GEDICHT
Zijn laatste krachten namen schielijk af. Hij voelde 't warme leven zich ontglippen, en fluisterend bewogen zijne lippen, toen hij voor 't laatst de matte hand ons gaf. Toen kwam er over hem een wond're vree, de smarttrek op 't gelaat zich z ...
gedicht
En iederen avond, dat ik slapen ga, en elken morgen, als ik weer ontwaak, voel ik behoefte o God, aan Uw gena, wijl ik de schuld gedurig grooter maak. Zonden in woorden, daden en gedachten, stellen schuldig mij voor U, o Heer, Maar ik ervaar ...
Gedicht
o Gij, die mijne schuld woudt dragen, Die mijn vervloeking op U nam, op Wiens herhaalde en dringend vragen er slechts een weig'rend antwoord kwam, o. Laat van nu aan al mijn dagen Uw lijden mijn betrachting zijn, Gij, Die nu allen, die er kl ...
GEDICHT
I. O, onrust o onrust, die mijn morrend hart vervult, en wrange wrevel over Uwe daden, waar Gij me voert langs ongewilde paden, en staag mijn levensweg in neev'len hult.... o F ...
Gedicht
Zo ik niet wist, dat Uw voorzienigheid heel 't scheps'lenheir omvat, grootmachtig Wezen, en alle ding-zijns ondanks vaak - zó leidt, dat nog Uw Naam te meerder zij geprezen. ...
gedicht
In avondschemer liggen d' aardse landen, op donzen wieken daalt de lome nacht, ik hef tot U, o God, de smekende handen, tot U, die rust aan 't rust'loos harte bracht. Aan donk're hemel duizend lichten branden, wier zilverschijnsel flonkert t ...