Berekening of verwachting

Z ou het de trend zijn? De kerk geeft zelf geld uit om rapporten te schrijven over teruglopende ledentallen, maar hoeveel ruimte wordt daarin gelaten voor het werk van Gods Geest? In de afgelopen weken hebben weer honderden jongeren belijdenis van hun geloof afgelegd. Een ouder van een van die jongeren die ik sprak, beleefde dat niet als een droog uitzonderingscijfertje uit een rapport waar ontkerkelijking overigens de teneur is. Hij zag verwachtingsvol hun dochter te midden van enthousiaste jongeren vol overtuiging de weg achter Jezus aan gaan.

Weinig meegekregen

In gesprek met de moskeegangers viel me op dat velen van hen ondanks veertig jaar Nederland nog erg weinig hadden meegekregen over het christelijke geloof. ‘Hoe we Maria als God konden vereren’, was bijvoorbeeld een van de vragen aan de groep gemeenteleden die ik bij me had. Ze hadden respect voor de passie waarmee de gemeenteleden hen iets wilden meegeven over het christelijke geloof. Kennelijk kwamen er zelden zulke groepen op bezoek en ze waren al voorbereid op klachten over parkeeroverlast of beschuldigingen over een gewelddadige islam. Deze keer dus iets heel anders en dat raakte hen wel.

Drempel

Buurten als Amsterdam-West met hoge percentages moslimmigranten zijn er meer in ons land. Niet alleen in de grote steden, maar ook in steden als Gouda, Veenendaal en Zwolle. De kerkdeuren staan daar natuurlijk open, maar lukt het ook om met het evangelie dicht bij deze moslims te komen en steunen we elkaar als kerken om projecten – het Bijbelhuis in Antwerpen of het wijkgebouw Hebron in Amsterdam – op de lange termijn gaande te houden?

Misschien heb je zelf wel net belijdenis gedaan en vraag je je af waar je je kunt inzetten via een diaconaal jaar. Genoeg mogelijkheden dus. Het effect van dit soort missionaire projecten is niet zo makkelijk te meten. Voor moslims is er vanwege de sterke sociale controle in groepsverband een hoge drempel om openlijk belangstelling te tonen voor het christelijke geloof.

De meeste medelanders met Turkse of Marokkaanse achtergrond komen via persoonlijke contacten met christenen op het werk, op school of in de buurt tot geloof.

Vaak gebeurt dat niet bij het eerste contact met christenen maar na een aantal ontmoetingen over een periode van enkele jaren. Onderschat dus de betekenis niet die onze houding naar hen kan hebben.

Pleiten

Toch blijven ook de missionaire projecten van kinderclubs, vrouwengroepen en wijkactiviteiten van belang, omdat daardoor grotere groepen moslims beter zicht krijgen op het evangelie. Dat zou op langere termijn wel eens van grote betekenis kunnen zijn.

Na het moskeebezoek terug in de kerk, smeekten gemeenteleden in hun gebed dat deze moslims tot geloof in Jezus zouden komen. Het trof me. Laten we als kerk ons niet verlammen door berichten over kerkverlating en islamisering, maar erop pleiten dat God Zich ook vandaag bekendmaakt aan mensen die er niet om vragen.

C.W. Rentier

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen