Poëzie
Soms luister je naar muziek, je hoort een climax, je denkt dat je op het hoogtepunt bent, en dan blijkt de componist nog een overtreffende trap in petto te hebben. Zo is het met dit gedicht van Willem Wilmink.En het mooie is: als je het gedicht rustig leest, overkomt ...
Poëzie
Wat een gedicht! Het is twaalfhonderd jaar oud, maar het komt binnen alsof het gisteren is geschreven.De dichter Bai Juyi bekleedde als ambtenaar verschillende posten in het oude China. Hij hield zich niet alleen bezig met literatuur, maar ook met waterbeheer. Op Wiki ...
Poëzie
Soms ben je op een late avond onderweg, en zie je in de verte in het duister een boerderij liggen. Een paar verlichte raampjes, een enkele lantaarn op het erf. Leven is er niet te zien: dat speelt zich binnen af, in het woonhuis en de stallen. Zo’n boerenbedoening is een wereldje op zi ...
Poëzie
Met veel bombarie slaat deze jongeman de deur van zijn ouderlijk huis achter zich dicht. Te paard gezeten zegt hij zijn moeder nog vaarwel (een vader is niet te bekennen) en hij verzekert haar ervan dat het zijn bedoeling is om nooit meer terug te keren.Het kan zijn d ...
Poëzie
“Egidius, waar ben je toch heen?” Dit lied overbrugt moeiteloos de zeshonderd jaren tussen zijn ontstaan en de tijd waarin wij het lezen. Het gaat over het gemis van een vriend, over hemels geluk en aardse pijn, en over de onafwendbaarheid van de dood.Want ja, vriends ...
Poëzie
De dichter loopt met een vriend langs de Waddenzee. De vriend raapt een piepklein krabje op, en zet het op zijn hand. Na enige tijd loopt het diertje van de hand af, het laat zich terugvallen tussen de stenen waar hij opgeraapt werd. Dat is in zekere zin alles waar dit gedicht over gaa ...
Poëzie
De herfst heeft als seizoen iets van de sabbat, de dag waarop God rustte nadat Hij had vastgesteld dat Zijn werk goed was. En de dag waarop ook mensen mogen zeggen: het is mooi geweest. Het voorjaar en de zomer zijn voorbij, en alles in de wereld komt tot zijn voltooiing. De vruchten z ...
Poëzie
Als het herfst was, ging mijn moeder met de kinderen van mijn broer en zus naar de Leeuwenlaan en het Wilhelminaplantsoen in Terneuzen. De grond was daar bedekt met een dikke laag bladeren, afkomstig van reusachtige platanen en kastanjes. Ze gingen dan ‘met de blaren spelen’, dat wil z ...
Poëzie
De Franse filosofe Simone Weil noemde dit gedicht van George Herbert ‘het allermooiste gedicht ter wereld’. Ze reciteerde het onophoudelijk terwijl ze met ondraaglijke hoofdpijn in de banken van de abdij van Solesmes zat. Reciteren veranderde in bidden. Ze ervoer de liefde Gods: “Door ...
Poëzie
De Engelse dichter W.H. Auden is in 1938 in Brussel, waar hij het Museum voor Schone Kunsten bezoekt. In dit gedicht krijgen we een kijkje in de gedachten die de schilderijen bij hem oproepen. Het zijn met name drie werken van Breugel, een van de ‘oude meesters’, die zijn aandacht vrag ...