Filteren
van 9
Constantinopel en onze belijdenis (2)
Wanneer wij het Pinksterfeest vieren, gedenken wij de uitstorting van de Heilige Geest. Wanneer óók wij in deze dagen het concilie van Constantinopel en haar belijdenis gedenken, vieren wij vooral wat hier beleden is over de Heilige Geest. Want de enige werkelijk oecumenische geloofsbelijdenis is ...
Constantinopel en onze belijdenis (1)
Het is in deze dagen 1600 jaar geleden dat één van onze belijdenisgeschriften definitief werd vastgesteld. Een in vele opzichten bijzondere belijdenis! Allereerst wel omdat ze het enige voluit oecumenische symbool is, aanvaard in alle kerken van Oost en West. In de tweede plaats omdat tenslotte o ...
Onze Belijdenis.
LXXIX. In het lijden en sterven van Christus schittert in de eerste plaats de deugd van Gods heilig en onkreukbaar recht. God zelf heeft onze zonden op den Zoon Zijner eeuwige zondaarsliefde gelegd. Het is dus niet zoo, dat wij onze zonden op Christus gelegd hebben ...
Onze Belijdenis.
De artikelen over „Onze Belijdenis", die eenigen tijd onderbroken zijn geweest, hopen wij thans weer voort te zetten. Terwille van het verband dacht het ons goed weer aan het begin van artikel 20 te beginnen. LXXVIII. Is in devoorgaande artikelen gehandeld Ov ...
Onze Belijdenis.
LXXVIII. Is in de voorgaande artikelen gehandeld over den Persoon van den Middelaar, thans zijn we genaderd aan Zijn werk. Over dat werk van Christus ia het verschil van gevoelen niet minder groot dan over Zijn Persoon. Sommigen hebben geleerd en leeren nóg dat het ...
Onze Belijdenis.
LXXVII. Zoo was dan 'tgene Hij stervende in de handen Zijns Vaders bevolen heeft een ware «menschelijke geest, die uit Zijn lichaam scheidde, maar hierentusschen bleef de Goddelijke natuur altijd vereenigd met de menschelijke, ook zelfs als Hij in het graf lag: en ...
Onze Belijdenis.
LXXVI. Eenerzijds mogen de Goddelijke en de menschelijke naturen van den Middelaar niet vermengd, maar anderzijds mogen deze twee naturen ook niet van elkander gescheiden worden. We moeten alléén goed in het oog vatten dat daar onderscheid tusschen de twee naturen ...
Onze Belijdenis.
LXXV. Waaneer er over de twee naturen van Christus gesproken wordt, dan moeten wij altoos bedenken dat wij te doen hebben met een verborgenheid. Dat het Woord vleesch geworden is, dat God geopenbaard is in het vleesch noemt de apostel zoo terecht de verborgenheid d ...
Onze Belijdenis.
LXXIV. De menschelijke natuur van den Middelaar is op verlerlei wijzen miskend ol geloochend geworden. En met name de dagen van de Reformatie dienden oude dwalingen zich in nieuwe vormen aan. Een der gevaarlijkste richtingen die in dien tijd opkwamen, was het Anab ...
Onze Belijdenis.
LXXIII. l^egenover hen die de godheid van Christus loochenen staan de loochenaars van Zijn waarachtige menschheid. Reeds in den strijd die dienaangaande in de eerste eeuwen onzer jaartelling gestreden werd, heeft de Kerk des Heeren met beslistheid het ééne zoowel a ...
van 9
