen om verder te gaan.
Als het goed is, zijn we als christelijke gemeente geen doel in onszelf, maar een gemeenschap van discipelen achter Jezus aan, met de Bijbel als bron om Hem te leren kennen en volgen. Daar zit een beweging in en in die beweging kunnen we nieuwkomers meenemen. Gelovigen die uit de wereld van de islam komen, knappen nog wel eens af op gearriveerde christenen die alles zo goed lijken te kunnen en kennelijk geen offers meer hoeven te brengen om Jezus te volgen. Als de navolging van Jezus ons zelf wat ‘kost’ (zelfverloochening, loskomen van de goden van deze eeuw), dan kunnen we nieuwkomers die uit de wereld van de islam veel offers moeten brengen om Jezus te volgen, meenemen op de weg.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen